สวัสดีคะ ^^ อันนี้เป็นกระทู้แรกที่ฉันเขียนในพันทิพ เนื่องจากดิฉันแค่อยากหาที่ระบายความรู้สึกที่มันมี
ซึ่งจะเรียกว่าความสุขมันก็ใช่ แต่เป็นความสุขที่อยู่บนความทุกข์ที่ฉันบอกตัวเองว่าทนไหว เริ่มเรื่องเลยนะคะ
>> ปัจจุบัน เจ้าของกระทู้ 24 ปีคะ ประกอบธุรกิจส่วนตัวเป็นเจ้าของกิจการ ซึ่งสร้างมาด้วยตัวเองคะ แอบโม้นิดๆ ^^
ตอนนี้เรียกว่าตั้งตัวได้แล้วคะ มีบ้าน มีรถเป็นของตัวเอง ส่งเงินให้ที่บ้านด้วยคะ ^_______^
ดิฉันได้รู้จัก ผช คนนึง เขาอายุมากกว่า จขกท คะ มากกว่า 12 ปี ปัจจุบันก็สามสิบกว่าๆ ดีกรีเป็น ดร.จบต่างประเทศ
เรียกว่า เป็น ผช เพอร์เฟคมาก หน้าตา ผิวพรรณ รวมถึงนิสัย
เราสองคนรู้จักกันมานานคะ แต่ในฐานะ ที่เค้าเป็นอาจารย์ ส่วนตอนนั้นดิฉันยังเป็นนักศึกษา แต่เป็นแค่การรู้จักที่ยังไม่สนิทกัน จนกระทั่งดิฉันเรียนจบ จุดเริ่มต้นมันเกิดขึ้นตรงนี้คะ เนื่องจากผู้ใหญ่ ที่ดิฉันเคารพนับถือรู้จักกับ ผช คนนี้ และได้มีการแนะนำ ให้ดิฉันทำธุรกิจร่วมกับเค้า โดยดิฉัน ช่วยเค้าขายผลิตภัณฑ์ดูแลสุขภาพ ซึ่ง ด้วยความที่ดิฉันเป็นผญ ที่ค่อนข้างจะเป็นเวิร์คกิ้งวูแมน ทำให้ดิฉันทำงานให้เค้าออกมาดี และ ค่อนข้างมียอดขายเพิ่มขึ้น ช่วงนั้นเค้าเข้ามาวนเวียนในชีวิตฉันทุกวัน มาหาทุกตอนเย็น เอางานมานั่งทำ จนวันนึง จุดเริ่มต้นที่ทำให้ดิฉันเริ่มสับสนคือ วันที่แฟนเก่าดิฉัน (อ้อ ดิฉัน ทำงานร่วมกับแฟนเก่าคะ เพราะเราเพิ่งเลิกกันหลังมีธุรกิจ แต่เราตกลงกันว่า ต้องเป็นผู้ใหญ่งานคืองาน จนตอนนี้แฟนเก่ามีแฟนใหม่ไปแล้วคะ ) เล่าต่อนะคะ แฟนเก่าดิฉันพูดว่า 'เราว่ามันต้องคิดกับเทอมากกว่าปกติ เพราะสายตาที่มันมองเทอคือสายตาที่เรามอง' ตอนนั้นดิฉันเพิ่งเลิกกับแฟนเก่า เค้าเลยยังมีอาการหึง หลังจากที่แฟนเก่า ดิฉันพูด ดิฉันเลยบอกไปว่า 'เธอคิดมากไร้สาระ' แต่เหตุการณ์มันไม่หยุดแค่นั้น เราคุยไลน์กันทุกวัน ทั้งที่ไม่ใช่เรื่องงาน คุยกันจิปาถะ เค้ามักหาเหตุผลมาหาฉันที่บ้านบ่อยๆ ไม่ว่าจะเป็น อยากกินผัดมาม่า (อ้อ ฉันทำอาหารอร่อยคะ เพราะที่บ้านแม่เปิดร้านอาหาร อันนี้มีแต่คนชมคะ) ดูเหมือนดิฉันจะเพอร์เฟคนะคะ แต่จริงดิฉันผิวคล้ำสไตล์สาวใต้คะ หน้าตาไม่สวยแต่ไม่น่าเกลียด หน้าไม่มีสิวไม่มีแผลเป็น คะ ตัวเตี้ย อวบนิดๆ 555 เอาเป็นว่าควงแล้วไม่อายคนคะ ต่อนะคะ หลังจากแฟนเก่าดิฉันพูด ดิฉันก็เอาเก็บมาคิด จนวันนึง ผู้ใหญ่ที่ดิฉันนับถือ ก็พูดว่า "พี่ว่าเค้าคิดกับเรามากกว่าปกตินะ" เราเรยเริ่มสังเกต