อยากเขียนอยากเล่านะค่ะ ยังไงช่วยเข้ามาแชร์ความคิดเห็นกันด้วยนะค่ะ    
    
        คือต้องบอกก่อนนะค่ะว่า เป็นคนที่ไม่เคยสมหวังในความรักกับเขาสักที ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ตอน ม.ปลาย ค่ะเคยคบกับ ผช คนนึง เขาเป็นคนเจ้าชู้ก็พอรู้อยู่ ส่วน้ราหน้าตาบ้านๆ ธรรมดามาก ดำ ผลหยิกเลยแหละ คยกันไปประมาณ 7-8 เดือนเขาก็มาขอเลิกค่ะ เขาบอกว่าเบื่อ เราคงดูไม่ค่อยมีสีสันค่ะ เพราะเรียนคนละโรงเรียนด้วย ไม่ค่อยได้ไปไหนด้วยกัน เขาเรียนพวกวิทยาลัยเทคนิค ส่วนเราเป็นเด็กเรียนค่ะ เรียนค่อนข้างดี เสียใจมากค่ะ ไม่รู้ผืดอะไร เลิกไปประมาณ 5 เดือน เขาก็มาขอคืนดีค่ะ ซึ่งในขณะนั้นเราก็คบกับคนอื่นอยู่ค่ะ พอเขามาขอคืนดี เราก็เลยเลิกกับ ผช คนที่คบอยู่ กลับมาคบกับเขา การคบกันครั้งใหม่นี้ดูเขารักเรามากเลยค่ะ ทำดีทุกอย่าง มีเวลาให้ (ตอนนั้นเราเข้าเรียนมหาลัย ปี 1 แล้วนะค่ะ) แต่เราตั้งใจไว้แล้วค่ะ ว่าเขาต้องเสียใจในสิ่งที่เขาได้ทำกับเราไว้ ก็คบกันมาได้ ปีกว่านะค่ะ ในการคบกัน รอบ 2 แล้วเราก็ขอเลิกกับเขาค่ะ โดยใช้เหตุผลเดียวกันที่เขาเคยขอเลิกเราเลยค่ะ คือ เบื่อ สรุป คือ ตอนนั้นทำคนเสียใจ 2 คนค่ะ คือ คนที่เขาเข้ามาในระหว่างที่เลิกกับ ผช คนแรก เขาก็ไม่ได้ผิดอะไร นิสัยไม่ดีเลยใช่ไหมค่ะ     
        หลังจากนั้นก็ไม่เคยคบใครเป็นตัวเป็นตนเลย มีเพื่อนสนิทมาชอบเรา เขาเป็นคนดีมาก ดีมากๆๆ นะค่ะ ก็ไม่ชอบเขา ทำเขาเสียใจ จนเขาบอกว่า เขาไม่อยากคุยกับเราแล้ว เขาไม่เหมือนเดิม แทบเสียเพื่อนเลยค่ะ  ตอนนั้นลำบากใจจริงๆ แต่ก็ไม่อยากฝืน ช่วงนั้นเรียนประมาณ ปี2 - ปี3 ต่อมาพอเข้า ปี4 ก็ได้คบกับเพื่อนคนนึงค่ะ ในเอกเดียวกัน เรามองเขามอตลอดเลยค่ะตั้งแต่ปี 1 ซึ่งเขามีแฟนอยู่ สรุปเขามาเลิกกันตอนปี 4 ค่ะ  เราก็ไม่ได้อะไรนะค่ะ เพราะก็เป็นเพื่อรชนกันเนอะ และต้องมาทำโปรเจกจบ ในช่วงนั้นก็เลยได้มีโอกาสมาสุมหัวทำโปรเจกด้วยกัน ด้วยความใกล้ชิด บวกกับเพื่อนยุยง เพราะเห็นว่าเป็นคนดีทั้งคู่เหมาะสมกัน