ก่อนอื่นจะบอกว่าคือ เราเป็นคนรักใครชอบใคร ก็จะชอบมากรักมาก แล้วเวลาที่เราเลือกที่จะคุยกับใคร เราใช้ความรู้สึก ว่าถ้าชอบ หรือ อยากคุยก็จะคุย แล้วก็จะคุยคนเดียวด้วย แล้วคนที่เราชอบเราคิดว่าเค้าเป็นผช.ขี้อาย และบอกตรงๆว่าเราไม่เคยจีบผู้ชายก่อนเลย เราก็อายเหมือนกันแหละ คือ ถ้าเจอคนที่ชอบจริงๆแล้วจะอาย เป็นคนละคนเลย จะไม่กล้าพูด แต่พอเราไม่อะไรกับเค้า เค้าก็ไม่อะไรกับเรา ซึ่งเราก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้ และมันก็ไม่คืบหน้าไปไหนสักทีด้วย เราเลยเคยทำเรื่องน่าอาย เยอะ ง้องแง้งบ่อยเหมือนกัน แต่เราก็รู้ตัวนะ แล้วก็ไม่กล้ากลับไปคุยกับเค้า เพราะกลัวเค้าเอือม ไม่เอาเราแล้วไรงี้อ่ะ ปล.เริ่มแรกที่รู้จักกันเค้าจีบเราเข้าหาเราก่อนนะ

เรื่องที่น่าอายสุดๆมีอยู่ว่า...คือ เค้าชวนเราไปบ้าน โอเค้ ก็อยากไปอยู่ละ เราก็ไปจริงๆนะ แล้วคือตอนคุยกันคุยทางไลน์ ก็คุยค่อนข้าง18+เหมือนกัน แต่เราก็ไม่คิดอะไร เราก็เซฟตัวเองด้วย ในไลน์ก็เหมือนเค้าชวนเรานอนด้วยนั่นแหละ แต่เราก็ไม่เคยคิดถึงขั้นที่ว่าจะต้องมีอะไรกันนะ จริงๆแล้วแค่ได้กอดกันก็มากสุดละ พอไปถึงจริงๆ ก็กลายเป็นว่าไม่ค่อยคุยอะไรกัน ต่างคนต่างเงียบ แต่ดีหน่อยที่ว่าการมาเจอกันครั้งนี้ถือว่าเป็นการได้พูดคุยกันมากขึ้นกว่าทุกครั้ง

แล้วทีนี้เราก็ไปนั่งเล่นกันในห้องนอน ความรู้สึกของเราตอนนั้นก็เขินๆ ไม่กล้าคุยเลยได้แต่นั่งอ่านหนังสือ แล้วก็รู้สึกว่าเค้ามองเราตลอดเลย แล้วก็เรารู้สึกง่วง เหนื่อยมาก อยากเอนหลังนอนลงบนเตียง แต่เราก็ไม่กล้า คิดว่ามันไม่ดี กลัวว่าเค้าจะมองเราไม่ดีด้วย ก็เลยนั่งอยู่อย่างนั้น จนเค้าบอกว่าเค้าจะอาบน้ำ เราเลย โอเค้ เดี๋ยวออกไปนั่งข้างนอก พอเราจะเปิดประตูออกไป เค้าก็ดันจับลูกบิดประตูไว้ ไม่ให้เราออก เราก็ได้แต่เขินอ่ะ ไม่ได้กลัวเลยนะ 555+ แต่ก็พยายามบอกตัวเองตลอดแหละว่า อย่าทำอะไรที่ไม่ดี

ดังนั้นเราเลยกลับไปนั่งที่โต๊ทำงานปลายเตียง เหมือนเดิม แล้วเค้าก็ยอมเปิดประตูให้เราออกไป พอเราออกไปเราก็เกิดความคิดที่ว่า เห้ยยย โซฟา อ่ะ ชั้นขอเอนหลัง หลับสักงีบนะๆๆ พอล้มตัวลงนอนปุ๊ป เค้าก็ออกมาปั๊บ แล้วถามเราว่าจะกลับกี่โมง O_oตึง ตึง ตึง ข่าาา!! คือคิดในใจว่า เฮ้ยยยแกร์ชั้นกะจะนอนบ้านแกร์นะเนี่ย แต่ตอบออกไปว่า ไม่รู้ ขอนอนก่อน ไปอาบน้ำก่อนเลย........แล้วเค้าก็ถามกลับมาว่า จะกลับกี่โมง กลับไปนอนที่บ้านมั๊ย ตอบเหมือนเดิม ไม่รู้.......ถามอีก กลับกี่โมง เลยบอกว่า นอนนี่แหละ......ถามอีก จะนอนได้ไง ไม่ได้เอาของอะไรมาสักอย่าง เราก็บอกว่า มีของอยู่หลังรถละไม่ใช่อะไรหรอกเตรียมไว้อย่างนี้ตลอดอยู่แล้ว เผื่อพ่อแม่มาหาจะได้ไปนอนกับพ่อแม่ ซึ่งความเป็นจริงก็คือเราเตรียมมาเพื่อจะนอนที่บ้านเค้านั่นแหละ 55+

