คือ เรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ
ผมเป็นเสือใบ ยอมรับว่าชอบผู้หญิงก้อได้ ชายก้อได้ แต่กับผู้ชายไม่ได้เป็นกับทุกคน (ส่วนน้อย)
ผมเคยเกือบจะแต่งงานมาแล้ว กับผู้หญิงแต่ผิดหวัง มาระยะหนึ่ง ประมาณ 2 ปี
ทำงานบริษัทแห่งหนึ่ง ผมมีรุ่นน้องที่สนิทด้วยเป็นผู้ชาย หน้าตาก้อไม่ได้ดีอะไรมาก แรกๆ ก้อเข้ามาตีสนิทผม
ไปๆมาๆ ก้อไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อย มาก เช่น ดูหนังด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน เดินห้างด้วยกัน เล่นกีฬาด้วยกัน
ไปนอนบ้านเค้าก้อไป ถือว่าสนิทมาก จนเริ่มมีคนแซว ว่า เป็นคู่จิ๊นกัน
เราก็เป็นห่วงเป็นไยตามประสาพี่น้อง เวลามีคนแซว เราก้อขำๆ น้องเค้าก้อขำๆ ไม่คิดอะไรกัน เวลาเราเมื้อย
น้องมันก้อมานวดให้ เอาใจทุกอย่าง จนวันหนึ่ง เราจะต้องเลือกลูกน้องมาช่วยงานในทีม
เราเลยถือโอกาส เลิก มันเข้ามาในทีม เพื่อที่จะได้อยู่ไกล้ๆคอยช่วยงานเรา ตอนนี้เรารู้ตัวอีกทีเริ่มมีใจละ
น้องก้อยินดีมาก ดีใจใหญ่เลย
มาพอดีงานวันเกิด น้องเราไปเที่ยวทะเลด้วยกัน ไปเล่นน้ำเราก้อหยอก ว่าจะปล้ำไรงี้ น้องมันก้อเล่นด้วยนะ แต่ไม่มีไรกันนะครับ
เพราะเราหยอกเฉยๆ เช้ามาเราก้อพากลับกทม แต่เราเริ่มรู้สึกว่าแอะเราเริ่มมีใจไปเรื่อยๆ
พอดีมีโปรเจ็คเข้ามาเราเลยต้องให้น้องไปกะทันหัน แบบด่วนๆ ไม่ได้อธิบาย กลายเป็นว่าน้องมันดูเคื่องๆเรา ไม่เข้ามาเล่น กับเราเหมือนเดิม
เวลาเราสอนงานคอยแต่จะเหน็บเราตลอด
ทานข้าวกลางวันก้อไม่ได้ไปทานด้วยกันดูเมินๆเรา
มาถึงจุดนี้ เราอยากจะให้ความรู้สึกแบบนี้เป็นแค่พี่น้อง ดีกว่า แต่เราก้อแอบมีน้อยใจ นะ เวลาเห็นน้องมันห่างเหิน
วันก่อนเลยเรียกมาคุย น้องมันก้อคุยแบบน้อยใจ ว่าเราทำไมทำกับมันแบบนี้ คือ ส่งมันไปตายเอาดาบหน้าไรงี้
อยากจะถามเพื่อนๆว่า น้องมันคิดไงกับผมบ้างไหม
ส่วนตัวผมเอง ผมอยากจะหยุดไว้ แค่ความรู้สึกดีๆก้อพอ โดยการย้ายน้องไปที่อื่นซะ จะได้ไม่เจอกันอีก ต่อไป จะใจร้ายไปไหม?
สับสนตนเองมาก แอบชอบลูกน้องตนเอง อยากเลิกอาการแบบนี้จัง
ผมเป็นเสือใบ ยอมรับว่าชอบผู้หญิงก้อได้ ชายก้อได้ แต่กับผู้ชายไม่ได้เป็นกับทุกคน (ส่วนน้อย)
ผมเคยเกือบจะแต่งงานมาแล้ว กับผู้หญิงแต่ผิดหวัง มาระยะหนึ่ง ประมาณ 2 ปี
ทำงานบริษัทแห่งหนึ่ง ผมมีรุ่นน้องที่สนิทด้วยเป็นผู้ชาย หน้าตาก้อไม่ได้ดีอะไรมาก แรกๆ ก้อเข้ามาตีสนิทผม
ไปๆมาๆ ก้อไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อย มาก เช่น ดูหนังด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน เดินห้างด้วยกัน เล่นกีฬาด้วยกัน
ไปนอนบ้านเค้าก้อไป ถือว่าสนิทมาก จนเริ่มมีคนแซว ว่า เป็นคู่จิ๊นกัน
เราก็เป็นห่วงเป็นไยตามประสาพี่น้อง เวลามีคนแซว เราก้อขำๆ น้องเค้าก้อขำๆ ไม่คิดอะไรกัน เวลาเราเมื้อย
น้องมันก้อมานวดให้ เอาใจทุกอย่าง จนวันหนึ่ง เราจะต้องเลือกลูกน้องมาช่วยงานในทีม
เราเลยถือโอกาส เลิก มันเข้ามาในทีม เพื่อที่จะได้อยู่ไกล้ๆคอยช่วยงานเรา ตอนนี้เรารู้ตัวอีกทีเริ่มมีใจละ
น้องก้อยินดีมาก ดีใจใหญ่เลย
มาพอดีงานวันเกิด น้องเราไปเที่ยวทะเลด้วยกัน ไปเล่นน้ำเราก้อหยอก ว่าจะปล้ำไรงี้ น้องมันก้อเล่นด้วยนะ แต่ไม่มีไรกันนะครับ
เพราะเราหยอกเฉยๆ เช้ามาเราก้อพากลับกทม แต่เราเริ่มรู้สึกว่าแอะเราเริ่มมีใจไปเรื่อยๆ
พอดีมีโปรเจ็คเข้ามาเราเลยต้องให้น้องไปกะทันหัน แบบด่วนๆ ไม่ได้อธิบาย กลายเป็นว่าน้องมันดูเคื่องๆเรา ไม่เข้ามาเล่น กับเราเหมือนเดิม
เวลาเราสอนงานคอยแต่จะเหน็บเราตลอด
ทานข้าวกลางวันก้อไม่ได้ไปทานด้วยกันดูเมินๆเรา
มาถึงจุดนี้ เราอยากจะให้ความรู้สึกแบบนี้เป็นแค่พี่น้อง ดีกว่า แต่เราก้อแอบมีน้อยใจ นะ เวลาเห็นน้องมันห่างเหิน
วันก่อนเลยเรียกมาคุย น้องมันก้อคุยแบบน้อยใจ ว่าเราทำไมทำกับมันแบบนี้ คือ ส่งมันไปตายเอาดาบหน้าไรงี้
อยากจะถามเพื่อนๆว่า น้องมันคิดไงกับผมบ้างไหม
ส่วนตัวผมเอง ผมอยากจะหยุดไว้ แค่ความรู้สึกดีๆก้อพอ โดยการย้ายน้องไปที่อื่นซะ จะได้ไม่เจอกันอีก ต่อไป จะใจร้ายไปไหม?