เราคุยกับเพื่อนร่วมงานแบบลับ ๆ มา 3 ปีแล้วค่ะ สาเหตุที่ต้องคุยแบบลับเพราะเราทั้งคู่ไม่อยากมีข่าวที่เสียหาย ไม่อยากถูกล้อ
แรกเริ่มที่คุยกัน เรายอมรับเราเริ่มแอบชอบฝ่ายชายก่อน แต่พอเค้ารู้เค้าก็ไม่ได้ปฏิเสธ บอกให้ดู ๆ กันไปก่อน เค้าเคยมีอดีตเรื่องความรักที่ทำให้เสียใจ เค้ายังบอกอีกว่า เค้าเป็นคนโลกส่วนตัวสูงนะ ทำนองนั้นค่ะ
ช่วงหอมหวานของการคุยกันก็มีความสุขมาก ทั้งที่เราไม่เคยไปกินข้าว ดูหนังหรือทำกิจกรรมอื่นด้วยกันเลย สมัยนั้นยังใช้ msn กันอยู่เลยก่อนจะมาใช้ fb คุยกัน ผ่านไป 3 เดือนเค้าหายไปไม่คุย ไม่ติดต่อ ทั้ง ๆ ที่เราทำงานอยู่ตึกเดียวกัน!! มีบางครั้งที่ไปทานข้าวกับกลุ่มเพื่อนแล้วเจอกัน เค้าก็ยิ้มให้ทำเหมือนคนไม่เคยคุยกัน ยิ้มให้กันตามมารยาท....เราอึ้งแล้วก็เสียใจ แต่ก็ต้องเก็บอาการเพราะกลัวคนอื่นรู้ หลังจากหายไป 7 เดือนเค้าก็กลับมาคุยแบบสนิทสนมอีกแล้ว เค้ากลับมาพร้อมกับข่าว รูปไปเที่ยวกับผู้หญิงแผนกอื่น การจับคู่อย่างสนุกสนานกับผู้หญิงคนอื่น มีรูปกิน เที่ยว ดื่ม กับเพื่อนผู้หญิงคนนั้นตลอด บาง status ก็เพ้อเรื่องความรักมากมายเราคิดแล้วมันไม่ใช่เรา สุดท้ายเราก็ตัดสินใจถามเค้าไปตรง ๆ เค้าก็บอกว่าโสด กับคนนั้นไม่ได้คบแน่นอน เค้าเป็นคนโลกส่วนตัวสูง?? เราก็คิด...โลกส่วนตัวสูง ใช่เหรอวะ?? แต่เราก็ทนเรื่อยมาเพราะเราชอบเค้าอ่ะนะ....สุดท้าย 1 ปีผ่านไปเค้าก็มา ๆ หาย ๆ ทำพฤติกรรมแบบเดิม ๆ เรารู้สึกว่าเราเป็นควาย ทนไม่ไหวแล้วเลยตั้งใจจะหายไปเงียบ ๆ แล้วเปลี่ยนที่ทำงานมาอยู่อีกสาขาหนึ่ง ลบเค้าออกทุกช่องทาง เปลี่ยนเบอร์โทร เปลี่ยน fb เปลี่ยน ig ตั้งใจแล้วว่าจะ begin again ค่ะ ช่วงนั้นชีวิตย่ำแย่ สภาพทรุดโทรมมาก
หนีมาได้ 1 ปี ยังตัดใจไม่ขาดดี ก็ต้องช๊อค เมื่อขอย้ายมาสาขาเดียวกันอยู่คอนโดใกล้ ๆ เค้าพยายามจะติดต่อ ทักทาย แบบเดิม....ด้วยความที่เราจิตใจยังชอบเค้าอยู่ (เค้าเป็นคนในแบบที่เราชอบมากค่ะ T T) ก็เลยยอมคุย แต่ซักพัก (1 เดือน)....เค้าก็หมางเมิน เดินสวนกันไม่ทัก อ่านไลน์ก็ไม่ตอบ คุยด้วยนับประโยคได้....เค้าต้องการอะไรจากเราคะ?? เค้าเป็นโลกส่วนตัวสูงหรือเจ้าชู้เห็นแก่ตัวกันแน่คะ?? เราควรทำงัยดีคะ หนีไปอยู่ที่อื่นดีมั้ยจนกว่าจะทำใจได้??
