วันนี้ที่เรามาพูดเราอยากจะระบาย อยากจะขอกำลังใจและอยากจะขอคำแนะนำ
เราไม่ใช่ผู้ชาย เราเป็นทอม เราไม่เคยมีแฟนมาก่อนจนกระทั่งเราเข้าเรียนมหาลัย
วันแรกของการเข้ามหาลัยเราได้ติดตุ้งติ้งตรงปกคอเสื้อเราผิด แล้วมีผู้หญิงคนหนึ่งได้เข้ามาบอกเราว่าเราติดผิดนะ
เราบอกว่าเราทำไม่เป็น เขาเลยทำให้เรา นั้นคงเป็นครั้งแรกที่เราพบกันและมีความรู้สึกดีๆให้กัน
ซึ่งเราไม่ได้คิดอะไรกับเขานะ แต่คนที่คิดคือผู้หญิงคนนั้น เขาแอบชอบเรามาตั้งแต่ตอนนั้นเขาพยายามทำทุกๆอย่างเพื่อเรา
แต่เราดันสนใจคนอื่น จนวันหนึ่งเราได้คิดว่าเราไม่ได้ต้องการความรักที่เราวิ่งตาม แต่เราต้องการคนที่เขารักเรา
เราจึงตัดสินใจที่จะคบกับเขา เพราะเขารักเรา ซึ่งเราสองคนเป็นคนแรกของกันและกัน เรารู้ก่อนที่เราสองคนจะคบกัน เราทำให้เขาเสียใจมามากเพราะเขาต้องมารับรู้เรื่องราวเรากับคนอื่น
แต่เขาก็พยายาม ไม่ทิ้งเรา ทำทุกๆอย่างมาตลอดคอยเป็นห่วงเรา เราบอกเลยตอนนั้นเราก็รู้สึกดีกับเขา ถึงทำให้เราตัดสินใจคบ และเราก็อยู่ด้วยกัน
ตอนแรกความรักสวยงามมากไปด้วยดี แต่ตอนนั้นเขาจะเป็นคนวิ่งตามเรา การคบกันของเราตอนแรกนี้ยังไม่ใช่แฟนกันนะ คือเราไม่เคยมีแฟนเราเลยไม่กล้า
ขอเขาเป็นแฟน และไม่รู้ต้องทำตัวยังไง จึงศึกษากันมาแต่เขาก็ต้องการสถานะจากเรา ว่าเราเป็นแฟนกันนะ การที่เราสองคนได้ใช้ชีวิตด้วยกันทำให้เรารู้ตัวว่าเราพร้อมจะขอผู้หญิงคนนี้เป็นแฟนแล้ว เราจึงขอเธอเป็นแฟน เขาดีกับเรามากๆ รักเราคนเดียวไม่คุยกับใครเลย มีคนมาจีบก็ไม่สนใจเราดีใจมากๆที่เขาพยายามทำทุกๆอย่างเพื่อเรา แต่เราสองคนแตกต่างกันมากทั้งนิสัย หน้าตา บุคคลิก ความคิด ตรงกันข้ามกันหมด
เราทะเลาะกันบ่อยนะ แต่เราก็ผ่านมันมาได้ จนเราทั้งคู่ขึ้นปี3 เราต้องแยกห้องจากเขาเพราะเขาจะต้องอยู่กับน้อง ตอนแรกเราก็คิดว่าจะดีนะที่แยกห้องกัน
