คบกับผชคนนึงค่ะ แต่ด้วยสถานะ เลยต้องปิดบัง
ตอนนั้นฉันไม่แคร์อะไรเรื่องที่ต้องปิด คือแค่รักกัน รอเวลาที่พร้อม
เค้าเป็นรักแรกของฉัน และไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นในสถานะแบบนี้
ช่วงนั้นถึงจะต้องปิดใคร เวลาเจอกันก็ต้องเฉยๆไว้ แต่พออยู่กันสองคน ก็งุงิ^^
ถึงต้องแอบๆ แต่มันก็มีความสุขบอกไม่ถูก
วันนึงจับได้ว่าเค้าคุยกับอีกคน เค้าแก้ว่าเป็นผญที่แม่หามาให้
ช่วงนั้นทรมานมากมือไม้เย็น สั่น ร้องไห้ทุกวัน กินอะไรก้ไม่ได้
ตอนนั้นเลยจะเลิกกับเค้า แต่เราก้รั้งพัวพันกันมาเป็นปี
เป็นปีก่อนจะตัดสินใจคุยให้ผญคนนั้นรู้ แต่อารมตอนนั้น ทำไมฉันเหมือนเป็นเมียน้อยเลย55
สรุปเค้าก้ไม่ได้เลิกกัน
ส่วนฉัน ก้ยังใจอ่อนรับสาย คุยกับเค้า
ผญคนนั้นก็คงคิดว่าฉันเลิกไปแล้ว
ตอนนี้ฉันไม่อะไรมาก เร่องที่เค้ามีผญคนนั้น(งงตัวเองเหมือนกัน )
เพราะฉันพยายามไม่รับรู้เรื่องของเค้า มีความสุขเวลาได้เจอกันก็คงพอ
แต่บางทีก็คิดว่า เรื่องที่ฉันทำมันผิด แต่แค่ฉันคิดว่าจะไม่มีเค้า ไม่มีช่วงเวลาที่เรามีความสุขด้วยกัน
มันก็ทำให้ฉันไปไหนไม่ได้
คือตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าที่เป็นอยู่มันดียัง ไม่เคยปรึกษาใคร แต่ฉันอยากจะเลิกกับเค้าให้ขาดสักที ไม่อยากใจอ่อนอีกต่อไปแล้ว
ถอนตัวจากรักที่ต้องปกปิด ด้วยสถานะ และผญอีกคน?
ตอนนั้นฉันไม่แคร์อะไรเรื่องที่ต้องปิด คือแค่รักกัน รอเวลาที่พร้อม
เค้าเป็นรักแรกของฉัน และไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นในสถานะแบบนี้
ช่วงนั้นถึงจะต้องปิดใคร เวลาเจอกันก็ต้องเฉยๆไว้ แต่พออยู่กันสองคน ก็งุงิ^^
ถึงต้องแอบๆ แต่มันก็มีความสุขบอกไม่ถูก
วันนึงจับได้ว่าเค้าคุยกับอีกคน เค้าแก้ว่าเป็นผญที่แม่หามาให้
ช่วงนั้นทรมานมากมือไม้เย็น สั่น ร้องไห้ทุกวัน กินอะไรก้ไม่ได้
ตอนนั้นเลยจะเลิกกับเค้า แต่เราก้รั้งพัวพันกันมาเป็นปี
เป็นปีก่อนจะตัดสินใจคุยให้ผญคนนั้นรู้ แต่อารมตอนนั้น ทำไมฉันเหมือนเป็นเมียน้อยเลย55
สรุปเค้าก้ไม่ได้เลิกกัน
ส่วนฉัน ก้ยังใจอ่อนรับสาย คุยกับเค้า
ผญคนนั้นก็คงคิดว่าฉันเลิกไปแล้ว
ตอนนี้ฉันไม่อะไรมาก เร่องที่เค้ามีผญคนนั้น(งงตัวเองเหมือนกัน )
เพราะฉันพยายามไม่รับรู้เรื่องของเค้า มีความสุขเวลาได้เจอกันก็คงพอ
แต่บางทีก็คิดว่า เรื่องที่ฉันทำมันผิด แต่แค่ฉันคิดว่าจะไม่มีเค้า ไม่มีช่วงเวลาที่เรามีความสุขด้วยกัน
มันก็ทำให้ฉันไปไหนไม่ได้
คือตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าที่เป็นอยู่มันดียัง ไม่เคยปรึกษาใคร แต่ฉันอยากจะเลิกกับเค้าให้ขาดสักที ไม่อยากใจอ่อนอีกต่อไปแล้ว