ใกล้ชิดกันทุกวันก็เลยแอบชอบกันค่ะ อยู่ๆมาเขาก็มาขอคบกับเราค่ะ เราก็ตกลงคบกับเขา เพราะเขา คือ ใช่มากค่ะ ดูแลดีมาก เอาใจใส่ตลอด คือทำให้ในสิ่งที่เราไม่ได้เรียกร้อง ไม่ต้องร้องขอ ไม่เคยทะเลาะกันเลย และเขาก็ไม่ใช่คนเจ้าชู้ด้วยค่ะ ตอนนั้นคิดเลยว่าเขานี่แหละคือ คนสุดท้ายที่จะเป็นคู่ชีวิตเลยค่ะ แต่ปรากฎว่า พอตกลงคบกัน มีเพื่อนในกลุ่มซึ่งเป็นสาวประเภท 2 เดินเข้ามาบอกว่า แก 2 คนจะคบกันไม่ได้นะ เพราะเขาชอบแฟนเรา ชอบมาตั้งนาน ทำไมเราทำแบบนี้ บอกเลยค่ะ ว่า งง ไม่หมด คือ เพื่อนเราดราม่ามาก บอกให้เลือกระหว่างเพื่อนกับแฟน จะเลือกได้ไงค่ะ กับแฟนเรากว่าจะได้คบกันก็ดูใจกันมา 3-4 เดือน กว่าจะได้คบกัน เราก็คิดถึงใจเรา ส่วนเพื่อนเราก็แย่ ตอนนั้นมหากาพย์มากค่ะ ไม่รู้จะทำไง เราเลยบอกว่า เราไม่เลือกนะทั้งเพื่อนทั้งแฟน ต้องไปพร้อมกัน เพื่อนเราจะด่าจะว่าอะไรก็ได้ เรายอม แต่เราจะต้องยังอยู่ด้วยกัน โดยเพื่อนคนนั้น จิก ด่า ทุกวันค่ะ ร้องไห้ทุกวัน ยิ่งกว่านั้น คือ อะไรรู้มั๊ยค่ะ หลังจากที่ตกลงเป็นแฟนกันได้ประมาณ 2 เดือน แฟนเราเขาบวชพระค่ะ ห่างกัน 20 วัน พอเขาสึกออกมา มาบอกเราว่าขอกลับไปเป็นเพื่อนกัน เรางงค่ะ จะให้ตอบว่าอะไร ก็ต้องตอบว่าได้ สรุปที่ฝ่าฟันมา คืออะไรค่ะ เท่ากับศูนย์ค่ะ สูญเปล่า คือ เค้าลืมแฟนเก่าเค้าไม่ได้ เสียใจก็เสียใจค่ะ เพื่อนคนนั้นก็ทั้งด่าทั้งปลอบ และปัจจุบันก็ยังคบกันอยู่เลยค่ะ  เศร้าเนอะชีวิต >___< หลังจากนั้นก็เรียนจบแยกย้ายกันค่ะ และแฟนคนนี้ก็เพิ่งแต่งงานไปค่ะ    
       ต่อมาเข้าสู่ช่วงมรสุมค่ะ หนักกว่าเดิมอีก >> เรียนจบปุ๊บก็ได้ทำงานปั๊ปเลยค่ะ และเพื่อนที่เป็นสาวประเภท 2 เขาก็ตามมาทำงานด้วยนะค่ะ 5555 พอทำงานได้ประมาณ 2 เดือนก็มีคนมาจีบค่ะ อายุเท่ากัน เป็นคนหน้าตาดีเลยค่ะ ขาว หล่อ ตามสเปคเป๊ะค่ะ (แฟนแต่ละคนที่เคยคบมาหน้าตาดีหมดเลยค่ะ ทั้งๆที่เราหน้าตาธรรมดามาก แอบ งง ค่ะ) เขาเรียนจบ ปวส.