สวัสดีคะ ทุกคน
เมื่อคืนนี้ ประมาณ 00.30 น. เราได้ช่วยคนคลอดลูกในหอพัก   เรากำลังนอนหลับฝันดีเลย
จนต้องสะดุ้งขึ้นมาเพราะ มีคนโทรเข้า ปลายสายถามว่า ."อยู่ไหนเหรอ อยู่ข้างบนมั้ย พี่เองนะ" คือเราพักที่หอเดียวกันแตอยู่คนละชั้น
"ลงมาหาพี่หน่อยสิ พี่กำลังจะคลอดแล้ว ช่วยพี่ด้วย"
ห๊ะ!! อะไรนะ   ด้วยความตกใจมากที่สลึมสะลืออยู่ตื่นเลยค้า แล้วก็รีบวิ่งลงมาชั้น 1 มาดูพี่เค้า
วินาทีแรกที่เห็นคุณเอ้ยยย คุณพระ!!! พี่แกนั่งอยู่หน้าประตู นั่งกางขาอยู่แต่หัวเด็กโพล่ออกมาแล้ว เลือดเต็มไปหมดเลย
เราก็ยิ่งตกใจมาก ทำไงดีทำไงทำไงดี!!! รู้เลยว่าคนที่ตกใจมากๆๆจนไม่มีสติตั้งสติไม่ได้ เป็นยังไง
ทำอะไรไม่ถูกเลยไม่รู้จะทำอย่างไร ดึกแล้วด้วยแล้วก็เงียบมาก
เราก็เคาะเลยห้องข้างๆๆ ห้องพี่เค้า เคาะอยู่นานมากกว่าจะมีคนมาเปิดประตู
ระหว่างนั้นก็ดูพี่เค้าด้วย คือมันรนและวุ่นวายไปหมด หันมาอีกที เฮ้ย!!เด็กออกมาครึ่งตัวแล้ว แต่ยังไม่ร้องซักแอะ
พอดีพี่ห้องข้างก็เปิดมาพอดี ก็ให้พี่เค้าดูไว้ให้ เราก็วิ่งเลยวิ่งไปตามรถพยาบาล ที่วิ่งเพราะไม่รู้เบอร์รพ. ไม่รู้จะโทรหาใคร
โชคดีที่ รพ.อยู่ใก้ล ประมาณ 300 เมตร  ไปถึงก็แจ้ง รพ."พี่มีคนคลอดลูกในหอ เด็กออกมาแล้วๆๆ"
จากนั้นก็รีบมาทันที พอมาถึงเด็กก็คลอดเสร็จแล้ว ได้ยินแต่เสียงร้อง
โห ตอนได้ยินเสียงร้องนะ เราน้ำตาใหลเลยอะ ทั้งกลัวทั้งดีใจในเวลาเดียวกัน
พยบาลเค้าก็จัดการทุกอย่างเรียบร้อย เฮ้อ เราโล่งอกมากมือนี่สั่นไปหมดพูดไม่ออกเลย
กลัวคะ กลัวว่าเด็กกับแม่จะเป็นอะไร เพราะพี่เค้าคลอดก่อนกำหนด 1 เดือน
แต่ตอนนี้ทั้งสองคนปลอดภัยแล้วคะ  
ไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับตัวเอง เป็นอะไรที่บอกไม่ถูกเลยจริงๆ ตื่นเต้นและตกใจมากกกกกกก

เมื้อสักครู่นี้  พี่แกออกจากโรงบาลแล้ว ดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยเนาะ ยิ้มแย้มเชียว ผิดจากเมื่อคืนเลย  หมอให้ออกจารรพ.แล้ว
ส่วนน้องเป็นเด็ก ผู้หญิง หนัก 1700 g ต้องอยู่ตู้อบประมาณเดือนนึง

พอเจอเรื่องนี้แล้ว คิดถึงแม่ รักแม่มากกว่าเดิมอีก บอกรักแม่กันบ่อยๆๆนะคะ
ขอบคุณที่ทนอ่านมาถึงตรงนี้นะคะ  
ป.ล.  ไม่รู้จะเป็นไรมั้ย ห้องพี่เค้าเบอร์ห้อง 107 นะ ลองดูนะคะ ลอตเตอรี่ซักใบก็ดี อิอิ