เรื่องอาจจะดูไร้สาระนะคะ เพราะเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่เรารู้สีกว่า เสียความรู้สึกค่ะ
ปกติเรากับแฟนก็ชอบทะเลาะเรื่องเล็กๆน้อยกันอยู่ ก็พยายามหลีกเลี่ยงนะคะ แต่ทำไมเลี่ยงไม่ได้สักทีเลย
เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อเช้าเราขึ้นรถแล้วพอดีมีคนลุกให้เรานั่ง เราก็เฟซไปบอกแฟนว่า มีหนุ่มลุกให้นั่งด้วย (เรากับแฟนอยู่คนละจังหวัดค่ะ มีอะไรเล่าก็เฟซหากันตลอด เสมือนอยู่ใกล้กันค่ะ)
แล้วพอเวลาผ่านไปสักพัก เราก็ใกล้ถึงที่ทำงาน แต่ดันสะดุดฟุตบาทล้ม ก็เลยเฟซบอกแฟนว่า ล้มด้วย แล้วส่งสติกเกอร์ร้องไห้ไปค่ะ แฟนคิดว่าล้มหลังจากที่หนุ่มลุกให้นั่งค่ะ เลยโทรมาถาม เราก็ด้วยความอาย ไม่อยากให้คนที่ทำงานรู้ค่ะว่าเราล้ม เลยบอกว่า ตอนนี้ไม่สะดวกเด๋วเฟซไป แฟนไม่ยอมค่ะบอกว่าเล่ามาเลยเค้ารีบ แล้วก็หาว่าเราไม่อยากเล่าอย่างโน้นอย่างนี้ เราก็บอกไปว่า ที่ล้ม ไม่เกี่ยวกับหนุ่มนั้นเลย อ่อ โทรศัพท์เค้าไม่ดีด้วยค่ะ ได้ยินบ้างไม่ได้ยินบ้าง เค้าก็ถามว่าอะไรนะ งง เราก็บอกว่าไม่สะดวกนะ ทำงานอยู่ เค้าหาว่าเราไม่อยากเล่าค่ะ แล้วก็ใส่อารมณ์ว่าไม่เล่าก็ไม่ต้องเล่า
แล้วเฟซมาหาเราว่า พูดเบาๆให้จบๆไปก็ไม่ได้ เค้ารีบออกไปทำงาน ไม่อยากเล่าก็ไม่ต้องเล่า เซ็ง แค่หนุ่มลุกให้นั่งแค่นี้ยังไม่อยากเล่า
(เห้ออ ไม่ใช่เรื่องเลยค่ะ ก็เราบอกไปแล้วว่าทำงานอยู่ ไม่สะดวก)
(อีกอย่างพูดเบาๆแล้วเค้าก็ไม่ได้ยินอะค่ะ เลยบอกว่าไม่สะดวก ยังไม่เข้าใจเราอีกค่ะ)
ความรู้สึกเรานี่แบบ... อะไรกัน เราแค่บอกว่าไม่สะดวก ทำไมต้องว่ากัน ทำไมต้องเซ็งเราด้วย ยังเช้าอยู่แล้วงานเราก็เครียดด้วย
(ทำงานเกี่ยวกับนำเข้าของ )
เราบอกเค้าไปแล้วว่าเสียใจ ไม่รู้เค้าจะตอบกลับยังไงนะ ตอนนี้เค้าไปทำงาน ยังไม่กลับมาอ่านเฟซบุ๊คเลย แต่เคยทะเลาะกันเรื่องเล็กๆน้อยๆแล้วค่ะ
จนเราบอกว่าเราไม่ไหวแล้ว เค้าก็พูดใส่อารมณ์ว่าไม่ไหวเหมือนกัน แต่สักพักก็ดีกันเหมือนเดิม เราไม่อยากให้เกิดอีกค่ะ
เราจะทำยังไงคะ หรือเราต้องตามใจเค้าทุกอย่าง เค้ารีบ เค้าอยากฟังเราก็ต้องรีบเล่าเค้า ตอบสนองความต้องการเค้าไป แบบนี้หรอคะ
เรารู้ว่าเรื่องเล็กมากนะคะ แต่ก็เสียความรู้สึกมากเช่นกัน ว่าทำไมเรื่องแค่นี้เค้ายังไม่คิดจะเข้าใจเราเลย.......
