นี่เป็นกระทู้แรกของเราเลยค่ะ ไม่คิดว่าจะได้มาตั้งเหมือนกันที่ผ่านมาได้แต่อ่านของคนอื่น แต่ปัญหาบางปัญหาก็ทำเราหนักใจจนพูดกับใครไม่ได้ เริ่มเลยดีกว่าค่ะ เรื่องมีอยู่ว่า เรากับเค้าอายุห่างกันประมาณ7ปี เค้าอายุมากกว่า กำลังจะเริ่มทำงานค่ะ เราเข้ากันได้ดีมากช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันมันเหมือนลืมโลกทั้งใบเลยค่ะเลยตัดสินใจดูๆกันเค้าเป็นผู้ชายไม่หวาน นิ่งๆมาดผู้ใหญ่ ไม่กะล่อน เจ้าชู้ด้วยความที่เราไม่ได้หลงกันตั้งแต่แรก เพราะเราคบกันด้วยคำว่าเข้าใจ เค้าต้องการคนที่เข้าใจเค้าและเราก็เข้าใจเค้ามันเลยสบายใจ พูดอย่างนี้คงไม่งงใช่มั้ยคะ อีกเหตุผลคือ พ่อกับแม่เราสนิทกันค่ะ บ้านเราเค้าจะมองคนที่มีแฟนแต่ยังไม่มีงานทำว่า ใช้ไม่ได้ เกเรทำนองเนี้ยค่ะ หัวโบราณแต่เข้าใจว่าเค้าเป็นห่วง  เค้าเลยให้เกียรติเรามาก จนมาถึงจุดๆหนึ่งที่อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ บอกก่อนนะคะว่าก่อนหน้านี้ไม่มีปัญหาอะไรเลยย เค้าบอกเราว่า เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่เข้ามาในชีวิตพี่คนแรกนะ แต่พี่อยู่ด้วยแล้วมีความสุข เธอทำให้พี่มองอนาคตเผื่อไว้อีก10ปี แต่ตอนนี้ด้วยความที่เรายังไม่พร้อมทั้งคู่ พี่กลัวจะเบื่อกลัวหมดรักกันไปก่อนที่จะได้ใช้ชีวิตด้วยกันจริง อย่าให้เธอทำหน้าที่ของเธอให้ดีที่สุดนะ พี่ยังไม่พร้อมด้วยเหตุผลอะไรหลายๆอย่าง พี่อยากสร้างอนาคต อยากมีเงินมีหน้าที่การงาน ถึงเวลานั้นถ้าเราคบกันจริงๆ ทุกอย่างจะโอเคมากนะ เราได้ยินอย่างงั้น เราอึ้งมากค่ะ คือไม่รู้จะเสียใจหรือดีใจ จะดีใจก็ตรงที่ว่า เค้าคิดเผื่ออนาคตไว้ขนาดนี้เลยหรอ เราคิดว่าจะคบเล่นๆเพราะเราก็เด็กกว่าเค้า ยังขอบคุณเค้าที่วางแผนอนาคตแล้วมีเราอยู่ด้วย ช่วงแรกๆที่ห่างๆกัน ยอมรับว่าทรมาณค่ะ คนเคยคบเคยคุย แต่วันนึงที่ต้องมองผ่านเบอร์โทรมองผ่านเฟสบุ้คหรือไลน์ละบอกตัวเองว่า ไม่ได้ คุยไม่ได้ เค้าอาการหนักพอๆกันเลยค่ะ เราเข้าไปดูหน้าเฟสเค้า (ยังแอบส่องเพราะคิดถึง) ทั้งเพลงละก็สถานะ ยิ่งทำให้เราเข้าใจเค้ามากขึ้นว่า เค้าไม่ได้มีใครแล้วทำเพื่อเราจริงๆ เราก็ตั้งใจเรียนต่อเลยค่ะ พยายามทำอนาคตต่อไปให้ดีเพื่อเค้าจะได้ไม่ผิดหวัง จนได้มาเล่าเรื่องทั้งหมดให้รุ่นพี่คนหนึ่งฟังเค้าอายุมากกว่าแฟนเราบอกว่า ที่เขาพูด มันเป็นการบอกลาที่นุ่มนวลรึเปล่า เพราะเค้ารู้จักกับพ่อแม่เราไม่ใช่รึไงถึงบอกเลิกแบบแรงๆไม่ได้ ถ้าเค้าอยากคบกับเราจริงๆ แค่นี้จะไม่ใช่เหตุผลเลยละคำว่า เธอไม่ใช่คนแรก กับมองอนาคตไว้อีก10ปีอ่ะ มันเป็นแค่คารมณ์ผู้ชาย เค้าจะพูดยังไงก็ได้ ถ้ามันรักกันจริงๆก็ต้องผ่านจุดๆนี้ไปให้ได้สิ เค้ารู้ว่าเราเด็กไงเค้าเลยใช้คำพูดแบบนี้ให้เราเชื่อ ถ้าเราโตกว่านี้ เราจะรู้ว่ามันไม่ใช่ ต้องผ่านจุดๆนี้ไปด้วยกัน ฟังมาถึงตรงนี้เราสับสนมากเลยว่าเราควรทำยังไงดีใจนึงเรายังรอเพราะเราคิดว่า เค้าไม่เหมือนผู้ชายคนอื่น แต่อีกใจก็ยังไม่เข้าใจว่า ทำไมเราไม่ผ่านอุปสรรคไปด้วยกัน เราถ่วงเค้าขนาดนั้นเลยหรอ อยากถามว่า ปัจจัยในความรักมันจำเป็นต้องมีอะไรบ้างคะ สำหรับเรา งานเงินอนาคตมันจำเป็นนะ หรือนี่เป็นความคิดเด็กคะ ช่วยแนะนำหน่อยค่ะ ว่าควรทำยังไงดี [:@!H2B(:]  [:@!H2B(:]