ช่างยนต์ค่ะ (เราไม่ได้ซีเรียสเรื่องการศึกษานะค่ะบอกไว้ก่อน) เพราะฉะนั้นก็เลยเงินเดือนน้อย ตอนนั้นที่เริ่มทำงานเราจบ วิศวะไง เงินเดือนก็เลยดีหน่อย คุยกันมาเรื่อยๆจนได้คบกันค่ะ คบกันแบบ งงๆ ค่ะ เพราะทะเลาะกันยกใหญ่ตอนคบกันแรกๆ ในวันที่บริษัทจัดงานปีใหม่ มี ผญ มาตะโกนใส่หน้าแฟนเราว่า ถ้าเขาคบกับเราแล้ว แล้วเขาล่ะ มาให้ความหวังทำไม มีแต่เรื่องค่ะ กว่าจะเคลียร์กว่าจะจบกว่าจะได้คบกัน แต่บอกเลยว่าได้แต่หน้าจริงๆนะค่ะ เขาดูแล เทคแคร์ไม่เป็น เลยค่ะ คบๆไป เวลาเริ่มล่วงเลยค่ะ เป็นปี เราก็ทนมาได้นะค่ะ ช่วงแรกๆ เขาเล่นการพนันค่ะ เราไม่ชอบ เสียหมดเงินไม่พอใช้เราก็ต้องช่วยเหลือตลอด ไม่มีเงินให้ที่บ้าน เราก็ช่วยอีกทุกเดือน ไปกินข้าวเขาแทบไม่เคยจ่ายเงิน ค่าน้ำมันไปส่งที่บ้านเราก็เป็นคนเติมนะค่ะ บางครั้งพอจะกลับเรายังต้องให้เงินกลับมาอีก ไปเที่ยวแต่ละครั้งอย่างดีที่สุด ก็คือหารครึ่งค่ะ เรื่องงานก็ต้องช่วยเหลือค่ะ ตอนที่ทำที่เก่าที่เจอกัน ตอนแรกเขาเป็นรายวันนะค่ะ วันละ 300 บาท เาก็ช่วยดันค่ะ ให้เกิดผลงานจนได้บรรจุเป็นรายเดือน ได้เลื่อนตำแหน่ง จาก 9,000 บาท ได้ขึ้นมาเป็น 13,000 บาท ค่ะ คบกันมานาน 3 ปีกว่า ค่ะ ซึ่งตอนก่อนจะเลิกกัน เราเปลี่ยนงานค่ะ เขาก็บอกว่าอบากย้ายไปทำงานใกล้เรา อย่างน้อยอยู่ใกล้กันจะได้ดูแลได้ค่ะ      
เราก็ดีใจเนอะ ปกติแฟนเราไม่เคยเลยที่จะหวานที่จะใส่ใจ หรือมองที่อนาคต ครั้งนี้เขาพูดดีมาก ก็ตามเคยค่ะ ถึงแม้เราจะเพิ่งเข้าทำงานได้ 4 เดือนมั้ง ก็สนิทกับพี่ๆๆข้างใน ก็เลยหาตำแหน่งฝากแฟนเข้าไปค่ะ แฟนก็ได้งานตามที่ฝากนะค่ะ รายได้รวมต่อเดือนประมาณ 2 หมื่นค่ะ เราก็ดีใจนะ เพราะมีโครงการจะแต่งงานปีถัดไป จะได้ช่วยกันเก็บเงิน อะไรๆๆ เริ่มดีขึ้นล่ะ คราวนี้เงินเหลือแน่ๆ ต่อมา คือ เขาทำงานเลิกมืดทุกวันเลยค่ะ 4 ทุ่ม 5 ทุ่ม ทำโอที เมื่อก่อนนะค่ะตอนเย็นเราจะเตรียมกับข้าวไว้รอแวะมากินข้าวพร้อมกัน แล้วเขาถึงกลับบ้าน อีกอย่างหอเราเป็นทางผ่านนะค่ะ ความจริงก็น่าจะเข้ามาได้ บางครั้งแวะเข้ามาแค่มาเอาข้าวที่เราซื้อไว้ให้กลับบ้าน