ห้องประพันธ์ คนรากหญ้า : zzz รักดีหามจั่ว รักชั่วหามเสา zzz

ความผิดพลาด อาจมีได้ ให้แก้ไข คนอื่นให้ ทุกข์เรา อย่าเศร้าหมอง มองเท่าที่ เป็นจริง สิ่งต้องตรอง ภูเขาต้อง มองให้แจ้ง แห่งความจริง ความผิดพลั้ง ครั้งใด ให้ครวญคิด ของเราผิด อย่างไร เข้าใจยิ่ง เห็นเท่า

ถ้าคิดว่า ทำดี จงทำไป ถ้าชั่วร้าย ก็อย่าทำ ก่อกรรมต่อ ถ้าทำดั ไม่ได้ อย่าร้ายพอ ถ้าไม่ก่อ เวรกรรม ไม่ช้ำใจ อย่าคิดไป ก่อกรรม ทำร้ายชั่ว กรรมติดตัว ตามกัน นั้นเชื่อไหม จงคิดดี ทำดี ตลอดไป กรรมของใคร ค

ลิขิตฟ้า หรือจะสู้ มานะตน จะมีจน เราลิขิต ตัวเองได้ จะดีชั่ว อยู่ที่ตัว ทำลงไป ไม่ใช่ใคร ที่ไหน ทำให้เรา จะไปหวัง อะไร ใครทำให้ จงลงมือ ทำไป อย่าได้เขลา จะสำเร็จ หรือไม่ ไปทำเอา คือตัวเรา เท่านั้น ทำ

ชั่วเจ็ดที่ ดีเจ็ดหน ตนต้องสู้ ผิดเป็นครู เรียนรู้กัน นั้นดีได้ ชั่วแล้วดี ดีแล้วชั่ว ตัวทำไป ไม่มีใคร ไม่เคยผิด จงคิดดู เมื่อทำผิด พลาดไป ให้คิดแก้ อย่ามัวแค่ โยนผิด คิดอดสู สำนึกดี มีได้ ให้เรียนรู

จากไปก็ หลายวัน นั้นคงรู้ คิดถึงอยู่ เหมือนกัน วันไกลหน้า อยู่ก็ยาก ลำบากนัก จึงจากลา รำพึงหา เมื่อห่างหาย ไม่พบกัน แม้กลับมา วันนี้ อย่างที่เห็น จะต้องเป็น ไปอีก หลีกหลบนั่น จะต้องอยู่ อย่างวันนี้

คิดดีย่อม มีชัย ไปเกินครึ่ง ทำดีจึง ได้ดี มีมาให้ พูดดีได้ ไมตรี ดีทั่วไป คือดีได้ ครบถ้วน ชวนกันดี คนดีย่อม ทำดี ได้ง่ายนัก คนชั่วจัก มักทำได้ ไม่สุขขี คนดีย่อม มองคนอื่น ยื่นไมตรี ใจที่มี แต่เมตตา

ค่ำคืนนี้ จะผ่านไป ในไม่ช้า ได้เวลา เข้านอน พักผ่อนแล้ว ร่างกายก็ ตรากตำ ช้ำเป็นแนว คงไม่แคล้ว หลับเป็นตาย หลายเวลา มาส่งเพื่อน เข้านอน ก่อนคืนนี้ สวัสดี หลับสบาย คลายเหนื่อยหนา พบกันใหม่ ในพรุ่งนี้

ชีวิตนี้ ไม่สิ้น ต้องดิ้นไป ชีวิตใช่ คือการ ต้องต่อสู้ ชีวิตินี้ ยังมีหวัง ใช่นั่งดู ชีวิตอยู่ ที่เรา เข้าใจเอง พรอันใด ไหนเรา ที่เราสร้าง ทำทุกอย่าง ลงไป ใครก็เก่ง ทำให้ดี เท่าที่ทำ ใครยำเกรง จงรีบเ

ที่รักใคร ก็หวง ห่วงทั้งนั้น ที่รักกัน เพราะมีใจ ที่ใฝ่หา ที่รักเพียง คำพูด ปูดออกมา ที่รักเพียง วาจา พาหลอกกัน มีความรัก ที่ไหน ได้แต่ทุกข์ หาความสุข ไม่ได้ ใจโศกศัลย์ แม้สมรัก จักต้องทุกข์ เพราะผูก