เค้าทักไลน์ เรามาทุกเช้า ชอบแซวว่าเราเป็นตุ๊กกี้บ้าง ชอบล้อ มารับไปกินข้าว กินกาแฟ แต่ ทุกอย่าง ก็แค่นี้จริงๆ ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้ เค้าจะบินไปไหนหรือไปไหน ก็จะมีทักมาบอก แต่ทุกอย่างก็ดำเนินแบบนี้จนมาถึงปลายเดือนพย. คืนนั้นเราจะออกไปเที่ยว เค้ากลับไปทักไลน์ ลูกศิษย์ เค้าซึ่งเป็นลูกจ้างที่บ้านเราว่า "เที่ยวดูแลตัวเองด้วยนะครับ" ทั้งที่เค้าไม่เคยคุยกันก่อน จนเด็กที่ร้านงง และบอกว่าคงหมายถึงเรา แต่เราก็งง ทำไมไม่พูดเอง ซึ่งหลังจากวันนั้นเค้าก็เริ่มหายไปจากชีวิตเรา อ้อ เราเป็นผู้หญิงที่เหมือนจะเปรี้ยว แต่เราไม่เคยจีบผู้ชายก่อนนะ ไม่เคยทักไลน์ก่อน แต่พอเค้าหายไปหลายวัน เหมือนชีวิตเราขาดหายอะไรไป เราเรยทักไปก่อน แต่เหมือนเป็นการทักคำตอบคำ เราเรยคิดว่าเค้าคงไม่อยากคุย เราเรยบอกตัวเองตัดใจ และเราก็เงียบเสียใจมาก เค้าเงียบไปเกือบเดือน จนวันเกิดเรา หลังจากวันเกิด สิ 1 วัน เค้าทักไลน์มา happy birthday และ ชวนไปกินข้าว เราดีใจมาก หลังจากวันนั้น เค้าก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม ทำตัวน่ารัก เป็นผู้ใหญ่ คอยบอกให้เราใจเย็น คอยเตือนสติ คอยสอนเรา คอยให้คำปรึกษาหลายอย่าง และเค้าชวนให้เราเรียนต่อโทเราก้ตัดสินใจเรียน แต่ความสัมพันธ์ของเราก็ไม่มีอะไรคืบหน้านะ เหมือนเดิมทุกอย่าง
เมื่อเราตัดสินใจเรียนโท เราเลือกเค้าเป็น advisor มันทำให้เราสนิทกันมากขึ้นอีกเจอกันมากขึ้น เรามีความสุขนะ แม้เราจะรู้ว่าเค้ามีสาวๆรอบกายเยอะ มีทั้งเพื่อนที่ทำงานที่แสดงอาการอย่างชัดเจนว่าชอบเขา แต่บุคคลิก เค้าเงียบขรึม ไม่ค่อยคุยกับใคร แต่เวลาอยู่กับเราเค้าเหมือนเด็กมาก เราโตกว่าซะอีก เค้าจะชอบให้เราตัดสินใจ หรือทำอะไรหลายๆอย่างให้ ชอบให้ทำกับข้าว เวลาอยู่กับเราจะพูดมาก หลังๆ ชอบเรียกเราช้างน้ำ แต่เดี่ยวนี้เค้าไม่ค่อยคุยไลน์ กับเราแบบทั้งวันเหมือนเมื่อก่อน แต่เจอกันบ่อยขึ้น เหมือนรู้ใจกันมากขึ้น แบบเวลา อยู่ต่อหน้าคนอื่น เราสามารถ สบตากันแล้วเข้าใจความคิด หรือบางทีก็ เหมือนจะใช้เป๋าตังค์เดียวกัน เวลากินอะไรหรือซื้ออะไร เหมือนใคร สะดวกจ่ายก็จ่ายก่อนไม่มีคิดเงินตอนหลังซึ่งเป็นทั้งเราและเค้า คือช่วงนี้ความสัมพันธ์ดีขึ้นเยอะแต่ก็ไม่ชัดเจน เค้าเป็นผู้ขายรักสุขภาพ ไม่ดื่ม ไม่เที่ยว แต่เรา ดื่มบ้างเที่ยวบ้าง เค้าเหมาะที่จะเป็นพ่อที่ดีของลูกแหละ 555 