เค้าเป็นคนโลกส่วนตัวสูง หรือแค่ผู้ชายเจ้าชู้เห็นแก่ตัว??
แรกเริ่มที่คุยกัน เรายอมรับเราเริ่มแอบชอบฝ่ายชายก่อน แต่พอเค้ารู้เค้าก็ไม่ได้ปฏิเสธ บอกให้ดู ๆ กันไปก่อน เค้าเคยมีอดีตเรื่องความรักที่ทำให้เสียใจ เค้ายังบอกอีกว่า เค้าเป็นคนโลกส่วนตัวสูงนะ ทำนองนั้นค่ะ
ช่วงหอมหวานของการคุยกันก็มีความสุขมาก ทั้งที่เราไม่เคยไปกินข้าว ดูหนังหรือทำกิจกรรมอื่นด้วยกันเลย สมัยนั้นยังใช้ msn กันอยู่เลยก่อนจะมาใช้ fb คุยกัน ผ่านไป 3 เดือนเค้าหายไปไม่คุย ไม่ติดต่อ ทั้ง ๆ ที่เราทำงานอยู่ตึกเดียวกัน!! มีบางครั้งที่ไปทานข้าวกับกลุ่มเพื่อนแล้วเจอกัน เค้าก็ยิ้มให้ทำเหมือนคนไม่เคยคุยกัน ยิ้มให้กันตามมารยาท....เราอึ้งแล้วก็เสียใจ แต่ก็ต้องเก็บอาการเพราะกลัวคนอื่นรู้ หลังจากหายไป 7 เดือนเค้าก็กลับมาคุยแบบสนิทสนมอีกแล้ว เค้ากลับมาพร้อมกับข่าว รูปไปเที่ยวกับผู้หญิงแผนกอื่น การจับคู่อย่างสนุกสนานกับผู้หญิงคนอื่น มีรูปกิน เที่ยว ดื่ม กับเพื่อนผู้หญิงคนนั้นตลอด บาง status ก็เพ้อเรื่องความรักมากมายเราคิดแล้วมันไม่ใช่เรา สุดท้ายเราก็ตัดสินใจถามเค้าไปตรง ๆ เค้าก็บอกว่าโสด กับคนนั้นไม่ได้คบแน่นอน เค้าเป็นคนโลกส่วนตัวสูง?? เราก็คิด...โลกส่วนตัวสูง ใช่เหรอวะ?? แต่เราก็ทนเรื่อยมาเพราะเราชอบเค้าอ่ะนะ....สุดท้าย 1 ปีผ่านไปเค้าก็มา ๆ หาย ๆ ทำพฤติกรรมแบบเดิม ๆ เรารู้สึกว่าเราเป็นควาย ทนไม่ไหวแล้วเลยตั้งใจจะหายไปเงียบ ๆ แล้วเปลี่ยนที่ทำงานมาอยู่อีกสาขาหนึ่ง ลบเค้าออกทุกช่องทาง เปลี่ยนเบอร์โทร เปลี่ยน fb เปลี่ยน ig ตั้งใจแล้วว่าจะ begin again ค่ะ ช่วงนั้นชีวิตย่ำแย่ สภาพทรุดโทรมมาก
หนีมาได้ 1 ปี ยังตัดใจไม่ขาดดี ก็ต้องช๊อค เมื่อขอย้ายมาสาขาเดียวกันอยู่คอนโดใกล้ ๆ เค้าพยายามจะติดต่อ ทักทาย แบบเดิม....ด้วยความที่เราจิตใจยังชอบเค้าอยู่ (เค้าเป็นคนในแบบที่เราชอบมากค่ะ T T) ก็เลยยอมคุย แต่ซักพัก (1 เดือน)....เค้าก็หมางเมิน เดินสวนกันไม่ทัก อ่านไลน์ก็ไม่ตอบ คุยด้วยนับประโยคได้....เค้าต้องการอะไรจากเราคะ?? เค้าเป็นโลกส่วนตัวสูงหรือเจ้าชู้เห็นแก่ตัวกันแน่คะ?? เราควรทำงัยดีคะ หนีไปอยู่ที่อื่นดีมั้ยจนกว่าจะทำใจได้??