เขาจะได้มาอยู่ห้องของเราสองคน แต่มันตรงกันข้ามเมื่อเราแยกห้องกัน มันทำให้เขาเปลี่ยนไป เรารู้สึกว่าเราคิดผิดที่เราแยกห้องกันแต่มันก็ทำไรไม่ได้ช่วงหลังๆเขาติดเล่นโทรศัพท์ ไม่มานอนด้วยไม่มากินข้าวด้วยไม่ไปไหนมาไหนด้วย เหตุผลของเขา เขาบอกกับเราว่าเขาอยากอยู่คนเดียว เขาเริ่มผิดสัญญากับเรา เราก็น้อยใจทำให้เรามีปัญหากันทำให้เราทะเลาะกัน การติดโทรศัพท์ของเขาคือการแชทคุยกับผู้ชายเราบอกตรงๆเลยนะเราเจ็บนะที่เราไม่ใช่เพศนั้น เรารู้ว่าเราเลือกเกิดไม่ได้ ที่ผ่านมาเขาบอกตลอดว่าเขาชอบผู้ชายและเขาไม่มองว่าเราเป็นทอมเลย เขามองเราเป็นผู้ชายตอนนั้นเราไม่ได้คิดอะไรเพราะเราก็อยากให้เขามองเราเป็นผู้ชาย แต่ตอนนั้นเราลืมนึกถึงว่าเราเป็นทอมไม่ใช่ผู้ชายเราเริ่มคิดว่าที่เขามาคบเราเพราะเห็นเราเป็นผู้ชายหรือคบเราที่เราเป็นเรา ตอนนั้นเรารู้เลยว่าเรามีความรู้สึกให้เขามากขึ้นเรื่อยๆ แต่ดูเหมือนเขาลดลง เขาบอกเรานะถ้ารักเขาต้องปรับเข้าหาเขา เราก็บอกว่าต้องปรับเข้าหากันจะได้ไม่มีใครเหนื่อยเกิน แต่เขาก็บอกว่าเราต้องเป็นคนปรับ เพราะตัวเขาเป็นคนแบบนี้ต้องรับให้ได้
จนกระทั่ง วันเสาร์ที่ 4 ตุลาคม 57
เขาบอกเราว่าเลิกกันเหอะ เรายื้อเขานะ แต่ก็ไม่มีผล คือเราจะเลิกกันหลายครั้งแต่เราก็ไม่ได้เลิกกันจริงๆ แต่ครั้งนี้เป็นการเลิกที่เด็ดคาดของเขา เขาบอกเราต่างกันเกิน เขาว่าเรางี่เง่า เขาบอกว่าเขาขี้เกียจวิ่งตามเรา เขาว่าเราเป็นคนอัธยาศัยดีเกิน เขาก็บอกว่ารู้สึกไม่เหมือนเดิมกับเราแล้วก็บอกกับเราว่าไม่รักเราแล้ว ประโยคสุดท้ายที่ทำให้เราเจ็บที่สุดคือเราไม่ใช่ผู้ชาย เขาบอกว่าเขาต้องการอนาคต ต้องการมีลูกมีหลาน และพ่อแม่เขาคงต้องการให้เขามีครอบครัว เราเลยถามเขาว่าตัวเปลี่ยนไปตั้งแต่ตอนไหนเขาบอกว่าเขาเปลี่ยนมานานแล้ว เราเลยถามต่อว่ามันตอนที่เราแยกห้องกันใช่ไหม เขาบอกว่าใช่ เรารู้นะว่าที่เขาพูดมาทั้งหมดชัดเจนมาก ว่าเขาอยากจะไปจากเราเต็มที เขาบอกเราว่าเราเป็นเพื่อนกันอ่าดีแล้ว เชื่อไหมว่าเราไปขอร้องให้เขากลับมาทุกวันจนเขาให้คำตอบว่าอย่าทำอะไรเลย ทำไปเขาก็ไม่กลับมาทำไปก็ไม่ทำอะไรให้ดีขึ้น ความรู้สึกที่เขาบอกเราเขาบอกว่าตอนนี้เขาเฉยๆกับเรา