เรามโน แต่เราเคยคิดนะ ว่าหากแต่งจริงๆ บางอย่างเรานำเค้ามากกว่า แต่ เราก็มั่นใจว่าถ้าเราล้ม เค้าจะพยุงเรา เราเคยถามตัวเองว่าหลงน่าตาเค้ารึป่าว แต่เราคิดว่าไม่ เพราะเรารู้สึกอบอุ่น เป็นตัวเอง เราสามารถหัวเราะเสียงดัง ทำอะไรโง่ๆ ได้ เหมือนรู้สึกปลอดภัยอ่ะ เค้ามีสิ่งที่เราหามานาน ซึ่งต่างจากแฟนเราคนก่อนๆเราต้องนำจนเราเหนื่อย แต่คนนี้เค้านำเรา คุมเราได้ เรารักเค้ามากนะ เรามั่นใจ
สรุป ที่ตั้งกระทู้คือช่วงนี้เค้าน่ารักมาก จน จขกท มีความสุขแบบยิ้มได้ทั้งวัน เป็นกำลังใจ ให้ตื่นมาทำงาน แต่ ก็ต้องเตือนตัวเองว่าอย่า เดี่ยวจะเจ็บ เพราะเรากับเค้าไม่ได้เป็นอะไรกัน มีแต่ความสัมพันธ์ ที่ไม่ชัดเจน อาจเป็นเราที่คิดไปคนเดียว เค้าอาจเป็นแบบนี้กับทุกคน บางทีอยากถามว่าเราเป็นอะไรกัน แต่ด้วยความเป็นกุลสตรี กับรักศักดิ์ศรียิ่งชีพ ทำให้เราไม่กล้าถามคะ ทั้ง อายุ สถานะทางสังคม หลายอย่าง เห้อออ และก้ยังมีคนสงสัยในความสัมพันธ์เราเยอะมาก ชอบมีคนมาบอกว่า เก็บไปจิ้น คู่เราด้วย แต่เราก็ปติเสธไปว่า ไม่มีอะไร แต่เรารุ้ ว่า อาการเราคงฟ้องเพราะบางทีมันสุขจนล้น เราเลยคิดว่า มันเป็นความสุขที่อยู่บนความทุกข์ที่เราทนได้ ^__^ ปล.เราแอบรักมาปีครึ่งแระ 555 ขอบคุณที่ฟังเราน้าา
ความสุขบนความทุกข์ที่ทนได้
ซึ่งจะเรียกว่าความสุขมันก็ใช่ แต่เป็นความสุขที่อยู่บนความทุกข์ที่ฉันบอกตัวเองว่าทนไหว เริ่มเรื่องเลยนะคะ
>> ปัจจุบัน เจ้าของกระทู้ 24 ปีคะ ประกอบธุรกิจส่วนตัวเป็นเจ้าของกิจการ ซึ่งสร้างมาด้วยตัวเองคะ แอบโม้นิดๆ ^^
ตอนนี้เรียกว่าตั้งตัวได้แล้วคะ มีบ้าน มีรถเป็นของตัวเอง ส่งเงินให้ที่บ้านด้วยคะ ^_______^
ดิฉันได้รู้จัก ผช คนนึง เขาอายุมากกว่า จขกท คะ มากกว่า 12 ปี ปัจจุบันก็สามสิบกว่าๆ ดีกรีเป็น ดร.จบต่างประเทศ
เรียกว่า เป็น ผช เพอร์เฟคมาก หน้าตา ผิวพรรณ รวมถึงนิสัย
เราสองคนรู้จักกันมานานคะ แต่ในฐานะ ที่เค้าเป็นอาจารย์ ส่วนตอนนั้นดิฉันยังเป็นนักศึกษา แต่เป็นแค่การรู้จักที่ยังไม่สนิทกัน จนกระทั่งดิฉันเรียนจบ จุดเริ่มต้นมันเกิดขึ้นตรงนี้คะ เนื่องจากผู้ใหญ่ ที่ดิฉันเคารพนับถือรู้จักกับ ผช คนนี้ และได้มีการแนะนำ ให้ดิฉันทำธุรกิจร่วมกับเค้า โดยดิฉัน ช่วยเค้าขายผลิตภัณฑ์ดูแลสุขภาพ ซึ่ง ด้วยความที่ดิฉันเป็นผญ ที่ค่อนข้างจะเป็นเวิร์คกิ้งวูแมน ทำให้ดิฉันทำงานให้เค้าออกมาดี และ ค่อนข้างมียอดขายเพิ่มขึ้น ช่วงนั้นเค้าเข้ามาวนเวียนในชีวิตฉันทุกวัน