[CR] หลงเมืองน่าน หลงเสน่ห์น่าน >>> ปัว - บ่อเกลือ Part 3 เดินทางสู่ปัว>>บ่อเกลือ

ลิงค์  Part 1 ที่พัก ณ น่าน http://pantip.com/topic/32700685
ลิงค์  Part 2 ไหว้พระรอบเมืองน่าน http://pantip.com/topic/32701208/comment2-1
วันนี้อันที่จริงเป้าหมายคือไปพักที่บ่อเกลือสักคืน-2คืน แต่ที่ที่เราอยากพัก (อุ่นไอมาง ที่ตั้งเป้าหมายไว้นานมากว่าจะไปให้ได้สักครั้ง แต่ทางโรงแรมก็บอกมาว่าปิดปรับปรุงยาวไม่มีกำหนดเปิด...เลยตัดสินใจไปกลับเอา) และวันที่จะไปก็ตื่นสาย ขึ้นรถปิด ทำให้เดินทางช้าไป 1 ชั่วโมง เพราะนั่งรอรถออก
...ผ่านทาง ..วัดหัวเวียงใต้..
...ระหว่างทาง...ถึงปัวแล้วมาถึงเที่ยงๆ ไปถามคิวรถข้างสนามกีฬาปัว บอกว่าออกบ่าย 2 ซึ่งถ้าไม่มีคนก็ไม่ไป หรือไม่ก็ต้องเหมาขึ้นไป (งบน้อยเลยตัดตัวเลือกสุดท้ายทิ้งไปได้เลย) เลือกอีกทางคือ ..โบกรถ..เดินไปเรื่อยๆ ระหว่างรอรถสักคันผ่านมาและก็ พอดีลุงแกจะไปงานศพที่บ้านมอญ ซึ่งเป็นหมู่บ้านสุดท้ายก่อนขึ้นเขา ลุงแกเล่าให้ฟัง แล้วก็ถามว่าเรามาทำข่าวเหรอ เลยนึกขำเพราะเมื่อเช้านี้ก็มีเด็กมาถามว่าเราเป็นนักข่าวเหรอ...เลยบอกแกไปว่ามาเที่ยว..
ทุ่งนาเมืองปัวนี่สวยใช่ย่อยเลย..ลุงแกกลับไปแล้วยืนภาวนาสักพักก็มีรถหกล้อที่ข้างติดไว้ว่ากรมป่าไม้ แล้วเลยได้โอกาสติดรถไป เพราะลุงๆ บอกว่าจะเอาต้นกล้าไปส่งที่โครงการหลวงที่บ่อเกลือพอดี (ลุงบาส กับอีกคนแกไม่ได้บอกชื่อเรากะจะถามแต่ก็ลืม) หนทางนี้ยังอีกยาวไกล เดินทางมาสักพักใหญ่ฝนก็เริ่มลงเม็ด จอดแวะเอาผ้ายางคลุมท้ายรถ ทางผ่านของระหว่างทางบรรยากาศเริ่มหนาว ....กับหมอกฝนตอนบ่าย 2ร้านค้าชุมชน  แวะซื้อกับข้าวเย็นนี้ (ลุงบอก และที่สำคัญราคาถูก)..ถึงแล้วบ่อเกลือ...เดินเข้าหมู่บ้าน ประมาณ 500 เมตร ...ก็มาถึง...แต่ช่วงนี้เข้าพรรษาจะไม่มีการต้มเกลือนะคะ และจะต้มอีกทีก็ออกพรรษาแอบส่องดูพอดีมีป้าคนหนึ่งอยู่แถวนั้นแกเลยเปิดให้เข้าไปดู พักหายเหนื่อยและเติมพลังงานรอบๆ ตัวเดินลงมาตอนแรกตั้งใจจะมาถ่ายรูปและขอเข้าห้องน้ำ เลยมองเห็นบรรยากาศมันคุ้นๆ ตา และด้านข้างก็เขียนว่า “อุ่นไอมาง” ซึ่งน่าจะปิดตัวลงเรียบร้อยพักหายเหนื่อยก็เดินทางกลับ มายังไงก็ต้องกลับอย่างนั้น เพราะรถรอบสุดท้ายสวนทางกันตอนขึ้นมา
น่านอีก 104 กม. บ่อเกลือ 1 กม...ขากลับ.. ลุงๆ เขาไปติดป้ายบอกทางมา ระหว่างทางก็ถามไถ่สาระทุกข์สุขดิบกันไป แล้วก็นั่งฟังลุงคุยภาษาไทลื้อกัน ได้บ้างไม่ได้บ้างแล้วก็สอนภาษาไทลื้อให้  แวะซื้อข้าวเย็นแตงกวา ลูก 5 บาทมาถึงแค่บ้านมอญ ก็ต้องเดินเท้าต่อ เพราะพวกลุงจะกลับอ.สันติสุข พอดีมีป้าขี่รถเครื่องมาจะไปปัวพอดี เราก็เลยขอติดรถไปด้วย นั่งรอรถกลับน่าน ดีที่ยังกลับมาทันรถรอบสุดท้ายยามเย็น
...การเดินทางครั้งนี้ก็ถือซะว่าเป็นการมาสำรวจเส้นทางไว้ก่อน..และรูประหว่างทางอาจจะเยอะไปสักหน่อย แต่บอกได้เลยว่าไม่ว่าจะระหว่างทางหรือปลายทางความสวยงามก็แตกต่างกันไปคนละแบบ...