เขาก็ยังบอกว่ายังไงวันหนึ่งเขาก็ต้องไปอยู่ดี เราคิดว่าเราจะหยุด แต่เราเจ็บนะเราต้องเจอกันอยู่เรื่อยๆ เรียนด้วยกันบางวิชา เรายังทำใจไม่ได้เราคิดถึงเขาตลอดเวลาร้องไห้ทุกครั้งที่คิด แต่เขาทำตัวปกติมากทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น วันเลิกกันเขาไม่มีแม้แต่น้ำตาสักหยดไม่มีแต่คำว่าลังเล เขาทำตัวเหมือนอยากแสดงให้ใครต่อใครรู้ว่าโสด แต่เราอยากจะทำนะแต่เราทำไม่ได้ เราไม่รู้ว่าทำไมเรารู้คำตอบชัดแล้วทำไมเราต้องหวัง (เวลาเปลี่ยนอะไรก็เปลี่ยน)
สุดท้ายนี้เราก็ได้แต่ขอให้เขาได้ไปเจอสิ่งดีๆ เจอคนดีๆ เจอคนที่รักเขามากๆ และอยากให้เขารู้ว่าต่อให้เขาจะผ่านอะไรมาเราจะขออยู่ข้างๆ ถ้าเขาทุกข์ก็อยากให้นึกถึงเรา อยากให้รู้ว่ามีเราเสมอ ต่อให้เธอจะไม่มีอะไรฉันก็จะรัก ต่อให้เธอร่างกายไม่แข็งแรงฉันก็จะดูแลเธอ ถ้าอนาคตข้างหน้าเธอสร้างครอบครัวมีลูกมีครอบครัวต้องรับผิดชอบ ถ้าคนของเขาดูแลเธอไม่ดี เราก็พร้อมจะดูแลช่วยเหลือเขาทุกอย่าง
PรักMนะ
ครูคอม&ครูอิ้ง
อยากให้เพื่อนๆที่อ่านช่วยบอกเราทีว่าเราควรจะทำยังไงถึงเราจะไม่ต้องเจ็บ และคิดว่าเขาจะคิดถึงเราไหมจะมีไหมที่เขาอยากจะกลับมาคบกับเรา เป็นไปได้ไหมเขาจะมารักทอมอย่างเรา?
อยากรู้ว่าจะมีโอกาสไหมที่เขาจะกลับมารักเรา หรือคิดถึงเรา ถึงแม้คำตอบจะชัดเจนมาก
เราไม่ใช่ผู้ชาย เราเป็นทอม เราไม่เคยมีแฟนมาก่อนจนกระทั่งเราเข้าเรียนมหาลัย
วันแรกของการเข้ามหาลัยเราได้ติดตุ้งติ้งตรงปกคอเสื้อเราผิด แล้วมีผู้หญิงคนหนึ่งได้เข้ามาบอกเราว่าเราติดผิดนะ
เราบอกว่าเราทำไม่เป็น เขาเลยทำให้เรา นั้นคงเป็นครั้งแรกที่เราพบกันและมีความรู้สึกดีๆให้กัน
ซึ่งเราไม่ได้คิดอะไรกับเขานะ แต่คนที่คิดคือผู้หญิงคนนั้น เขาแอบชอบเรามาตั้งแต่ตอนนั้นเขาพยายามทำทุกๆอย่างเพื่อเรา
แต่เราดันสนใจคนอื่น จนวันหนึ่งเราได้คิดว่าเราไม่ได้ต้องการความรักที่เราวิ่งตาม แต่เราต้องการคนที่เขารักเรา
เราจึงตัดสินใจที่จะคบกับเขา เพราะเขารักเรา ซึ่งเราสองคนเป็นคนแรกของกันและกัน เรารู้ก่อนที่เราสองคนจะคบกัน เราทำให้เขาเสียใจมามากเพราะเขาต้องมารับรู้เรื่องราวเรากับคนอื่น
แต่เขาก็พยายาม ไม่ทิ้งเรา ทำทุกๆอย่างมาตลอดคอยเป็นห่วงเรา เราบอกเลยตอนนั้นเราก็รู้สึกดีกับเขา ถึงทำให้เราตัดสินใจคบ และเราก็อยู่ด้วยกัน
