ครอบครัวหนูค่อนข้างยากจนค่ะ พ่อหนูพิการเป็นอัมพาสช่วงล่าง ส่วนแม่หนูก็ตามองเห็นข้างเดียว พ่อหนูเป็นแผลกดทับค่ะ แม่ต้องทำแผลให้ทุกวัน พ่อแม่หนูแก่มากแล้ว หนูไม่รู้จะบอกถึงตัวหนูอย่างไรดี ชีวิตของหนูมันเหมือนลายของวัวนมอ่ะค่ะ มีขาวดำสลับกัน หนูรู้สึกเหมือนตัวหนูขัดแย้งกันอยู่ตลอดเวลา วันนี้หนูก็ร้องไห้กับแม่ ว่าทำไมอะไรๆมันถึงไม่เป็นดั่งใจหนูเลย มันเหมือนหนูเหงา หนูอ้างว้าง หนูหาสาเหตุไม่เจอ ว่าทำไมหนูถึงเหงาแบบนี้ ทำไมหนูถึงร้องไห้ อยู่ดีๆก็ร้องไห้ออกมา หนูกลัวไปหมด ไม่ชอบทั้งอดีตที่เลวร้าย ที่ถูกทุกคนรังเกียจ วันนี้ก็ไปศพลุงที่สนิทกันมา หนูก็กลัว ว่าพ่อแม่หนูจะจากไป ก่อนที่หนูจะเรียนจบ ก่อนที่หนูจะได้เป็นหมอ อย่างที่แม่อยากให้เป็น กลัวพ่อแม่จะจากไปก่อนที่หนูจะได้ยกเงินเดือนเดือนแรกให้ หนูกลัวไปหมด แถมเรื่องแฟนเก่ายังแวบเข้ามาในหัวแล้วทำให้รู้สึกแย่ หนูไม่เข้าใจตัวเอง ว่าเขาทำขนาดนั้น ทำไมถึงยังเจ็บปวดอยู่ หนูไม่เข้าใจตัวเองจริงๆค่ะ ฟังเพลง ดูตลก พยายามหัวเราะ แต่หนูขัดกันอ่ะค่ะ หนูหัวเราะ แต่จิตใจหนูมันเหงา อ้างว้างเจ็บปวดอยู่ตลอด หนูกลัวพ่อจะจากหนูเร็วเกินไปเพราะบุหรี่ด้วยค่ะ หนูไม่รู้จะทำยังไงให้พ่อเลิกบุหรี่ หนูขอโทษนะคะ ถ้าทำให้คนที่เห็นื่อกระท็แล้วเข้ามาอ่านทำให้ไม่พอใจ หนูอยากได้แนวทางชีวิตด้วยค่ะ หนูอยากรู้ว่าตัวเองเป็นอะไร หนูแค่อยากมีความสุข หนูขอขอบคุณสำหรับทุกความคิดเห็นนะคะ