สวัดดีเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ชาวพันทิป ทุกคนจ้า......
เรามีเรื่องไม่สบายใจเลย คิดตลอดเวลา คิดทุกวัน
คือเรื่องมีอยุ่ว่า เมื่อ ช่วงที่เราท้องได้ 8 เดือนกว่าๆ หมอก็นัดเราไป รพ.ปกติ และสามีก็พาไปปกติ เหมือนทุก ๆ ครั้ง แต่ไปครั้งนี้มีการตรวจเลือดเพื่อความพร้อมก่อนคลอด คือตรวจทั้งเราและสามี พอวันพรุ่งนี้หมอนัดอีกรอบเพื่อไปฟังผล อ่ะ อยู่ดีดีสามีก็บอก เขากลัว ณ ตอนนั้นเราได้ยิน ใจไม่ดีเลย เลยถามไปว่ากลัวอะไร เขาก็บอก พี่ขอโทษ จากนั้น เราทำอะไรไม่ถูกเลย น้ำตาไหล คิดไปต่าง ๆ นา ๆ ๆมีคำถามให้ตัวเอง ว่า ทำไม เพราะอะไร เรื่องแบบนี้ถึงเกิดขึ้นกับเรา ส่วนสามี ก็ร้องนะ นอนร้องไห้กอดเรา และก็กราบเท้าเรา เราก็ถาม เขาก็บอกทุกอย่าง ถามว่าทำไมเพราะเรารึเปล่า เขาก็บอกว่า เขาผิดเอง เขาไม่รู้จักพอเอง ใช่เพราะเราหรอก อ่ะ ถามอะไรก็ตอบทุกอย่าง ถามว่านานยัง เขาก็บอก นานแล้ว ก่อนปีใหม่ เราก็โอเค ยอมฝืนถามและฟังต่อ เขาก็เล่าหมดทุกเรื่อง แต่เขาบอกว่าเลิกนานแล้วตั้งแต่ปีใหม่มาแล้ว ตอนนั้นมันเป็นเวลาสั้น ๆ เดือนกว่า ๆ เอง ถามว่าทำไมเลิก จะเลิกได้หรอ จะไม่คิดถึงคนนั้นหรอ ไม่อยากไปหาเขาหรอก สามีก็บอกว่า ไม่เพราะว่าไมได้รัก ไม่ได้ผูกพัน แค่อารมร์ชั่ววูบ (ดูมันตอบ) ราก็บอกไม่ใช่นะ มันไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบ เขาก็เงียบ แต่เขาก็บอกว่าเขาอ่ะรักเรา (แต่ ผญ. คนนั้นก็รู้นะว่าสามีเรามีเราและกำลังท้องอยุ่ แต่นางทุ่มมาก ให้เงิน ซื้อของให้ทุกอย่างที่สามีเราขอ) บอกว่าสงสารเราเห็นเรานอนร้องไห้ทุกวัน (คือเรารู้แต่ว่าไม่ชัดเจน เลยไม่อยากพูด) เขาก็เลยยอมเลิก ,,, ถามว่าเชื่อไม๊ คือ ก็ 50 50 นะ เพราะช่วงหลัง ๆ จากช่วงปลาย ธันวาปีที่แล้วมาเขาดูผิดปกติมาก ดีเกินไป เราพูดอะไรก็ไม่เคยโกรธ ตัวเองผิดแต่ก็ยอมมาง้อ มาขอโทษเพื่อให้เราหาย ทำทุกอย่าง ซักผ้า หุงข้าว ทำกับข้าว ล้างจาน กวาดบ้าน ถูบ้าน โดยที่เราไม่ต้อง ไม่ต้องสั่ง ตอนที่เขาบอกเรานะเราบอกเลยว่า ไม่เอาแล้ว จะไปอยู่คนเดียว