หลังจากนั้นเรายอมรับค่ะ ว่าเราแกล้งหลับ+หลับจริงนิดหน่อย เพลียจริง+ไม่จริง ปนๆกันไป แต่เค้าก็ยังไม่เปลี่ยนใจ ก็ยังคงบอกจะให้เรากลับ เราเลยถามกลับว่า ทำไมเหรอ ไม่สะดวกเหรอ??? เค้าก็ถามว่าต้องมีเหตุผลด้วยเหรอ แล้วเค้าก็บอกเหตุผลมาว่า มันดูไม่ดี TT เออ จริงๆแล้วเราก็รู้อยู่แล้วแหละว่า มันดูไม่ดีจริงๆ ก็เลยนอยๆนิดนึง ยอมลุกขึ้นมา เก็บข้าวของอย่างช้าๆ แกล้งทำมึนๆ พอเราเดินออกมาหน้าบ้านกำลังจะขึ้นรถ เค้าถามเราว่า ขับรถไหวไหม แล้วเราก็ไม่ตอบ แต่คือน้ำตาจะไหลอ่ะ เราอยากร้องไห้ตั้งแต่เขาบอกว่าดูไม่ดีแล้ว ไม่รู้ว่าทำไมถึงจะร้องไห้เหมือนกัน แล้วเราแอบคิดนะว่า ถ้าตอบว่าไม่ไหว จะให้เรานอนป่ะ

จากนั้นเราก็ขึ้นรถ งีบหลับในรถ สักพัก เค้าก็โทมาอีก ถามว่า ยังไม่ไปอีกเหรอ เราก็งัวเงียๆอ่ะ แล้วก็บอกว่าเดี๋ยวกลับ สักพักโทรมาอีกละ เหมือนเดิม ยังไม่กลับอีกเหรอ ทางบ้านเค้าจะมาละ ไม่สะดวกจริงๆ เราเลยล้างหน้าล้างตา แล้วบอกว่าขอโทษทีหลับไป กำลังจะไปละ แล้วเราก็ตัดสินใจขับกลับเลย 20-30โลก็ช่างไม่สนใจอะไรละ ง่วงไหนนอนนั่น ปล.พอถึงห้องเราก็โทบอกเค้านะคะ ว่าขอโทดที่ไปหลับที่บ้านเค้า เค้าก็บอกไม่เป็นไร ไว้คุยกันวันหลัง

นี่คือเรื่องน่าอายค่ะ1. เป็น ผญ ดันไปหาเขาที่บ้าน 2.เค้าไล่แล้วไม่ยอมกลับ ใช้มารยาสารพัด คิดดูสิ ว่าตอนนี้เค้าจะมองเราเป็นคนยังไง 3.เราคิดว่าเราไม่น่าทำแบบนั้นเลย คือมันไม่ใช่ตัวเราสักนิด แต่เค้าก็คงมองเราว่าไม่ดีไปแล้วTT

ตอนนี้ก็เพิ่งผ่านเหตุการณ์นี้มา1วันค่ะ เราไม่โทร ไม่ไลน์หาเค้าเลย เราไม่กล้า แต่เราก็อยากคุยเหมือนเดิม เราไม่รู้จะเริ่มยังไงดี แล้วเค้าเองก็ไม่โท ไม่ไลน์ มาหาเราทั้งวันเลย จากปกติที่คุยกันทุกวัน TT แล้วน้ำตามันไหลอ่ะ โหะๆๆ เราไม่รู้ว่าทำไมมันไหล TT ใครที่มีประสบการณ์ก็มาแชร์หน่อยนะคะ เผื่อว่าจะได้เป็นแนวทางว่า เราควรจะทำยังไง หรือใครให้คำปรึกษาแนะนำได้ก็รบกวนหน่อยนะคะ ขอบคุนค่ะ -/\-