เป็นเรื่องของธรรมชาติ แต่.....

เพิ่งสูญเสียคนใกล้ตัวที่สุด ไปได้ 11วัน แบบไม่ได้ตั้งตัว เส้นเลือดใหญ่หัวใจแตก  เอาธรรมะเข้าข่ม เกิด แก่เจ็บ  ตาย เป็นเรื่องธรรมชาติ หนีกันไม่พ้น ทุกคนต้องเจอ ไม่วันนี้ ก็พรุ่งนี้  แต่ก็ปลอบใจตัวเองได้เดี๊ยวเดียว  ภาพเมื่อไม่กี่วันตอนมีชีวิตอยู่ ยังเข้ามาในความทรงจำ  เสื้อผ้า ของใช้ทุกอย่างยังอยู่ตรงที่เดิม หมดแรงจะเก็บ  หยิบจับทีไร น้ำตาไหลเป็นเผาเต่า   สี่สิบกว่าปี เขาไม่เคยสร้างปัญหาครอบครัวให้เราต้องเจ็บปวดแม้แต่น้อย  ขอบอกว่าเป็นครอบครัวอบอุ่น รักใคร่กลมเกลียว  แต่ก็มีโกรธกันบ้างเป็นเรื่องปกติ แต่เป็นเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง ขัดแย้งเรื่องความเห็นไม่ตรงกัน มีคนบอกว่า เหมือนถูกรางวัลที่หนึ่ง  แต่เราก็เฉยๆ เพราะในชีวิตยังไม่เคยถูกรางวัลที่หนึ่ง    เมื่อเขาจากไป  ความอาลัย  มันยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด  คิดเสียใจที่ไม่ได้ทำหน้าที่ภรรยาอย่างเต็มที่ เพราะเขาทำหน้าที่สามีอย่างดีเยี่ยมแล้ว  มันเคยชิน  พอจากไป ความมีคุณค่ามหาศาลก็ผุดขึ้นมา  ทุกอย่างกลับคืนมาไม่ได้ จากมีตัวตนเมื่อไม่กี่วัน กลายเป็นเถ้ากระดูก   แม้แต่ร่างกายยังเอาไปไม่ได้  คงอยู่แต่ความดีไว้ในทรงจำเท่านั้น
   ที่เล่ามา แค่อยากให้เป็นอุทธาหรณ์  หลายๆครอบครัว  ที่มีปัญหา ซึ่งไม่ว่าจะเกิดจากฝ่ายใดก็ตาม   รักกันไวั ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด จงซื่อสัตย์ต่อคู่ชีวิต  กำจัดสิ่งที่คิดว่าเป็นตัวปัญหา อุปสรรค ต่อชีวิตครอบครัว  เวลามันสั้นนัก  จะทะเลาะกันทำไม  สร้างปัญหาครอบครัวกันทำไม  หันหน้าเข้าหากัน ช่วยกันพานาวาครอบครัวให้ถึงฝั่งไม่ดีกว่าหรือ  ผลที่ได้ คือความสุข  ลูกๆ ก็มีความสุข  อบอุ่น ไม่หนีปัญหาครอบครัวไปในทางเสื่อมเสีย  
   และแล้ว วันที่แสนวิปโยค ก็มาถึง  วันนี้ทุกคนต้องมี   มันเป็นเรื่องของธรรมชาติ แต่มีใครหนีพ้น   ไม่มีเลย    มีแต่ความอาลัย เศร้า เสียใจ ไว้เป็นที่ระลึก