จากที่เคยมีเวลาแวะมาหาตลอดก็ไม่มี พอถามก็บอกเหนื่อย หาว่าเรางี่เง่า อย่ามีปัญหาได้ไหม๊ เพราะที่ทำอยู่ทุกวันที่เหนื่อย เพื่อเรานะ จะทำไงได้ล่ะค่ะทีนี้ก็ต้องเงียบค่ะ เพราะเขาทำเพื่ออนาคตเรา ช่วงที่เขาทำโอทีเลิกดึกๆ เราจะโทรหาตอนเย็นทุกวัน ตามว่าเย็นนี้อยากกินอะไร บะหมี่ หรือข้าว หรือขนมจีนที่เขาชอบ เตรียมไว้หมดค่ะ เาแค่กลับมากิน หรทอเอากลับบ้านไป เวลามาหอเขาถอดเสื้อเชิ้ตทำงานทิ้งไว้กับถุงเท้า เราก็ซักค่ะ รีดไว้ พอมาอีกวันก็มาเอากลับไปได้เลย บางวันที่เราเมื่อเท้าค่ะ เราก็เอาน้ำอุ่นแช่เท้าให้ค่ะ นวดให้ด้วย คือ ไม่เคยต้องทำอะไรให้ใครมากเท่านี้มาก่อนเลยค่ะ  มารู้ตัวอีกที คือ เราคงรักเขามากไปแล้วค่ะ เราไม่เคยคิดถึงวันที่จะเลิกกันเลยค่ะ ช่วงที่มีปัญหากันหนักครั้งนี้ เราก็รู้สึกแย่ที่ทำไมเขาไม่แคร์เราบ้างเลย เราเลยบอกเขาว่าอย่างนั้นเราไม่ต้องคุยกันสัก 2-3 วันดีมั๊ย เขาก็พยายามโทรหาเรานะค่ะ แต่ทั้งๆที่หอเราเป็นทางผ่าน เลิกงานเขาก็ไม่แวะมา เขาไม่ได้แสดงถึงความพยายามที่จะรักษาเราไว้เลย คือ รู้สึกแบบนั้นจริงๆๆ แต่เราใจแข็งไม่ไหวนะค่ะก็รับก็คุย แต่ไม่ค่อยได้โทรแล้ว วันๆนึง เราคุยกับแฟนประมาณ 7-8 ครั้งค่ะ แต่คุยสั้นๆ แค่ะถามว่า ถึงที่ทำงานยัง พักยัง กินข้าวยัง นอนยัง เหนื่อยมั๊ย ประมาณนี้ ไม่มีอะไรพิเศษเลย ต่อจากที่มีปัญหากันแค่ไม่กี่วันมีพี่ที่ทำงานมาบอกว่า รู้มั๊ยว่าแฟนเราพา ผญ ออกไปกินข้าวข้างนอก อึ้งค่ะ อึ้งที่ 1 ก่อน เราเลยถามแฟนคุยแบบมีเหตุผล เขาบอกว่ามีแต่เพื่อนๆที่ทำงานไปกันหลายคนคิดมากไปหรือป่าว เราก็เชื่อค่ะ อยู่มาอีก 2-3 วัน (ตอนนั้นเสียใจแล้วนะแต่ยังไม่ฟูมฟายมาก) มีคนมาบอกอีกว่า เขาออกไปกินข้าวด้วยกันทุกเย็นตอนประมาณ 1 ทุ่มทุกวัน ลองมาดูสิ แฟนที่แกเชื่อใจหนักหนา ทุ่มเททุกอย่างให้เขาหน่ะ แถมครั้งนี้มีชื่อ ผญ มาด้วยค่ะ เราใจร้อนค่ะ ทนรอดูไม่ไหวหรอก โทรหาแฟนก่อนว่าจริงมั๊ย เขาบอกไม่จริง เราก็คาดคั้นให้บอกชื่อ ผญ มา เขาก็ไม่พูด เราเลยบอกว่า