เราควรจะทำยังไงดี?

ก็ประมาณว่าเรื่องความรักเนียแหละไม่มากไม่มายอะ แค่เราเกิดสงสัยขึ้นมานะ คือเรื่องมันเกิดขึ้นตอนเราไปเข้าค่ายนะ (เตรียมเล่ายาว) เราเจอกับรุ่นพี่ผู้ชายคนนึง เจอตอนแรกก็ไม่ค่อยจะชอบขี้หน้าหรอกเพราะตอนนั้นจำได้กำลังนั่งแพ็กของม้วนผ้าเต็นท์ช่วยอยู่ เราใช้มือไล่ลมอยู่ดีๆพี่แกก็เข้ามาเอาเท้าไล่ลมช่วย (ขอบคุณในความปราถณาดีแต่ทีหลังเอามือก็ได้นะค่ะ มารยาทไปไหนอะไรเงี้ย) พอไปอยู่ค่ายที่ต่างประเทศด้วยกันก็เหมือนชอบแกเข้าไปทุกทีจนกลับจากค่ายมาแล้วเลยสารภาพรัก ตอนคบกันเรารู้สึกมีความสุขมากเลย แม้พี่แกจะไม่ได้หวานเหมือนคนทั่วๆไป ไม่ได้เอาใจใส่เรามากมาย หรือไม่สามารถไปไหนมาไหนด้วยกันได้แถมยังอยู่คนละจังหวัดอีก พอนานวันเข้าจากรักเฉยๆมันเลยกลายเป็นรักมาก จนวันนึงเหมือนพี่เขาจะทนไม่ไหวเลยขอเลิกกับเราด้วยเหตุผลที่ว่า "พี่ว่าพี่ดูแลเราไม่ได้หรอก" ตอนนั้นช็อคนอนร้องไห้ข้ามคืนจนน้ำหนังลด หน้าซูด ตัวซีดกันเลยทีเดียว ประมาณว่าวันๆนึง(ปิดเทอม)นอนอยู่แต่ในห้องเพราะตาบวมออกไปไหนไม่ได้ พอตกกลางคืนมาก็ร้องไห้อีก ตั้งแต่ตอนนั้นจนตอนนี้ยังลืมไม่ได้เลย ยังคงรักอยู่มากๆ คุยก็คุยกันอยู่แต่ไม่ค่อยกล้าทักแกเท่าไหร่กลัวแกรำคาญแล้วจะเกลียดเรา ไม่กล้าใช้คำพูดบางคำกับแก (เมื่อก่อนจะเรียกพี่แกว่า "ป๊า" ตอนนี้ไม่เรียก "พี่" ก็ "ลุง") ถามว่าเราไม่คิดชอบใครใหม่เลยรึไง? ก็ชอบนะ แต่ทุกๆครั้งเราก็จะนึกถึงแกตลอด ชอบหลายคนแหละ แต่ไม่รู้ทำไมยังรักได้แค่คนเดียว มันทรมานแปลกๆยังไงไม่รู้สิ เราควรจะทำยังไงดี มันลืมไม่ได้จริงๆ T^T