ภาพวาดตั้งแต่ตอนนั้น...จนถึงวันนี้

สวัสดีครับ

ที่ผมตั้งกระทู้นี้ไว้คือ สิ่งที่ผมรวบรวมเกี่ยวกับการวาดด้วยลายเส้นทั้งหลายแหล่ ตั้งแต่ ม.4 จนถึงตอนนี้เน่อ

ผมบอกเป็นระดับชั้นเรียนเลยละกันเน่อ

ในนี้ผมซ่อนสปอยเอาไว้ เพราะเกรงว่ารูปภาพมันจะสยองรึเปล่านา...

อยากรู้ว่าตั้งแต่ตอนนั้นถึงวันนี้จะเป็นไงหน่อ...โอเค ผมพร้อมแล้วที่จะโพสรูปวาดลงในกระทู้นี้แล้วครับ....

เริ่มกันเลย...

ปล.อย่าไปเทียบกับอีกคนนึงที่ทำตัวล่อเป้าวาด Troll เล่นๆ ผมไม่ได้วาดเก่งแบบเขาครับ

ปล.2.ที่จริงผมวาดไว้อีกเยอะครับ แต่มัน...สยองกว่าที่อยู่ในกระทู้นี้ครับ...

ปล.3.ผมถ่ายรูปที่มีแสงน้อยไปบ้าง ถ้ามันมืดไป ขอโทษด้วยนะครับผม

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ม.4





ยุคที่ผมเริ่มวาดเป็นครั้งแรกในชีวิต ผมอายมากๆ เพราะเท่าที่ผมวาดในตอน ม.4 ผมแทบจะมุดดิน...

ม.5





ช่วงนี้ผมได้แก้การวาดไปที่รูปร่างบ้างครับ ดูดีขึ้น เมื่อเทียบกับ ม.4 แต่ก็พร้อมที่จะมุดดินต่อไป

ม.6



ช่วงนี้ไม่ค่อยได้วาดอะไรมาก เพราะว่ากำลังจะเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว ผมก็เลยวาดไปไม่เยอะ

แต่ว่า...ผมก็แก้ไขไปอีกครั้ง มีความเป็นคนมากขึ้นหน่อยนึง...

จนมาถึงช่วงที่ผมเปลี่ยนแปลงจริงๆ คือ ตอนอยู่มหาวิทยาลัยครับ

ป.ตรี ปี 1











ปี 2012 เป็นปีที่ผมเริ่มหลงไหลการ์ตูนญี่ปุ่นมากขึ้น และผมเริ่มลองค้นหาเกี่ยวกับญี่ปุ่นมากกว่าเดิม

การวาดครั้งนี้ ผมไม่ค่อยเน้นส่วนล่าง แต่ก็พัฒนาวาดออกมาได้แบบข้ามขั้นอย่างชัดเจนเป็นครั้งแรก

ตั้งแต่ตอนที่วาด วาดผู้หญิงนี่ก็หวานดีแฮะ

แต่เพราะการวาดผู้หญิงบ่อยไป ก็เลยวาดผู้ชายแมนๆ แทบเป็นไปไม่ได้แล้วครับ....

เพียงแต่วาดได้บ้าง แต่ก็ยังออกมาทอมอยู่ดี เฮ่อ.....

ป.ตรี ปี 2











ปี 2013 เป็นปีที่ผมดูการ์ตูนอย่างตั้งใจกว่าเดิม รวมทั้งฟังเพลงการ์ตูนญี่ปุ่นมากขึ้น

การวาดก็เริ่มโอเค ผู้ชายก็วาดไม่ทอมก็มี แต่ถ้าวาดตามปกติ ยังไงก็ดูหญิงไปแหละเนอะ...

ส่วนวาดผู้หญิง ตอนจะสิ้นปี 2013 ก็เริ่มวาดหน้าให้เล็กลง เน้นส่วนลำตัวกลาง

ป.ตรี ปี 3 (ปัจจุบัน)







นี่คือตอนปัจจุบันครับ

ผมวาดน้อยลง เนื่องจากการบ้านในมหาวิทยาลัยเยอะเป็นพรุนกว่าเดิม

แต่ก็เป็นปีที่ผมได้รู้จักคำว่า "เรือ"

เสียดาย วาดไปรูปเดียว ฮ่าๆๆ......

ก็...ผมเองก็ได้โพสทุกสิ่งทุกอย่างที่มีเกี่ยวกับการวาดรูปของผมลงไปแล้วล่ะครับ
พูดตามตรง 6 ปีที่ผ่านมา ผมคิดว่าจะวาดไปแล้วพัฒนาไม่ได้
แต่ตอนนี้ ผมมาถึงตอนนี้ก็รู้สึกแล้วว่า นี่คือความทรงจำที่ดีที่สุดสำหรับผมแล้วครับ

ขอขอบคุณทุกๆ ท่านที่ตามอ่านจนถึงตอนนี้ ขอบพระคุณมากครับ