เรามีน้องสาวคนเล็กค่ะ (จริงๆเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ห่างกันสิบกว่าปี) ตอนนี้น้องอายุ 12 จะ 13 ปีแล้วค่ะ
เนื่องจากคุณแม่น้อง(น้าสาวของเรา)เสียไปเมื่อประมาณ 2 ปีที่แล้ว ทำให้น้องต้องย้ายไปอยู่ต่างจังหวัดกับพ่อสองคน
แต่ถ้าน้องปิดเทอม พวกเราก็จะรับน้องมาอยู่ด้วย เพราะตอนกลางวันไม่มีใครอยู่ด้วยจะอันตราย
โดยปรกติน้าชายเราขับรถไปรับน้องซึ่งไกลโขอยู่ค่ะ (เราอยู่ภาคเหนือ น้องอยู่ภาคตะวันออก)
ส่วนเวลากลับพ่อน้องก็ขับรถมารับ ไม่ก็น้าเราขับรถไปส่ง
มาครั้งนี้เราตัดสินใจขึ้นเครื่องไปรับน้องค่ะ เพราะอยากให้น้องได้ขึ้นเครื่องบินครั้งแรกค่ะ
เราจำความรู้สึกตอนขึ้นเครื่องบินได้ว่ามันตื่นเต้นแค่ไหน เราก็อยากให้น้องรู้สึกแบบนั้นบ้าง
ตอนขารับกลับมาที่บ้านไม่มีปัญหาค่ะ เพราะเราลงไปรับน้อง แล้วนั่งเครื่องมาด้วยกัน
แต่ขากลับเราอยากจะฝึกน้องค่ะ อยากให้น้องช่วยเหลือตัวเอง และมีความกล้ามากขึ้นค่ะ
โดยจะให้น้องขึ้นเครื่องมาเองเป็น UM และเราจะฝากกับทางสายการบินให้ช่วยดูแล
ตอนแรกน้องก็โอเคนะคะ แต่ตอนนี้พอคุยกันทางเฟซ น้องก็บอกว่าน้องกลัว ไม่อยากกลับเอง
แม่เราก็เลยบอกว่า เดี๋ยวแม่ลงขึ้นเครื่องลงไปส่ง แต่กลายเป็นว่าตอนนี้ขากลับ ติดงานค่ะ
เลยอยากจะขอคำปรึกษาว่า ควรจะทำยังไงดีคะ จะพูดยังไงให้น้องเข้าใจดี
ตอนแรกเราก็กะว่า จะให้น้องเลือกว่าถ้าขึ้นเครื่องกลับเองคนเดียว ค่าตั๋วอีกคน เราจะให้เป็นค่าขนม
แต่เราก็มองว่า มันจะเป็นการเอาเงินซื้อเด็กหรือเปล่า
ครั้งต่อๆไปอยากให้น้องทำอะไรก็ต้องให้เป็นอามิจสินจ้าง
ใครพอมีคำแนะนำดีๆบ้างคะ เรากับน้องเข้ากันดีไม่มีปัญหาค่ะ แต่ไม่สนิทกันมาก
เพราะช่องว่างระหว่างวัยด้วย แต่เราก็เปิดใจนะคะ ไม่ดุไม่ว่าเค้า มีปัญหาอะไรคุยกันได้
จะใช้เหตุผลเป็นหลัก เรื่องอื่นๆน้องไม่เคยงอแงเลยค่ะ มีเรื่องขึ้นเครื่องบินนี่แหละคะ ที่น้องอึกอัก
ตอนนี้กลุ้มค่ะ เพราะน้องเป็นวัยรุ่นด้วย กลัวน้องจะคิดมากว่าเราไม่รัก ไม่สนใจเค้า
ป.ล. ขอสารภาพผิดหน่อยค่ะ เวลาน้องถามเราทีไรว่าขากลับ น้องจะกลับยังไง
เราก็จะพยายามหยอดน้องว่าให้มาเองสิๆ ไม่ยากนะ แต่น้องก็จะบอกไม่เอาๆตลอด
จนเราเลยบอกไปว่า ถ้าไม่ไหวจริงๆ ให้คุยกับป้า (แม่ของเรา)ดูอีกที ว่าจะไปส่งได้ไหมค่ะ
เหมือนให้ความหวังน้องเลยอะว่า... ไม่ได้ขึ้นเครื่องกลับคนเดียวแน่ๆ
ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ จะให้น้องสาวขึ้นเครื่องบินคนเดียวแต่น้องไม่กล้า
เนื่องจากคุณแม่น้อง(น้าสาวของเรา)เสียไปเมื่อประมาณ 2 ปีที่แล้ว ทำให้น้องต้องย้ายไปอยู่ต่างจังหวัดกับพ่อสองคน
แต่ถ้าน้องปิดเทอม พวกเราก็จะรับน้องมาอยู่ด้วย เพราะตอนกลางวันไม่มีใครอยู่ด้วยจะอันตราย
โดยปรกติน้าชายเราขับรถไปรับน้องซึ่งไกลโขอยู่ค่ะ (เราอยู่ภาคเหนือ น้องอยู่ภาคตะวันออก)
ส่วนเวลากลับพ่อน้องก็ขับรถมารับ ไม่ก็น้าเราขับรถไปส่ง
มาครั้งนี้เราตัดสินใจขึ้นเครื่องไปรับน้องค่ะ เพราะอยากให้น้องได้ขึ้นเครื่องบินครั้งแรกค่ะ
เราจำความรู้สึกตอนขึ้นเครื่องบินได้ว่ามันตื่นเต้นแค่ไหน เราก็อยากให้น้องรู้สึกแบบนั้นบ้าง
ตอนขารับกลับมาที่บ้านไม่มีปัญหาค่ะ เพราะเราลงไปรับน้อง แล้วนั่งเครื่องมาด้วยกัน
แต่ขากลับเราอยากจะฝึกน้องค่ะ อยากให้น้องช่วยเหลือตัวเอง และมีความกล้ามากขึ้นค่ะ
โดยจะให้น้องขึ้นเครื่องมาเองเป็น UM และเราจะฝากกับทางสายการบินให้ช่วยดูแล
ตอนแรกน้องก็โอเคนะคะ แต่ตอนนี้พอคุยกันทางเฟซ น้องก็บอกว่าน้องกลัว ไม่อยากกลับเอง
แม่เราก็เลยบอกว่า เดี๋ยวแม่ลงขึ้นเครื่องลงไปส่ง แต่กลายเป็นว่าตอนนี้ขากลับ ติดงานค่ะ
เลยอยากจะขอคำปรึกษาว่า ควรจะทำยังไงดีคะ จะพูดยังไงให้น้องเข้าใจดี
ตอนแรกเราก็กะว่า จะให้น้องเลือกว่าถ้าขึ้นเครื่องกลับเองคนเดียว ค่าตั๋วอีกคน เราจะให้เป็นค่าขนม
แต่เราก็มองว่า มันจะเป็นการเอาเงินซื้อเด็กหรือเปล่า
ครั้งต่อๆไปอยากให้น้องทำอะไรก็ต้องให้เป็นอามิจสินจ้าง
ใครพอมีคำแนะนำดีๆบ้างคะ เรากับน้องเข้ากันดีไม่มีปัญหาค่ะ แต่ไม่สนิทกันมาก
เพราะช่องว่างระหว่างวัยด้วย แต่เราก็เปิดใจนะคะ ไม่ดุไม่ว่าเค้า มีปัญหาอะไรคุยกันได้
จะใช้เหตุผลเป็นหลัก เรื่องอื่นๆน้องไม่เคยงอแงเลยค่ะ มีเรื่องขึ้นเครื่องบินนี่แหละคะ ที่น้องอึกอัก
ตอนนี้กลุ้มค่ะ เพราะน้องเป็นวัยรุ่นด้วย กลัวน้องจะคิดมากว่าเราไม่รัก ไม่สนใจเค้า
ป.ล. ขอสารภาพผิดหน่อยค่ะ เวลาน้องถามเราทีไรว่าขากลับ น้องจะกลับยังไง
เราก็จะพยายามหยอดน้องว่าให้มาเองสิๆ ไม่ยากนะ แต่น้องก็จะบอกไม่เอาๆตลอด
จนเราเลยบอกไปว่า ถ้าไม่ไหวจริงๆ ให้คุยกับป้า (แม่ของเรา)ดูอีกที ว่าจะไปส่งได้ไหมค่ะ
เหมือนให้ความหวังน้องเลยอะว่า... ไม่ได้ขึ้นเครื่องกลับคนเดียวแน่ๆ