ห้องประพันธ์ คนรากหญ้า : zzz รักดีหามจั่ว รักชั่วหามเสา zzz

สัตว์โลกล้วน ย่อมเป็น ไปตามกรรม ที่ตนทำ ก่อกรรม ทำไว้ได้ เกิดมาเพื่อ ใช้กรรม ที่ทำไป ไม่มีใคร ไหนหนีกรรม นำสู่ตน ใครทำดี ย่อมได้ดี นี่แน่แท้ ทำชั่วแพ้ ความดี นี่ทุกหน ทำดีไว้ เรื่อยไป ไม่ทุกทน เกิดทุ

ถ้าคิดว่า ทำดี จงทำไป ถ้าชั่วร้าย ก็อย่าทำ ก่อกรรมต่อ ถ้าทำดั ไม่ได้ อย่าร้ายพอ ถ้าไม่ก่อ เวรกรรม ไม่ช้ำใจ อย่าคิดไป ก่อกรรม ทำร้ายชั่ว กรรมติดตัว ตามกัน นั้นเชื่อไหม จงคิดดี ทำดี ตลอดไป กรรมของใคร ค

ลิขิตฟ้า หรือจะสู้ มานะตน จะมีจน เราลิขิต ตัวเองได้ จะดีชั่ว อยู่ที่ตัว ทำลงไป ไม่ใช่ใคร ที่ไหน ทำให้เรา จะไปหวัง อะไร ใครทำให้ จงลงมือ ทำไป อย่าได้เขลา จะสำเร็จ หรือไม่ ไปทำเอา คือตัวเรา เท่านั้น ทำ

ชั่วเจ็ดที่ ดีเจ็ดหน ตนต้องสู้ ผิดเป็นครู เรียนรู้กัน นั้นดีได้ ชั่วแล้วดี ดีแล้วชั่ว ตัวทำไป ไม่มีใคร ไม่เคยผิด จงคิดดู เมื่อทำผิด พลาดไป ให้คิดแก้ อย่ามัวแค่ โยนผิด คิดอดสู สำนึกดี มีได้ ให้เรียนรู

ความผิดพลาด อาจมีได้ ให้แก้ไข คนอื่นให้ ทุกข์เรา อย่าเศร้าหมอง มองเท่าที่ เป็นจริง สิ่งต้องตรอง ภูเขาต้อง มองให้แจ้ง แห่งความจริง ความผิดพลั้ง ครั้งใด ให้ครวญคิด ของเราผิด อย่างไร เข้าใจยิ่ง เห็นเท่า

ชีวิตนี้ ไม่สิ้น ต้องดิ้นไป ชีวิตใช่ คือการ ต้องต่อสู้ ชีวิตินี้ ยังมีหวัง ใช่นั่งดู ชีวิตอยู่ ที่เรา เข้าใจเอง พรอันใด ไหนเรา ที่เราสร้าง ทำทุกอย่าง ลงไป ใครก็เก่ง ทำให้ดี เท่าที่ทำ ใครยำเกรง จงรีบเ

คนตาบอดทำเป็นสอดตาเห็น คนรู้ไม่ชัดเจนทำเป็นอวดรู้ คนอ่อนแอที่แท้กร่างน่าดู คนที่ไม่สู้มักทำเป็นเก่งเกินคน คนช่างพูดไม่ใช่ต้องทำเก่ง คนเป็นนักเลงไม่ใช่เก่งเหลือล้น คนพูดดีบางทีก็ปากพาจน คนไม่รู้จักตนย

https://www.youtube.com/watch?v=mcnP3Ec9nZQกลอนแปดสุภาพ 18.24 น. ๏ เราเกิดมา ทั้งที ชีวิตหนึ่งเราดื้อดึง ด้นดั้น ใฝ่ฝันหาทางดำเนิน ชีวิต ที่ดีกว่าให้สมคุณค่า เกิดมา ในมาตุภูมิ ๏ เจ้าเหนือหัว ทุกครัวเร

ยุให้รำ ตำให้รั่ว มั่วที่สุด ไม่คิดหยุด ฉุดเฉไฉ ไปมากหลาย เที่ยวใส่ร้าย ป้ายสี มีมากมาย ผลสุดท้าย หมายมุ่งหวัง ตั้งใจลวง พวกหวังดี ประสงค์ร้าย หมายกลั่นแกล้ง ทำเสแสร้ง สร้างซ้ำ พรำเป็นห่วง ต่อหน้าอย่