แฟนก็ไม่ใช่ คนสำคัญก็ไม่เชิงเป็นแบบนี้ทำยังไงดีคับ

ผมคุยกับผู้หญิงคนนึงมาเกือบจะ 2ปีเเล้ว คุยกันก็น่ารักสนุกดีเขาเป็นคุยสนุกครับ รู้สึกน่าค้นหาเวลาคุยกันอยู่ดีๆ เขาก็ชอบส่งรูปเขามาให้ผมก็รู้สึกเหมือนตกอยู่ในภวังค์อะไรสักอย่างเป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ วันไหนผมไม่ทักไปเขาก็ทักมาบางทีนะคับ ในโทรศัพท์ผมมีรูปเขาประมาน 600รูปได้ 555555เยอะไหมล่ะ เขาเป็นคนน่ารักมีเสน่ห์เวลาผมเหนื่อยๆเบื่อๆ ผมก็ชอบเปิดไปดูรูปเขานี่เเหละมีกำลังใจทุกที เวลาคุยกันก็ไม่ค่อยบ่อยส่วนมากจะคุยเวลาที่เขาว่าง เเบบว่าถ้าเขาตอบมาไม่เกิน 3นาทีผมตอบเขากลับเเล้วทุกที ผมเหมือนเฝ้ารอเขาตอบผมตลอดเวลา เราก็เข้าใจเขานะ รอก็รอเขาได้มาตลอดเกือบ 1ปีกว่าๆ มีวันนึงที่ผมกล้าพอผมก็บอกชอบเขาไปแต่เขาก็กลับตอบมาเเอบปฏิเสธเบาๆ บอกว่ายังไม่อยากมีใครอยากตั้งใจเรียนให้จบก่อน เเต่เขาก็คุยกับเรามาเรื่อยๆคุยกันเหมือนเดิม เวลาเจอกันเขาก็ทักเรานะยิ้มให้ตลอด เราหลงรักเขามากเลยตอนนั้นจนเวลาผ่านไปเขาต้องย้ายมาอยู่กรุงเทพส่วนผมอยู่ต่างจังหวัด โอ้ผมนี่เเทบใจสลายอะ เเต่เขาก็บอกกับผมว่าจะเสียใจไปทำไมเรายังคุยกันได้เหมือนเดิม จนวันที่เขาจะต้องไปจริงๆผมอยู่กับเขาเกือบทั้งวันวันนั้น ผมเหมือนพร้อมที่จะร้องไห้ได้ตลอดเลย พอเขาไปอยู่กรุงเทพเเล้วผมก็โทรหาเขาบ่อยขึ้นเราเหมือนได้คุยกันมากขึ้น แต่บางทีผมก็รู้สึกเหนื่อยนะ ท้อนะไม่รู้ว่าต้องเป็นเเบบนี้อีกนานเท่าไหร่เป็นเเฟนกันก็ไม่ใช่บางทีผมยังไม่รู้เลยว่าผมมีสิทธิไปหวงเขาได้ไหม เเต่หลังจากเขาย้ายไปอยู่กรุงเทพเขาเหมือนไม่ค่อยว่างบางวันนี่ไม่ได้คุยกันเลยนานๆจะตอบไลน์ผมที เพราะเขาเป็นคนไม่ค่อยติดโทรศัพท์ผมก็รอตลอดเลย เเต่ถ้าได้คุยก็คุยกันยาวเลยเเล้วอยู่ๆเขาก็ชอบหายไป บางทีกว่าจะตอบก็อีกวันเลย หลังๆผมคิดถึงเขามากจนทนไม่ไหวผมก็บอกคิดถึงเขาไปเเต่เขาก็กลับตอบมาว่า ขอบคุณนะบ้างหรือค่าา บางทีเขาก็ไม่เข้าใจนะ ว่าที่เราคุยกันอยู่นี่สถานะอะไรมันโคตรไม่ชัดเจนเลย เเต่คุยกันมันก็มีความสุขนะผมก็สุข เขาก็มีความสุข เเล้วยิ่งตอนนี้เหมือนว่าเขาจะมีหนุ่มเข้ามาจีบอีกคนเขาบอกก็ดีนะตอนสอบเขาก็ช่วยติวให้ด้วยเเต่ผมไม่รู้ว่าเขาคิดยังไงกับผู้ชายคนนั้น ผมโคตรไม่เข้าใจเเต่ไม่อยากชวนทะเลาะพูดตรงๆ ละผมถามเขาต่อว่าเเล้วเราละเธอรยังไง เธอก็บอกผมว่าเราดีกับเขามาตั้งนานเเล้ว ผมควรทำยังไงดีครับ จะให้เป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆหรือ ผมควรหยุดความทรงจำเอาไว้เเค่นี้ดีกว่า