ถูกต้องหรือถูกใจ ถ้าคุณเป้นผมคุณจะเลือกอะไร

สวัสดีครับก่อนอื่นตัอขอแนะนำตัวในฐานะสมาชิกใหม่ของเวปพันทิปนะครับ ปัจจุบันผมอายุ33ปียังไม่ได้แต่งงานครับ ผมเกิดในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีนทำงานธุรกิจส่วนตัว ผมเรียนจบปริญญาตรี พอเรียนจบก้กลับมาช่วยงานที่บ้านต่อทันที สมัยเรียนมหาลัยผมคบกับแฟนมาจนเรียนจบเคยวางแผนอนาคตร่วมกัน แต่พอเรียนจบมาด้วยผมตัองทำงานที่บ้านซึ่งอยู่ต่างจังหวัดส่วนแฟนผมทำงานในกทม. ทำให้ไม่ค่อยได้เจอกัน ปีนึงได้เจอกัน2-3ครั้ง เลยทำให้ห่างกันสุดท้ายเธอก้มีแฟนใหม่ โดยที่เธอบอกกับผมตรงๆว่าเธอมีคนใหม่นะ ผมรักเธอมากแต่ก้ไม่รั้งเธอเพราะเธอเลือกแล้ว ผมได้แต่เก้บความเสียใจไว้คนเดียว หลังจากนั้นมาผมก้ไม่ได้คบกับไครเลยเป้นเวลา7ปี ทางบ้านก้เริ่มเป้นห่วงว่าผมจะไม่มีครอบครัวเพราะผมเป้นลูกชายคนเดียว ด้วยที่ชื่อเสียงทางบ้านผมดีและตัวผมเองไม่กินเหล้าไม่สูบบุหรี่ไม่เที่ยวกลางคืน จึงเป็นที่สนใจของผู้ใหญ่หลายๆท่านก้พยายามชักนำให้ไปทำความรู้จักกับลูกสาวหลานสาว แต่ผมก้ไม่ได้สนใจไครเป็นพิเศษ จนได้มารู้จักกับผู้หญิงคนหนึ่งเธอเป็นลูกสาวของเพื่อนของคุณพ่อผม เธอเป้นคนนิสัยดีขยันทำงาน มีความคิดเป็นผู้ใหญ่และที่สำคัญทรรศนคติของเราตรงกันผมจึงลองคุยลองคบกับผู้หญิงคนนี้เป็นเวลาเกือบสองปี เราเข้ากันได้ดีแต่ก้ได้แค่คุยกันทางโทรสัพ เวลาเจอกันจริงๆแค่แปบเดียวแล้วก้ได้เจอกันปีละ3-4ครั้ง เพราะเราอยู่ค่อนข้างห่างกันและที่สำคัญต่างคนต่างมีหน้าที่การงานที่ต้องรับผิดชอบด้วยกันทั้งคู่ เวลาที่ได้อยู่ด้วยกันก็อยู่กับผู้ใหญ่ไม่ค่อยมีโอกาศได้ใช้เวลาร่วมกันเท่าไรนัก ความสัมพันธ์จึงค่อนข้างช้า คือรู้สึกดีนะที่ได้คุยด้วยได้เจอกัน แต่มันก้ไม่เหมือนกับตอนที่เราเคยมีแฟนสมัยเรีทางบ้านพยายามชักนำให้ไปทำความรู้จักกับลูกสาวบ้านโน้นบ้านยน ทางบ้านก้อยากให้แต่งงานซะทีผมเองก้ไม่ได้ขัดขัองเพราะคิดว่าเรารักในความดีของเค้านะและต่างคนต่างเข้าใจกัน ผู้ใหญ่ก้คุยกันตกลงกันว่าประมาณกลางปีหน้าจะแต่ง จนเมื่อสามเดือนก่อนผมได้มีโอกาศได้เจอกับผู้หญิงอีกคนโดยบังเอิญ ได้มีโอกาสได้พูดคุยกันผมเริ่มรุ้สึกชอบผู้หญิงคนนี้ความรู้สึกมันคล้ายๆกับตอนมีแฟนสมัยเรียนโดยที่ผมก้เล่าเรืองของผมให้ผู้หญิงคนนี้ฟัง และบอกเธอว่าผมมีแฟนแล้วนะ แต่เมื่อได้คุยกันมากขึ้นก้เริ่มพัฒนาความสัมพันธ์มากขึ้นๆจนต่างคนต่างรู้สึกรักกัน เราก้คุยกันเรื่อยๆเจอกันบ้างแต่ไม่มีอะไรเกินเลยนะครับ เพราะผมเองก้รู้สึกผิดต่อแฟนผมเสมอมา ผมเองเป็นคนคิดมาก ยิ่งรู้สึกรักผู้หญิงคนใหม่มากเท่าไรความรู้สึกผิดต่อแฟนก้มากขึ้นตามมา อาจเป็นเพราะผมเคยโดนทิ้งเข้าใจความรู้สึกนั้นดี ผมเครียดมากๆอึดอัดใจละอายใจตีอการกระทำของตัวเองถึงจะไม่ได้ทำอะไรเกินเลยก้ตาม จนวันจันทร์ที่ผ่านมาผมก็ขอจบกับผู้หญิงคนใหม่ เพราะผมไม่สามรถทนกับความรูสึกผิดได้อีก เธอเสียใจและผมเองก้เสียใจมากเช่นกัน ผมจำเป้นตัองฝืนใจบอกลาทั้งๆที่ยังรักเธอ ผมเสียใจที่ทำให้เธอต้องเสียใจ สุดท้ายผมก้คงได้แค่คิดถึงเธอ สิ่งที่ผมตัดสินใจมันเหมาะสม? หรือว่าผมเองมันก้แค่คนเลวที่กลับใจ? หรือผมสมควรที่จะทุกข์ใจต่อไปเพื่อชดใช้ปาบกรรมที่ทำ ผมขอโทษทุกๆคนที่เกี่ยวกับเรื่องนี้จริงๆ