ตอนแรกความรักสวยงามมากไปด้วยดี แต่ตอนนั้นเขาจะเป็นคนวิ่งตามเรา การคบกันของเราตอนแรกนี้ยังไม่ใช่แฟนกันนะ คือเราไม่เคยมีแฟนเราเลยไม่กล้า
ขอเขาเป็นแฟน และไม่รู้ต้องทำตัวยังไง จึงศึกษากันมาแต่เขาก็ต้องการสถานะจากเรา ว่าเราเป็นแฟนกันนะ การที่เราสองคนได้ใช้ชีวิตด้วยกันทำให้เรารู้ตัวว่าเราพร้อมจะขอผู้หญิงคนนี้เป็นแฟนแล้ว เราจึงขอเธอเป็นแฟน เขาดีกับเรามากๆ รักเราคนเดียวไม่คุยกับใครเลย มีคนมาจีบก็ไม่สนใจเราดีใจมากๆที่เขาพยายามทำทุกๆอย่างเพื่อเรา แต่เราสองคนแตกต่างกันมากทั้งนิสัย หน้าตา บุคคลิก ความคิด ตรงกันข้ามกันหมด
เราทะเลาะกันบ่อยนะ แต่เราก็ผ่านมันมาได้ จนเราทั้งคู่ขึ้นปี3 เราต้องแยกห้องจากเขาเพราะเขาจะต้องอยู่กับน้อง ตอนแรกเราก็คิดว่าจะดีนะที่แยกห้องกัน
เขาจะได้มาอยู่ห้องของเราสองคน แต่มันตรงกันข้ามเมื่อเราแยกห้องกัน มันทำให้เขาเปลี่ยนไป เรารู้สึกว่าเราคิดผิดที่เราแยกห้องกันแต่มันก็ทำไรไม่ได้ช่วงหลังๆเขาติดเล่นโทรศัพท์ ไม่มานอนด้วยไม่มากินข้าวด้วยไม่ไปไหนมาไหนด้วย เหตุผลของเขา เขาบอกกับเราว่าเขาอยากอยู่คนเดียว เขาเริ่มผิดสัญญากับเรา เราก็น้อยใจทำให้เรามีปัญหากันทำให้เราทะเลาะกัน การติดโทรศัพท์ของเขาคือการแชทคุยกับผู้ชายเราบอกตรงๆเลยนะเราเจ็บนะที่เราไม่ใช่เพศนั้น เรารู้ว่าเราเลือกเกิดไม่ได้ ที่ผ่านมาเขาบอกตลอดว่าเขาชอบผู้ชายและเขาไม่มองว่าเราเป็นทอมเลย เขามองเราเป็นผู้ชายตอนนั้นเราไม่ได้คิดอะไรเพราะเราก็อยากให้เขามองเราเป็นผู้ชาย แต่ตอนนั้นเราลืมนึกถึงว่าเราเป็นทอมไม่ใช่ผู้ชายเราเริ่มคิดว่าที่เขามาคบเราเพราะเห็นเราเป็นผู้ชายหรือคบเราที่เราเป็นเรา ตอนนั้นเรารู้เลยว่าเรามีความรู้สึกให้เขามากขึ้นเรื่อยๆ แต่ดูเหมือนเขาลดลง เขาบอกเรานะถ้ารักเขาต้องปรับเข้าหาเขา เราก็บอกว่าต้องปรับเข้าหากันจะได้ไม่มีใครเหนื่อยเกิน แต่เขาก็บอกว่าเราต้องเป็นคนปรับ เพราะตัวเขาเป็นคนแบบนี้ต้องรับให้ได้
จนกระทั่ง วันเสาร์ที่ 4 ตุลาคม 57