เขาก็บอกว่าอยุ่กับเขาได้ไม๊ เขาขาดเราไม่ได้จิง ๆ แถมเราท้องแก่ใกล้คลอดอีกด้วย เราก็ไม่ยอม พยายามจะฆ่าตัวเอง เราก็ใจอ่อนนะ กลัวเขาเป็นอะไร (ใจจิงก็ยังรักแต่อยากไปเพราะโกรธ) และคืนนั้นนอนร้องไห้ ทั้ง 2 คน เรานอนหันหลังให้ทั้งคืน ส่วนเขาก็พไม๊ยายามมานอนกอดเราไว้ตลอดทั้งคืน พอตื่นเช้าไปหาหมอ ฟังผล โชคดีไม่เป็นไร ผลเลือกปกติ ทั้งคุ่ เค้าก็สัญญา และก็พาเราไปวัด ไปสาบานว่าจะไม่ทำแบบนี้อีก ถ้าทำอีก ขอให้เขาไม่มีชีวิตอีกต่อไป และอีกอย่างเขาขอให้อยุ่เพื่อลูก เค เราก็อยุ่นะ จนตอนนี้คลอดน้องได้ 4 เดือนกว่าแล้ว เราก็ยังอยู่ด้วยกัน ถามถึงความรู้สึกเราหรอ มันแบบ ไม่เหมือนเดิม รู้สึกเฉย ๆ ไม่หึง ไม่หวง ไม่คิดถึงเหมือนตอนนั้น ที่เคยรักกัน แต่เขาก็ดีนะทำเพื่อเราทุกอย่าง โดยไม่เคยโมโห เลย อาจจะมีบางครั้งที่เรางี่เง่า ที่ยังฝังใจไม่หาย แต่เขาก็โมโหแปปเดียว ก็มาง้อ มาขอโทษเรา เพื่อให้เราหาย แต่เราก็รู้นะว่าเราเป็นแบบนี้เขาเหนื่อยมาก ที่ต้องมารองรับอารมณ์ เราตลอด แต่คือ ให้ทำไงอ่ะ มันเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว ความรู้สึกมันไม่เหมือนก่อน อยู่ไปก็เท่านั้น เราก็บอกเขานะว่า ให้เราไปนะ ส่วนเรื่องลูก ว่าก็ไปเยื่ยมได้ตลอดเวลา เราไม่ว่า แต่เรายังคงไม่ไปตอนนี้หรอก เพราะตอนนี้ยังติดภาระอะไรหลาย ๆ อย่าง รอให้ทุกอย่างมันหมดไปก่อน ทั้งหนี้รถ บัตร อะไรต่างๆ นา ๆ เพราะรถเป็นชื่อเรา เขาซื้อให้เรา เลยอยากจะไปก็เมื่อให้หนี้สินหมดไปก่อน ส่วน ตอนนี้เราก็กำลังเก็บเงินในส่วนของเราต่างหาก ไว้เวลาไปฉุกเฉินจะได้มีเงินใช้ ตอนนี้เราคิดไว้หลายอย่างมาก ๆ ๆ ๆ แต่เงินเดือนเราเยอะกว่าเขานะ แต่หนี้ทุกอย่างก็เป็นชื่อเราหมด เราเลยยังรอเวลา เท่านั้นเอง
เลยอยากถามเพื่อนๆ ว่า ถ้าเราไปจะดีไม๊
หรือถ้าเราไปเราจะเลวมากไม๊ ที่รอให้เขาช่วยใช้หนี้ให้หมดก่อน แล้วค่อยไป (แต่เขาไม่รู้นะ) เราทำทุกอย่างเป็นปกติ เหมือนไม่เคยมีเรื่องเลย เพียงแต่ความรู้สึกไม่เหมอืนเดิมก็เท่านั้น
ปล1.ใครจะด่าจะว่าก็ได้ค่ะ แต่ขอให้มาแชร์กันเยอะ ๆ นะค่ะ
