ทำไมคนกรุงเทพถึงมีพฤติกรรมการดูหนังแบบนี้? ....มุมมองจากคนต่างจังหวัด

ผมจะพยายามไม่ให้กระทู้ไปในเชิง "ฟันธง"ซะทีเดียวนะครับ เอาเป็นว่าผมพูดในสิ่งที่ผมสังเกต และตั้งข้อสงสัยนะ

ส่วนที่สปอยไว้ คือบรรยากาศในโรงหนังที่ผมพบเจอนะครับ คนกรุงเทพข้ามไปได้เลยครับ ไม่ต้องอ่านในspoilก็ได้
เพราะคิดว่าน่าจะเจอมาเหมือนๆกัน
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าตั้งแต่เกิดมาผมใช้ชีวิตในถิ่นเกิด ผมดูหนังมาเกือบร้อยเรื่องที่นั่น
หลังจากผมเรียนจบก็มาทำงานที่กรุงเทพได้4-5เดือน ผมดูหนังที่พารากอนไปประมาณ10เรื่อง
เรื่องล่าสุดที่ดู คือ แอนาเบล และมันคือจุดเริ่มต้นของ "ความสงสัย"
ผมดูกับแฟนที่พารากอน ที่โรงพาวาลัย หนังยังไม่ฉายก็มีผู้หญิงคนนึงที่นั่งข้างหน้าผมกับแฟน เขามาดูกับเพื่อนผู้หญิง
สักพักเธอก็หยิบโทรศัพทขึ้นมา แล้วก็chatๆๆ ตอนแรกก็พอเข้าใจเพราะว่าหนังยังไม่ฉาย  แต่พอหนังฉายเธอยังไม่หยุดครับ
แฟนผมพยายามห้ามไม่ให้ผมสนใจนะ แต่ผมทนไม่ไหวจริงๆ ก็เลยใช้สันดานดิบเอาเท้าสะกิดแรงๆ(เรียกว่าเตะก็ได้นะ)ให้รู้ตัว
เธอคนนั้นก็หันมามองเว้ยเห้ย ผมก็ทำหน้านิ่งๆดูหนังไป แต่ก็เหมือนผู้หญิงคนนั้นจะรู้ตัวแล้วแหละว่าคนอื่นเขารำคาญ
เธอก็เลยเก็บมือถือไปพักนึง สักพักหยิบขึ้นมาอีกแล้ว แต่คราวนี้เปลี่ยนหน้าจอbackgroundเป็นสีดำ
โอเค แบบนี้ค่อยพอจะอยู่ร่วมโลกกันได้หน่อย ตอนนั้นผมคิดว่ามันเป็นนิสัยเฉพาะคนๆนี้แหละมั้ง หลังจากวันนั้นก็ไม่ได้เก็บมาคิดอะไร

อีกหนึ่งอาทิตย์ต่อมา ผมกับแฟนไปดูหนังเรื่อง บาบาดุค
หนังเพิ่งเข้าบวกกับวันอาทิตย์คนเต็มโรงเลย แต่มีที่ว่างหนึ่งที่ ว่างอยู่ข้างๆ สักพักก็มี เด็กผู้ชายหัวเกรียนเดินมานั่งคนเดียว(ดูแล้วน่าจะแต๋วๆหน่อยนึง)
พอเธอนั่งลงบนเก้าอี้ เธอก็ยกขาขึ้นมานั่งชันเข่าขาเหยียบเบาะ แล้วก็เล่นมือถือ(ตามสไตล์)
ผมพยายามสังเกต  เขานั่งแบบนี้และเล่นมือถือจนจบเรื่อง ผมก็เริ่มหงุดหงิด(อีกแล้ว)
แต่ระหว่างนั้น ผมมองไปรอบๆ เริ่มมีแสงผุดขึ้นมาเป็นจุด เป็นจุด ทั้งข้างหน้า และข้างๆ นี่ถ้าผมมีตาข้างหลังด้วย ผมก็คงเห็นคนข้างหลังเล่นมือถือแน่ๆ
ยังไม่จบครับ

หนังฉายไปสักกลางเรื่อง มีผู้ชายกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามานั่งข้างหน้าผมกับแฟน  คุยกันตลอดทางเดิน นั่งแล้วก็ยังคุยอีก
ประเด็นคือ มันคุยกันทั้งเรื่องครับ พยายามปล่อยมุกให้เพื่อนมันที่นั่งข้างๆตลก แล้วมันเป็นหนังผีด้วยไง หนังที่ฝรั่งเขาให้ความสำคัญกับเรื่องของอารมณ์
แล้วทุกครั้งที่หนังเงียบ ไอ้พวกนี้ก็จะ ทำเสียงล้อเลียน "บา บา ดุค ดุค" อะไรแบบเนี่ย แล้วคนทั้งโรงก็หัวเราะเสียงของไอ้พวกนี้ซะด้วย เห้ออออออ
โคตรรำคาญเลยหวะ
นี่เป็นอารมณ์หงุดหงิด และงุนงงว่า "ทำไมคนที่นี่เป็นแบบนี้?"

ผมเคยอ่านกระทู้ที่มีคนมาบ่นในทำนองนี้เยอะนะ แต่ตอนนั้นนึกภาพไม่ออก เพิ่งจะมานึกภาพออกก็ตอนมาอยู่กรุงเทพนี่แหละครับ
ผมดูหนังที่ต่างจังหวัด ก่อนเข้าโรงไม่ว่าจะไปกับเพื่อนหรือกับใคร เพื่อนจะคอยบอกว่า ปิดมือถือรึยัง ปิดเสียงหรือยัง คือจะคอยๆเตือนกันอยู่บ่อยๆ จะค่อนข้างกลัวคนอื่นมองไม่ดี ค่อนข้างจะเกรงใจมากๆ
แต่พอมากรุงเทพ ผมก็เลยสงสัยว่า เขาไม่เตือนกันบ้างเลยเหรอ? ทำไมทุกคนทำเหมือนมันเป็นเรื่องธรรมดาที่ใครๆก็ทำ ผมเห็นแสงไฟจากมือถือมากจนคนต่างจังหวัดอย่างผมตกใจ  "กรุงเทพ เมืองผู้ดี แต่ทำไมคนกลุ่มนี้ถึงมีมารยาทน้อยกว่าคนต่างจังหวัดเหรอครับ?"


ปล1. บาบาดุค เป็นหนังฮาเหรอครับ ทำไมคนไทย ชอบทำตัวให้เป็นจุดสนใจในโรงภาพยนต์เหรอครับ? บางครั้งตัวละครทำหน้าตาหวาดกลัว ก็เข้าใจนะว่า มันทำหน้าหวาดกลัวแล้วหน้ามันตลก แต่คุณทั้งหลายก็ไม่ต้องไปหัวเราะดังได้มั้ยครับ มันทำให้คนที่เขากำลังรู้สึกผวา หวาดกลัว มันหมดอารมณ์

ปล2.ผมรู้ครับว่าที่ไหนก็มี แต่ผมแค่ยังไม่ชินกับกรุงเทพ ปกติอยู่ต่างจังหวัดมันไม่ได้เยอะแบบนี้นี่นา เจอแบบนี้ก็เลยตกใจ
แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่ผมเริ่มชิน ผมคงไม่ตั้งคำถาม และปล่อยให้มันผ่านไป และมองมันเป็นเรื่องธรรมดาๆที่ใครๆก็ทำ