เหงาและท้อบ้างไหมคะ ที่ต้องใช้ชีวิตอยู่คนเดียว

เมื่อหลายวันก่อนนอนซมเพราะพิษไข้ เหงาและเดียวดายมากๆค่ะ คงเพราะป่วยเลยทำให้รู้สึกว่าเราไม่มีค่าพอสำหรับใครเลยเหรอ
โชคชะตาก็เล่นตลก ต้องเจอแต่คนไม่จริงใจ โกหก หลอกลวง เจ้าชู้ ทุกวันนี้ก็ทำแต่งาน เวลาทำงานก็มีความสุขดีแต่พอกลับห้องอยู่ลำพังก็เหงา
เป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อนเพราะไม่ค่อยไปไหน นี่เป็นสาเหตุหนึ่งหรือเปล่าที่ต้องอยู่คนเดียวจนถึงทุกวันนี้
ยอมรับว่าไม่สวย ไม่มีเสน่ห์พอให้คนมารัก อายุก็เยอะแต่งตัวก็เชยๆ ไม่แต่งหน้า ไม่เที่ยว เราควรปรับปรุงตัวเองไหมคะ