เรื่องเล็กน้อยแต่ทะเลาะกัน ถ้าเพื่อนๆเป็นเราจะรู้สึกอย่างไรบ้างคะ
ปกติเรากับแฟนก็ชอบทะเลาะเรื่องเล็กๆน้อยกันอยู่ ก็พยายามหลีกเลี่ยงนะคะ แต่ทำไมเลี่ยงไม่ได้สักทีเลย
เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อเช้าเราขึ้นรถแล้วพอดีมีคนลุกให้เรานั่ง เราก็เฟซไปบอกแฟนว่า มีหนุ่มลุกให้นั่งด้วย (เรากับแฟนอยู่คนละจังหวัดค่ะ มีอะไรเล่าก็เฟซหากันตลอด เสมือนอยู่ใกล้กันค่ะ)
แล้วพอเวลาผ่านไปสักพัก เราก็ใกล้ถึงที่ทำงาน แต่ดันสะดุดฟุตบาทล้ม ก็เลยเฟซบอกแฟนว่า ล้มด้วย แล้วส่งสติกเกอร์ร้องไห้ไปค่ะ แฟนคิดว่าล้มหลังจากที่หนุ่มลุกให้นั่งค่ะ เลยโทรมาถาม เราก็ด้วยความอาย ไม่อยากให้คนที่ทำงานรู้ค่ะว่าเราล้ม เลยบอกว่า ตอนนี้ไม่สะดวกเด๋วเฟซไป แฟนไม่ยอมค่ะบอกว่าเล่ามาเลยเค้ารีบ แล้วก็หาว่าเราไม่อยากเล่าอย่างโน้นอย่างนี้ เราก็บอกไปว่า ที่ล้ม ไม่เกี่ยวกับหนุ่มนั้นเลย อ่อ โทรศัพท์เค้าไม่ดีด้วยค่ะ ได้ยินบ้างไม่ได้ยินบ้าง เค้าก็ถามว่าอะไรนะ งง เราก็บอกว่าไม่สะดวกนะ ทำงานอยู่ เค้าหาว่าเราไม่อยากเล่าค่ะ แล้วก็ใส่อารมณ์ว่าไม่เล่าก็ไม่ต้องเล่า
แล้วเฟซมาหาเราว่า พูดเบาๆให้จบๆไปก็ไม่ได้ เค้ารีบออกไปทำงาน ไม่อยากเล่าก็ไม่ต้องเล่า เซ็ง แค่หนุ่มลุกให้นั่งแค่นี้ยังไม่อยากเล่า
(เห้ออ ไม่ใช่เรื่องเลยค่ะ ก็เราบอกไปแล้วว่าทำงานอยู่ ไม่สะดวก)
(อีกอย่างพูดเบาๆแล้วเค้าก็ไม่ได้ยินอะค่ะ เลยบอกว่าไม่สะดวก ยังไม่เข้าใจเราอีกค่ะ)
ความรู้สึกเรานี่แบบ... อะไรกัน เราแค่บอกว่าไม่สะดวก ทำไมต้องว่ากัน ทำไมต้องเซ็งเราด้วย ยังเช้าอยู่แล้วงานเราก็เครียดด้วย
(ทำงานเกี่ยวกับนำเข้าของ )
เราบอกเค้าไปแล้วว่าเสียใจ ไม่รู้เค้าจะตอบกลับยังไงนะ ตอนนี้เค้าไปทำงาน ยังไม่กลับมาอ่านเฟซบุ๊คเลย แต่เคยทะเลาะกันเรื่องเล็กๆน้อยๆแล้วค่ะ
จนเราบอกว่าเราไม่ไหวแล้ว เค้าก็พูดใส่อารมณ์ว่าไม่ไหวเหมือนกัน แต่สักพักก็ดีกันเหมือนเดิม เราไม่อยากให้เกิดอีกค่ะ
เราจะทำยังไงคะ หรือเราต้องตามใจเค้าทุกอย่าง เค้ารีบ เค้าอยากฟังเราก็ต้องรีบเล่าเค้า ตอบสนองความต้องการเค้าไป แบบนี้หรอคะ
เรารู้ว่าเรื่องเล็กมากนะคะ แต่ก็เสียความรู้สึกมากเช่นกัน ว่าทำไมเรื่องแค่นี้เค้ายังไม่คิดจะเข้าใจเราเลย.......