ก่อนจะรักใครจงเปิดตาทั้งสองข้างให้กว้างที่สุด แล้วทำความรู้จักเขาคนนั้นให้ลึกซึ้ง

และเมื่อตกลงปลงใจแล้วว่าจะรักเขา
ก็ให้หลิ่วตาข้างหนึ่ง
อย่าไปมองให้ชัดนัก

เพราะโลกนี้ไม่มีใครสมบูรณ์พร้อมไปทุกอย่าง

อย่ามองหาคนที่ไร้ที่ติ อย่ายึดติดกับภาพในอุดมคติของเรา

แต่จงมองหา
คนที่เราคิดว่าดีที่สุดสำหรับเรา ...
หาคนที่เป็น the best, not the perfect one

ซึ่งคนๆนั้นเขาอาจจะมีข้อบกพร่องบางอย่าง
ที่เราพอจะรับได้   

รับได้นะลูก ... ไม่ใช่ทนได้

เพราะความอดทนของคนเรามีขีดจำกัด แต่รับได้ก็คือยอมรับในสิ่งที่เขาเป็น
ทั้งในอดีตและปัจจุบัน
แล้วก็ต้องยอมรับได้ในอนาคตข้างหน้าด้วยนะจ๊ะ”

“หลานจำคำของย่าไว้นะ ...
ถ้าเราคิดจะรักใครสักคน หน้าที่ของเราก็คือรักเขาให้ดีที่สุด โดยแสดงออกถึงความรักของเราด้วยการ
ดูแล ห่วงใยและเข้าใจเขาไม่ใช่รักแต่ปาก

เราต้องเป็นผู้ให้มากกว่าผู้รับนะลูก

อย่าไปบังคับหรือคาดหวังให้เขาทำตามใจเรา

ถ้าเราเป็นทุกข์หรือโกรธเขาเวลาที่เราทำดีกับเขาแล้วเขาไม่ทำดีตอบ

นั่นเป็นเพราะเราไม่ได้รักเขามากพอ
แต่เรารักตัวเองมากกว่า

เราจึงทำดีกับเขาเพื่อให้เขาตอบแทน
ด้วยการสร้างความพอใจให้เรา

ความรักแบบนั้นมันไม่จีรังหรอกนะลูก”

"คำสอนของคุณย่าพระเอกจากนิยายหัวใจพร่ำรัก"