ถ้าอย่างนั้นเราจะไปถาม ผญ คนนั้นเอง เพราะที่ทำงานรั้วเดียวกัน แค่มีผนังกั้นเองค่ะ เราทำงานโรงงาน 6 เขาทำงานโรงงาน 7 รู้ไหมค่ะ ว่าตอนไปเจอ ผญ คนนั้นเรายิ่งเสียใจหนัก เหมือนโดนรุมให้รู้สึกว่า เราเป็นคนโง่ที่มาก่อน เราไร้ค่ามากค่ะ ดูเป็นนางมารร้าย เป็นส่วนเกิน เราไปถาม ผญ คนนั้นว่าคบกับ ชื่อแฟนเราค่ะ อยู่หรอ เขาบอกว่าใช่ (ซึ่งตอนที่รู้เรื่องแฟนเราเข้าทำงานได้ประมาณ 2 เดือนได้ค่ะ) เราถามว่าคบกันนานยัง เขาบอกว่า เดือนกว่าแล้ว แปลว่า พอแฟนเราเข้าไปทำงานเขาก็คบกันเลย ช๊อคค่ะ สุดขีด เหมือนโดนตบหน้าเลยค่ะ เจ็บยิ่งกว่านั้นนะค่ะ คือ แฟนเรารีบมาหา ผญ คนนั้น มาแสดงตัวปกป้องเขา ต่อหน้าเรา กลัวว่าเราจะไปทำร้าย ผญ คนนั้น คิดได้ยังไง ทั้งที่ ผญ คนนั้นตัวใหญ่กว่าเราอีกค่ะ สูงกว่าตั้งเยอะ ทรุดเลยค่ะ แล้วก็เริ่มมีปากเสียงกัน 3 คนค่ะ ผญ คนนั้นเริ่มร้องไห้ค่ะ บอกว่าไม่รู้ว่า ผช คนนี้มีแฟนแล้ว เราก็หันไปถามแฟนว่า ไม่ได้บอกเขาหรอว่ามีแฟนแล้ว แฟนบอกว่าไม่ได้บอก ด้วยความโมโหเลยตบเขาไป ยอมรับว่าทำผิดจริงๆค่ะ ผญ คนนั้นแสดงความใสซื่อมากค่ะ ว่าเขาจะเลิกให้เขามาทีหลัง แล้ว ผญ ก็ถามเราว่าคุยกับแฟนวันล่ะกี่ครั้ง เราบอก ก็ 7-8 ครั้ง แต่ ผญ คนนั้นบอกว่า แฟนเราโทรหาเขาวันละ 40-50 ครั้ง แล้วรู้หรือป่าวว่า ชื่อแฟนค่ะ มีโทรศัพทือีกเครื่องหนึ่ง คือ ไม่รู้ว่า ผญ คนนั้นพูดเพื่ออะไร พูดเพื่อเอาชนะเรา แล้วแฟนเราก็บอกว่า เรากับเค้าเป็นแค่แฟนกัน ไม่มีอะไรเกินเลยไปมากกว่านั้น อึ้งอีกรอบค่ะ แปลว่าเขากับ ผญ คนนั้นมีอะไรลึกซึ้งกันแล้ว  และที่เขาเลิกโอดึก เพราะไปรับไปส่ง ผญ คนนั้น ค่ะ แถมเดือนนั้นที่เราต้องประหยัดเงินให้เขาเอาเงินไปใช้ 2 พัน คือ เอาไปใช้กับ ผญ คนนั้นค่ะ เจ็บปวดมากๆๆ   เราถามว่าจะเลือกใคร จะเอายังไง เราเคยกับแฟนนะ ว่าไม่ว่าเรื่องอะไร ทนได้หมดนะ โกหก ซ้ำแล้วซ้ำอีก ก้อภัยได้ ไม่มีเงินใช้ก็ให้เงินใช้ เป็นหนี้เป็นสินมาก็ช่วยใช้ ฝ่าฟันกันมาหลายอย่าง เราก็บอกเขาว่าเราทนได้หมด