เขาบอกเราว่าเลิกกันเหอะ เรายื้อเขานะ แต่ก็ไม่มีผล คือเราจะเลิกกันหลายครั้งแต่เราก็ไม่ได้เลิกกันจริงๆ แต่ครั้งนี้เป็นการเลิกที่เด็ดคาดของเขา เขาบอกเราต่างกันเกิน เขาว่าเรางี่เง่า เขาบอกว่าเขาขี้เกียจวิ่งตามเรา เขาว่าเราเป็นคนอัธยาศัยดีเกิน เขาก็บอกว่ารู้สึกไม่เหมือนเดิมกับเราแล้วก็บอกกับเราว่าไม่รักเราแล้ว ประโยคสุดท้ายที่ทำให้เราเจ็บที่สุดคือเราไม่ใช่ผู้ชาย เขาบอกว่าเขาต้องการอนาคต ต้องการมีลูกมีหลาน และพ่อแม่เขาคงต้องการให้เขามีครอบครัว เราเลยถามเขาว่าตัวเปลี่ยนไปตั้งแต่ตอนไหนเขาบอกว่าเขาเปลี่ยนมานานแล้ว เราเลยถามต่อว่ามันตอนที่เราแยกห้องกันใช่ไหม เขาบอกว่าใช่ เรารู้นะว่าที่เขาพูดมาทั้งหมดชัดเจนมาก ว่าเขาอยากจะไปจากเราเต็มที เขาบอกเราว่าเราเป็นเพื่อนกันอ่าดีแล้ว เชื่อไหมว่าเราไปขอร้องให้เขากลับมาทุกวันจนเขาให้คำตอบว่าอย่าทำอะไรเลย ทำไปเขาก็ไม่กลับมาทำไปก็ไม่ทำอะไรให้ดีขึ้น ความรู้สึกที่เขาบอกเราเขาบอกว่าตอนนี้เขาเฉยๆกับเรา
เขาก็ยังบอกว่ายังไงวันหนึ่งเขาก็ต้องไปอยู่ดี เราคิดว่าเราจะหยุด แต่เราเจ็บนะเราต้องเจอกันอยู่เรื่อยๆ เรียนด้วยกันบางวิชา เรายังทำใจไม่ได้เราคิดถึงเขาตลอดเวลาร้องไห้ทุกครั้งที่คิด แต่เขาทำตัวปกติมากทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น วันเลิกกันเขาไม่มีแม้แต่น้ำตาสักหยดไม่มีแต่คำว่าลังเล เขาทำตัวเหมือนอยากแสดงให้ใครต่อใครรู้ว่าโสด แต่เราอยากจะทำนะแต่เราทำไม่ได้ เราไม่รู้ว่าทำไมเรารู้คำตอบชัดแล้วทำไมเราต้องหวัง (เวลาเปลี่ยนอะไรก็เปลี่ยน)
สุดท้ายนี้เราก็ได้แต่ขอให้เขาได้ไปเจอสิ่งดีๆ เจอคนดีๆ เจอคนที่รักเขามากๆ และอยากให้เขารู้ว่าต่อให้เขาจะผ่านอะไรมาเราจะขออยู่ข้างๆ ถ้าเขาทุกข์ก็อยากให้นึกถึงเรา อยากให้รู้ว่ามีเราเสมอ ต่อให้เธอจะไม่มีอะไรฉันก็จะรัก ต่อให้เธอร่างกายไม่แข็งแรงฉันก็จะดูแลเธอ ถ้าอนาคตข้างหน้าเธอสร้างครอบครัวมีลูกมีครอบครัวต้องรับผิดชอบ ถ้าคนของเขาดูแลเธอไม่ดี เราก็พร้อมจะดูแลช่วยเหลือเขาทุกอย่าง
PรักMนะ
ครูคอม&ครูอิ้ง
อยากให้เพื่อนๆที่อ่านช่วยบอกเราทีว่าเราควรจะทำยังไงถึงเราจะไม่ต้องเจ็บ และคิดว่าเขาจะคิดถึงเราไหมจะมีไหมที่เขาอยากจะกลับมาคบกับเรา เป็นไปได้ไหมเขาจะมารักทอมอย่างเรา?