มาหาทุกตอนเย็น เอางานมานั่งทำ จนวันนึง จุดเริ่มต้นที่ทำให้ดิฉันเริ่มสับสนคือ วันที่แฟนเก่าดิฉัน (อ้อ ดิฉัน ทำงานร่วมกับแฟนเก่าคะ เพราะเราเพิ่งเลิกกันหลังมีธุรกิจ แต่เราตกลงกันว่า ต้องเป็นผู้ใหญ่งานคืองาน จนตอนนี้แฟนเก่ามีแฟนใหม่ไปแล้วคะ ) เล่าต่อนะคะ แฟนเก่าดิฉันพูดว่า 'เราว่ามันต้องคิดกับเทอมากกว่าปกติ เพราะสายตาที่มันมองเทอคือสายตาที่เรามอง' ตอนนั้นดิฉันเพิ่งเลิกกับแฟนเก่า เค้าเลยยังมีอาการหึง หลังจากที่แฟนเก่า ดิฉันพูด ดิฉันเลยบอกไปว่า 'เธอคิดมากไร้สาระ' แต่เหตุการณ์มันไม่หยุดแค่นั้น เราคุยไลน์กันทุกวัน ทั้งที่ไม่ใช่เรื่องงาน คุยกันจิปาถะ เค้ามักหาเหตุผลมาหาฉันที่บ้านบ่อยๆ ไม่ว่าจะเป็น อยากกินผัดมาม่า (อ้อ ฉันทำอาหารอร่อยคะ เพราะที่บ้านแม่เปิดร้านอาหาร อันนี้มีแต่คนชมคะ) ดูเหมือนดิฉันจะเพอร์เฟคนะคะ แต่จริงดิฉันผิวคล้ำสไตล์สาวใต้คะ หน้าตาไม่สวยแต่ไม่น่าเกลียด หน้าไม่มีสิวไม่มีแผลเป็น คะ ตัวเตี้ย อวบนิดๆ 555 เอาเป็นว่าควงแล้วไม่อายคนคะ ต่อนะคะ หลังจากแฟนเก่าดิฉันพูด ดิฉันก็เอาเก็บมาคิด จนวันนึง ผู้ใหญ่ที่ดิฉันนับถือ ก็พูดว่า "พี่ว่าเค้าคิดกับเรามากกว่าปกตินะ" เราเรยเริ่มสังเกต เค้าทักไลน์ เรามาทุกเช้า ชอบแซวว่าเราเป็นตุ๊กกี้บ้าง ชอบล้อ มารับไปกินข้าว กินกาแฟ แต่ ทุกอย่าง ก็แค่นี้จริงๆ ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้ เค้าจะบินไปไหนหรือไปไหน ก็จะมีทักมาบอก แต่ทุกอย่างก็ดำเนินแบบนี้จนมาถึงปลายเดือนพย. คืนนั้นเราจะออกไปเที่ยว เค้ากลับไปทักไลน์ ลูกศิษย์ เค้าซึ่งเป็นลูกจ้างที่บ้านเราว่า "เที่ยวดูแลตัวเองด้วยนะครับ" ทั้งที่เค้าไม่เคยคุยกันก่อน จนเด็กที่ร้านงง และบอกว่าคงหมายถึงเรา แต่เราก็งง ทำไมไม่พูดเอง ซึ่งหลังจากวันนั้นเค้าก็เริ่มหายไปจากชีวิตเรา อ้อ เราเป็นผู้หญิงที่เหมือนจะเปรี้ยว แต่เราไม่เคยจีบผู้ชายก่อนนะ ไม่เคยทักไลน์ก่อน แต่พอเค้าหายไปหลายวัน เหมือนชีวิตเราขาดหายอะไรไป เราเรยทักไปก่อน แต่เหมือนเป็นการทักคำตอบคำ เราเรยคิดว่าเค้าคงไม่อยากคุย เราเรยบอกตัวเองตัดใจ และเราก็เงียบเสียใจมาก เค้าเงียบไปเกือบเดือน จนวันเกิดเรา หลังจากวันเกิด สิ 1 วัน เค้าทักไลน์มา happy birthday และ ชวนไปกินข้าว เราดีใจมาก หลังจากวันนั้น เค้าก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม ทำตัวน่ารัก เป็นผู้ใหญ่ คอยบอกให้เราใจเย็น คอยเตือนสติ คอยสอนเรา คอยให้คำปรึกษาหลายอย่าง และเค้าชวนให้เราเรียนต่อโทเราก้ตัดสินใจเรียน แต่ความสัมพันธ์ของเราก็ไม่มีอะไรคืบหน้านะ เหมือนเดิมทุกอย่าง
