เราเติบโตมาในครอบครัวที่ยากจนคะ เราก็พยายามอดทนขยันต่อสู้ดิ้นรน
จนทุกวันนี้ครอบครัวจากติดลบก็สบายขึ้นมากอาจจะยังไม่มากเท่าไหร่
เพราะตอนนี้แม่แยกออกไปมีครอบครัวใหม่ เลยจากที่ดูแลครอบครัวเดียว
ก็กลายเป็นต้องดูแลสองครอบครัวแทน แม่แยกออกไปสามีใหม่แม่ก็ไม่ทำงาน
ทำให้เราต้องทำงานวางอนาคตให้หนักเป็นคูณสาม เพื่อที่จะได้ให้ทุกคนในบ้าน
ไม่ลำบาก ก็ปลูกยาง ทำให้อะไรให้เรียบร้อย แต่ปัญหามันอยู่ตรงที่พี่เราคะ
นางเป็นกระเทย นางเคยกินยาลดความอ้วนแล้วน๊อคต้องพาเข้าโรงบาลทางจิต
ตอนนี้นางก็ปรกติดี แต่นางจะชอบคิดว่าทุกคนในบ้านไม่สนใจไม่ใส่ใจ โทษฟ้า
โทษดินว่านางทำอะไรก็ไม่ประสบความสำเร็จเอาแต่กินเหล้า พ่อเราไม่ชอบคน
กินเหล้า ไล่นางออกจากบ้านแล้วพ่อก็มานั่งร้องไห้คนเดียว เราทำงานอยู่ต่างจังหวัด
    ตลอดคะ ไม่ค่อยได้กลับบ้านพึ่งรู้ว่าทีหลังว่าแต่ก่อนที่พ่อกับแม่ยังไม่เลิกกัน
พ่อไปนอนที่บ้านสวนแม่จะอยู่บ้านข้างนอก พี่เราไปกินเหล้าตลอด บางทีรถล้ม
คนมาตามแม่ก็ต้องตามไปเก็บกลับบ้านตลอดพี่เราตัวใหญ่มาก แต่แม่ไม่เคยบ่น
นี่อาจจะเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้แม่เบื่อ แม่ร้องไห้ทุกข์ใจเรื่องพี่เรามาก บอกไม่ฟัง
สุดท้ายแม่เรามีแฟนใหม่แล้วออกจากบ้านไป เราเลยตัดสินใจกลับบ้าน ไปหาขายของ
ทางอินเตอร์เน็ตทีนี่ละเรารับเต็มๆ เลยพี่เรากินเหล้า เมาอาระวาดในที่สาธารณะเรา
นี่เหนื่อยมาก คือกลับไปอยู่บ้านจะเจอแบบนี้ตลอดหนักขึ้นเรื่อยๆ ทั้งๆ ที่บ้านไม่มีปัญหา
อะไรเลยนะคะ พี่เราอายุ 32 แล้ว เราพยายามทำความเข้าใจพ่อนี่ตามใจทุกอย่าง
ซื้อมอไซให้ ซื้อทองให้ ซื้อให้ทุกอย่างแต่ขออย่างเดียวว่าถ้าพ่อซื้อให้เลิกเหล้านะ
พ่อเราเป็นสุดยอดพ่อมากกก ทั้งแม่ด้วย คือบ้านไม่ได้ลำบากไรเลย เรากับพ่อวางแผน
ทุกอย่างไว้หมดแล้ว ปลูกยาง ซื้อที่ คือบ้านที่อย่ก็สุขสบายเราแทบจะขนเครื่องอำนวย
ความสะดวกให้หมดเลยเท่าที่จะหามาได้ ค่าใช้จ่ายภายในบ้านเรารับผิดชอบหมด
เรื่องพ่อเรื่องแม่เรารับผิดชอบหมด คือเรายอมลำบากเหนื่อยแทบลากตัวเองไม่ไหว
เรายินดีทำทุกอย่างคะ เพือครอบครัวแต่บางครั้งพี่เรามาเป็นแบบนี้ เราเห็นน้ำตา
พ่อกับแม่แล้วเราสงสาร ใจเรานี่ทุกข์มากก คือพ่อแม่ทุกข์ขนาดไหนเราทุกข์กว่าเป็น
ร้อยๆ เท่าอะคะ