เพื่อนๆมีวิธีพักผ่อนจากความเหนื่อยล้าและวุ้นวายใน กทม ในรูปแบบไหนบ้าง แปลกๆยิ่งดี

เราไม่เข้าใจความรุ้สึกเลยจริงๆ ว่าทำไมอยู่ๆก็รุ้สึกเคว้งคว้างเหงาอยากมีคนอยุ่ข้างๆท้อแท้เหนื่อยล้าเบื่อหน่ายอยากจะร้องให้บางเวลาทั้งๆที่ไม่ได้อยุ่คนเดียวแต่รุ้สึกเหมือนว่าทุกอย่างมันมีแต่ความว่างป่าวอ

๏~ แล้วลบออกสิ้นซากจากดวงจิต จบความคิดมากเรื่องเปลืองสมอง พินิจดูจนรู้แจ้งด้วยไตร่ตรอง เพียงละอองอารมณ์ที่จมไป ... เท่านี้จริงๆ

ดวงกมล คนดี ที่คิดถึงเฝ้ารำพึง รำพัน ใฝ่ฝันหามองกระถาง ว่างเปล่า เหงาอุราหน่ายจะคว้า มาใส่ ให้เปลืองดิน"ดงดอกไม้ ในสวน รัญจวนจิตเพลิดเพลินพิศ พยอม ดมดอมกลิ่นผุดความรัก รุมเร้า เหล่าภุมรินทร์ว่อนผ

นี่เป็นช่วงสิ้นปี หลายคนก็คงปาตี้ปาร์ตี้หนักเข้าใจได้ แต่ที่เข้าใจไม่ได้คือพวกที่มาทำเป็นเดินเซ บ่นปวดหัว แล้วก็มาบอกว่าเมาค้าง พร้อมพ่นลมหายใจผสมแอลกอฮอล์ออกมาให้คนอื่นดม มันเท่มากหรอ? สำหรับเรา อากา

ผมเป็นแบบนี้มานานแล้วครับ ซึ่งก็ไม่รู้สาเหตุ ขณะที่พักผ่อน นอนเต็มที่ แต่ยังรู้สึกเหนื่อย เฉื่อย ชา ไร้ความรู้สึก อาการเหนื่อยล้าชนิดที่ว่าไม่อยากแม้จะลุกมาทำกิจวัตรประจำวัน สิ่งที่เคยชอบเคยมีความสุข