เมื่อเราตัดสินใจเรียนโท เราเลือกเค้าเป็น advisor มันทำให้เราสนิทกันมากขึ้นอีกเจอกันมากขึ้น เรามีความสุขนะ แม้เราจะรู้ว่าเค้ามีสาวๆรอบกายเยอะ มีทั้งเพื่อนที่ทำงานที่แสดงอาการอย่างชัดเจนว่าชอบเขา แต่บุคคลิก เค้าเงียบขรึม ไม่ค่อยคุยกับใคร แต่เวลาอยู่กับเราเค้าเหมือนเด็กมาก เราโตกว่าซะอีก เค้าจะชอบให้เราตัดสินใจ หรือทำอะไรหลายๆอย่างให้ ชอบให้ทำกับข้าว เวลาอยู่กับเราจะพูดมาก หลังๆ ชอบเรียกเราช้างน้ำ แต่เดี่ยวนี้เค้าไม่ค่อยคุยไลน์ กับเราแบบทั้งวันเหมือนเมื่อก่อน แต่เจอกันบ่อยขึ้น เหมือนรู้ใจกันมากขึ้น แบบเวลา อยู่ต่อหน้าคนอื่น เราสามารถ สบตากันแล้วเข้าใจความคิด หรือบางทีก็ เหมือนจะใช้เป๋าตังค์เดียวกัน เวลากินอะไรหรือซื้ออะไร เหมือนใคร สะดวกจ่ายก็จ่ายก่อนไม่มีคิดเงินตอนหลังซึ่งเป็นทั้งเราและเค้า คือช่วงนี้ความสัมพันธ์ดีขึ้นเยอะแต่ก็ไม่ชัดเจน เค้าเป็นผู้ขายรักสุขภาพ ไม่ดื่ม ไม่เที่ยว แต่เรา ดื่มบ้างเที่ยวบ้าง เค้าเหมาะที่จะเป็นพ่อที่ดีของลูกแหละ 555 เรามโน แต่เราเคยคิดนะ ว่าหากแต่งจริงๆ บางอย่างเรานำเค้ามากกว่า แต่ เราก็มั่นใจว่าถ้าเราล้ม เค้าจะพยุงเรา เราเคยถามตัวเองว่าหลงน่าตาเค้ารึป่าว แต่เราคิดว่าไม่ เพราะเรารู้สึกอบอุ่น เป็นตัวเอง เราสามารถหัวเราะเสียงดัง ทำอะไรโง่ๆ ได้ เหมือนรู้สึกปลอดภัยอ่ะ เค้ามีสิ่งที่เราหามานาน ซึ่งต่างจากแฟนเราคนก่อนๆเราต้องนำจนเราเหนื่อย แต่คนนี้เค้านำเรา คุมเราได้ เรารักเค้ามากนะ เรามั่นใจ
สรุป ที่ตั้งกระทู้คือช่วงนี้เค้าน่ารักมาก จน จขกท มีความสุขแบบยิ้มได้ทั้งวัน เป็นกำลังใจ ให้ตื่นมาทำงาน แต่ ก็ต้องเตือนตัวเองว่าอย่า เดี่ยวจะเจ็บ เพราะเรากับเค้าไม่ได้เป็นอะไรกัน มีแต่ความสัมพันธ์ ที่ไม่ชัดเจน อาจเป็นเราที่คิดไปคนเดียว เค้าอาจเป็นแบบนี้กับทุกคน บางทีอยากถามว่าเราเป็นอะไรกัน แต่ด้วยความเป็นกุลสตรี กับรักศักดิ์ศรียิ่งชีพ ทำให้เราไม่กล้าถามคะ ทั้ง อายุ สถานะทางสังคม หลายอย่าง เห้อออ และก้ยังมีคนสงสัยในความสัมพันธ์เราเยอะมาก ชอบมีคนมาบอกว่า เก็บไปจิ้น คู่เราด้วย แต่เราก็ปติเสธไปว่า ไม่มีอะไร แต่เรารุ้ ว่า อาการเราคงฟ้องเพราะบางทีมันสุขจนล้น เราเลยคิดว่า มันเป็นความสุขที่อยู่บนความทุกข์ที่เราทนได้ ^__^ ปล.เราแอบรักมาปีครึ่งแระ 555 ขอบคุณที่ฟังเราน้าา