แค่เรารักกันเราทนได้ ยอมได้ ขอแค่อย่านอกใจกัน ทนไม่ไหว แต่สุดท้ายเขาก็ตอบว่าเขาเลือก ผญ คนนั้น โห โลกนี้มืดมนเลยค่ะ ลมใส่ ความดีคยวามผูกพันธ์ที่ทำให้มาไม่มีความหมาย ไม่มีคุณค่า แล้วเราผิดอะไร เราทำเพื่อเขาไปทำไม เราก็เลยตอบไป โอเคค่ะ ถ้าอย่างนั้นเราเลิกกัน ถ้ารักเขามากก็ไปรักซะให้พอ เราเดินจากมา กลับแผนดชกแทบไม่ถูก เบลอไปหมดค่ะ พอตอนเย็น ผญ คนนั้นก็โทรหาเรา โดยที่เอาเบอร์จากแฟนเรามาค่ะ โทรมาเคลียร์กับเราว่าเค้าก็ไม่เอานะ ผช แบบนี้ แล้วก็ย้ำกับเราว่า คบกับแฟนมา 3 ปีไม่มีอะไรกันจริงๆ หรอค่ะ ยิ่งช้ำนะค่ะ มันแปลกหรอที่เราก็ไม่มั่นใจว่าเค้าจะรักเรามากขนาดนั้นหรอ ที่เราจะยอมให้ตัวด้วย แต่สิ่งที่เราทำให้มันก็ไม่น้อยแล้ว เราคบกับเขาตั้งแต่เขาเป็นพนักงานรายวัน มีแต่หนี้สินเต็มตัว หนี้บัตรเครดิต เาก็ช่วยใช้ หนี้ไฟแนนซ์รถ ไปช่วยค้ำ แล้วก็ต้องช่วยใช้ เป็นหนี้ที่ไปขอยืมเขามาไม่มีเงินเอาไปใช้คืนเราก็ให้กล้องไปจำนำเพื่อเอาเงินไปใช้คืน เอาทองไปจำนำไว้แอบแม่ ไม่มีเงินต่อดอกสร้อยทอง เราก็ให้ ซื้อรถมา ไม่มีเงินต่อทะเบียนรถ เราก็ให้ไป ทำแหวนทองให้ใส่ 2 วง วงแรกเขาก็ขายใช้หนี้ วงที่ 2 ยังใส่ติดนิ้วอยู่เลยตอนที่เขานอกใจเรา นาฬิกาที่ใส่อยู่เราก็ซื้อให้จะได้นึกถึงกันตลอดก่อนที่จะทำอะไรลงไปซื้อให้ตอนปีใหม่ก่อนมีเรื่องกัน เพราะเขาอยากได้ โทรศัพท์ iphone ที่ใช้อยู่ก็ของเรา ไม่มีเงินใช้ บัตร ATM เราก็ให้ไป ไม่มีเงินเติมน้ำมันรถ เราก็ให้ ข้าวปลาที่กินก็ไม่เคยต้องจ่ายตังค์ ซื้อมารอทุกเย็น แทบไม่ต้องเสียค่าโทรศัพท์โทรหาเราด้วยซ้ำ เราทำโทรฟรีสำหรับโทรหาเขา ครอบครัวเขา พ่อ แม่ น้อง ยาย เราก็ดูแล ซื้อของเข้าบ้านให้ทุกเดือน การงานเราก็สนับสนุนให้ได้ดี นี่เรายังดีไม่พอหรอค่ะ เสื้อผ้าก็ซักไว้รีดให้ เมื่อก่อนตอนทำงานที่แรก เขาเข้ากะ พัก 5 ทุ่ม เราก็รอเอาข้ามาส่งทุกวันไม่เคยขาดถึงแม้เราจะง่วงจะเหนื่อยก็รอ ข้าวพร้อม ขนมพร้อมทุกวัน แค่นี้ยังไม่พอให้เขารักเราหรอค่ะ >> เดี๋ยวมาต่อค่ะ