จะบอกว่าเธอคนนั้นไม่ใช่แฟนเก่าผมหรอกคับ แต่เป็นลูกของเพื่อนแม่ ผมจะเล่าตั้งแต่ต้นเลยนะครับ คือ บ้านผมมีลูก2คนครับ ผมเป็นน้อง มีพี่สาวหนึ่งคน ครับ ตอนนั้นผมอายุ 13 พี่ผมอายุ14 เป็นเพื่อนกับลูกของเพื่อนแม่ผมคนนึงครับ ให้นามแฝงว่า A ก้อแล้วกัน อายุ14 เท่าพี่ผม แล้ว A ก้อมีน้องสาวอีกชื่อ B อายุแค่6ปี ซึ่งต่างจากผม7ปี แม่ของผมรู้จักกับครอบครัวนี้ดีครับ ชอบพากันไปเที่ยวบ่อย ผมก้อสนิทกับน้องBในระดับหนึ่งคับ เพราะน้องเค้าตอนเด็ก ชอบว่าผมแบบตลกๆอ่ะครับ ผมรู้สึกดีมากเลยแต่ตอนนั้นผมไม่ได้อะไรกับเค้าเลยนอกจากพี่ชาย พอเวลาผ่านไป พี่ของน้องเค้ารับปริญญาครับ Aนั่นแหละ และพ่อแม่ผมไปร่วมแสดงความยินดีด้วยที่มหาลัย และได้ไปเจอน้องเค้าอีกครั้ง ตอนนั่นน้องเพิ่งอายุ14เองครับ แต่ผมไม่ได้เห็นหน้าเค้าหรอกเพราะเหมือนเค้าจะไม่สบายเลยใส่แมสปิดปากเอาไว้ เจอกันไม่กี่นาที่เค้าก้อต้องกลับก่อนเพราะเหมือนมีธุระเลยไม่ได้คุยกันเลย และตั้งแต่วันนั้นผมก้ออยากเห็นหน้าเค้ามากครับ พอถึงตอนนี้ผมได้มีโอกาสแล้วครับ ไปงานรับปริญญาของน้องเค้าเอง เค้าอายุ22 ผมอายุ29แล้วครับ วินาทีแรกที่น้องเค้าหันมา เค้าดูเป็นสาว เค้าสวยมากคับ แตกต่างจากตอนเด็กมาก เค้าเป็นที่มีเสน่ห์มากๆ ความรู้สึกในวัยเด็กกลับมา ยากจะคุยยากจะเล่นกับน้องเค้า แต่ติดตรงที่ว่า น้องเค้าจำผมไม่ได้แม้แต่หน้าตา และน้อฃเค้าเหมือนเป็นคนละคนเลยครับ เค้าขี้อายมาก ไม่กล้าคุยด้วย เหมือนเป็นคนไม่รู้จักกัน พอจบวันนั้นผมไม่ได้คุยกับน้องเค้าเลยคับ ตอนแรกเหมือนผมจะเฉยๆนะ แต่ทุกวันผมคิดถึงเธอตลอดเลยครับ นี่ผ่านไปเป็นเดือนแล้วๆ เหมือนผมจะรักเค้าไปแล้ว ผมรู้สึกผูกพันกับเค้ามากครับ ตอนนี้จะปีนึงแล้วครับที่ผมได้แอบหลงรักเธอฝ่ายเดียว ผมคิดถึงอนาคตเลยครับ ผมอยากแต่งงานกับเธอ อยากคุยกับเธอเหมือนตอนเด็ก ผมรู้สึกว่าผมรักเค้าสุดหัวใจ อยากมีลูกกับเธอ และใช้ชีวิตอยู่กับเธอครับ แต่ตอนนี้ผมได้แต่เพ้อ อยู่คนเดียว ผมควรทำไงดีครับ
ผมควรทำไงดีครับ!! เมื่อผมได้มีโอกาสเจอเธอคนนั้น....อีกครั้ง