บีหลังของไทย ขออนุญาตเห็นต่าง (พลีชีพ)

เนื่องจาก ฟอร์มของน้องเพียว อัจฉราพร คงยศ ดีวันดีคืน เป็นเอซหลักของทีมบีในศึกชิงแชมป์โลกทำให้ หลายๆคนอดยกย่องเธอไม่ได้ว่า ณ ปัจจุบันเธอเก่งกว่าบีหลังตัวเก๋าอย่างปู มลิกา

ซึ่งกระผมขออนุญาตเห็นต่างดังนี้

ในการแข่งขัน รายการชิงแชมป์โลก ตัวตบไลน์อัพหลักที่ทำคะแนนให้ทีม ตามสถิติตัวเลขมาดังนี้ ๑.เพียว(ปู) ๒.แป้ง(อร) ๓.ดาว(กิฟ)
ซึ่งธรรมชาติของมนุษย์ตัวเซตที่ย่อมจะส่งลูกให้คนที่ไว้ใจได้มากที่สุด และในผู้เล่นตัวบุกทั้งหมดในทีมบี ใครไว้ใจได้มากสุด คำตอบคือน้องเพียว
น้องเพียวทำแต้มให้ทีมเยอะมาก เป็นเอซทุกแมตช์ (ตั้งแต่มีทีมนี้ ยกเว้นแค่แมตช์ชิงที่๕ เอเชี่ยนคัพ)  

แต่หลายๆคนก็เอาน้องเพียวไปเทียบกับปู มลิกา ซึ่งต้องยอมรับว่า ตำแหน่งเดียวกัน ก็ควรที่จะนำมาเทียบกัน ถูกแล้วครับ
แต่ผมเห็นว่า มันไม่แฟร์ครับ ตำแหน่งเดียวกันก็จริง แต่บทบาทแตกต่างกัน (บทบาทของเพียวตอนนี้คือ OPP ยุโรป + Receiver OH ดีๆนี่เอง + MB)
แต่กับปู มลิกา ซึ่งเล่นในทีมที่มีคนที่ไว้ใจในการจบแต้มได้ดีกว่า (อรอุมา,วิลาวัณย์) บทบาทของปู จึงเป็น Co-Setter (ต่อบอล) + Universal (ตามแผน) + Receiver ซึ่งปู กว่าจะได้ตบแต่ละแต้มนี่ ยากเย็นมากๆ ถ้าลูกต้องแก้ไขจริงๆ แบบอรไม่ว่าง กิฟไม่พร้อม โอกาสจึงมาที่ปู ดังนั้นการทำแต้มที่คนทั่วไปมักจะคิดว่า "ผู้เล่นที่ทำแต้มได้เยอะ คือ ผู้เล่นที่เล่นเก่ง" ตรรกะนี้ไม่แฟร์ครับ เพราะการเล่นกีฬาเป็นทีมต้องอาศัยความสามารถแต่ละคนมาประกอบกัน จึงจะทำให้ทีมประสบความสำเร็จ

  ณ ตอนนี้ น้องเพียวมีโอกาสได้แบ่งเบาปูแล้ว แต่ในยามคับขัน ปูก็ยังต้องลงมาใช้ความนิ่ง ความเก๋าเกมส์ และความฉลาดในการช่วยทีม เหมือนนัดเจอเซอร์เบียนั่นเอง เช่นเดียวกับบะหมี่ ซุปเปอร์ซับที่แทนได้ทุกตำแหน่งยกเว้นบอลกลางกับเซตเตอร์

ป.ล.บทความนี้เขียนโดยติ่งบะหมี่ปูแห่งพันทิป
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่