คิดว่าชอบอยู่คนเดียว แต่มันก็เหงาน่ะะะะะ(?)

คือเราเป็นคนคนนึงที่คิดว่าตัวเองมีโลกส่วนตัวค่อนข้างสูง ทานข้าว ช็อปปิ้งอะไรไปคนเดียวได้หมดค่ะ ไม่มีปัญหา ก่อนหน้าก็เคยมีแฟน แต่(อดีต)แฟนโลกส่วนตัวสูงกว่า ติสท์แตก มีปัญหาคาราคาซังกันมาพักนึง ช่วงนั้นว้าวุ่นมาก สุดท้ายก็เลิกกันไป เฮิร์ทค่ะ แล้วตอนนั้นคือเรามีแพลนจะไปต่างประเทศประมาณ 3 เดือนพอดีค่ะ ตอนอยู่ที่นั่นเป็นช่วงที่พีคมาก วันๆมีเรื่องให้ทำ มีเรื่องให้คิดตลอดเวลา ไม่ได้มีเวลาว่างมาเวิ่นเว้อกับเรื่องพวกนี้เลย กลับมาคิดดู คือรู้สึกแฮปปี้กับชีวิตแบบนี้มาก มันสบายตัว ไม่ต้องแคร์ใคร กลายเป็นคนขยาดกับการมีแฟนเล็กๆค่ะ ไม่ชอบความรู้สึกตอนจะเลิก มันทรมาน อยู่แบบนี้ก็มีความสุขดีอยู่แล้ว
แต่... เคยมั้ยคะบางทีมันก็รู้สึกแบบเหงาอ่ะ โคตรเหงา เพื่อนไม่ว่าง วันๆอยู่แต่ห้องอยู่กับหนังสือ คือช่วงนี้ช่วงสอบด้วยแหล่ะ เราเลยจำศีลอยู่แต่หออ่านหนังสือ ไม่ค่อยพบปะผู้คน เลยเกิดความรู้สึกแบบนี้ เหงาตัวโตๆ จนอยากจะร้องไห้ อยากทราบว่าทุกคนมีวิธีรับมือกับความเหงายังไงบ้าง มาแชร์กันหน่อยค่า