ปล.2 เป็นซิงเกิลมัม ยากไม๊
ขอบคุณค่ะ
ผิดไหมถ้าเราจะไป T_T
เรามีเรื่องไม่สบายใจเลย คิดตลอดเวลา คิดทุกวัน
คือเรื่องมีอยุ่ว่า เมื่อ ช่วงที่เราท้องได้ 8 เดือนกว่าๆ หมอก็นัดเราไป รพ.ปกติ และสามีก็พาไปปกติ เหมือนทุก ๆ ครั้ง แต่ไปครั้งนี้มีการตรวจเลือดเพื่อความพร้อมก่อนคลอด คือตรวจทั้งเราและสามี พอวันพรุ่งนี้หมอนัดอีกรอบเพื่อไปฟังผล อ่ะ อยู่ดีดีสามีก็บอก เขากลัว ณ ตอนนั้นเราได้ยิน ใจไม่ดีเลย เลยถามไปว่ากลัวอะไร เขาก็บอก พี่ขอโทษ จากนั้น เราทำอะไรไม่ถูกเลย น้ำตาไหล คิดไปต่าง ๆ นา ๆ ๆมีคำถามให้ตัวเอง ว่า ทำไม เพราะอะไร เรื่องแบบนี้ถึงเกิดขึ้นกับเรา ส่วนสามี ก็ร้องนะ นอนร้องไห้กอดเรา และก็กราบเท้าเรา เราก็ถาม เขาก็บอกทุกอย่าง ถามว่าทำไมเพราะเรารึเปล่า เขาก็บอกว่า เขาผิดเอง เขาไม่รู้จักพอเอง ใช่เพราะเราหรอก อ่ะ ถามอะไรก็ตอบทุกอย่าง ถามว่านานยัง เขาก็บอก นานแล้ว ก่อนปีใหม่ เราก็โอเค ยอมฝืนถามและฟังต่อ เขาก็เล่าหมดทุกเรื่อง แต่เขาบอกว่าเลิกนานแล้วตั้งแต่ปีใหม่มาแล้ว ตอนนั้นมันเป็นเวลาสั้น ๆ เดือนกว่า ๆ เอง ถามว่าทำไมเลิก จะเลิกได้หรอ จะไม่คิดถึงคนนั้นหรอ ไม่อยากไปหาเขาหรอก สามีก็บอกว่า ไม่เพราะว่าไมได้รัก ไม่ได้ผูกพัน แค่อารมร์ชั่ววูบ (ดูมันตอบ) ราก็บอกไม่ใช่นะ มันไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบ เขาก็เงียบ แต่เขาก็บอกว่าเขาอ่ะรักเรา (แต่ ผญ. คนนั้นก็รู้นะว่าสามีเรามีเราและกำลังท้องอยุ่ แต่นางทุ่มมาก ให้เงิน ซื้อของให้ทุกอย่างที่สามีเราขอ) บอกว่าสงสารเราเห็นเรานอนร้องไห้ทุกวัน (คือเรารู้แต่ว่าไม่ชัดเจน เลยไม่อยากพูด) เขาก็เลยยอมเลิก ,,, ถามว่าเชื่อไม๊ คือ ก็ 50 50 นะ เพราะช่วงหลัง ๆ จากช่วงปลาย ธันวาปีที่แล้วมาเขาดูผิดปกติมาก ดีเกินไป เราพูดอะไรก็ไม่เคยโกรธ ตัวเองผิดแต่ก็ยอมมาง้อ มาขอโทษเพื่อให้เราหาย ทำทุกอย่าง ซักผ้า หุงข้าว ทำกับข้าว ล้างจาน กวาดบ้าน ถูบ้าน โดยที่เราไม่ต้อง ไม่ต้องสั่ง ตอนที่เขาบอกเรานะเราบอกเลยว่า ไม่เอาแล้ว จะไปอยู่คนเดียว เขาก็บอกว่าอยุ่กับเขาได้ไม๊ เขาขาดเราไม่ได้จิง ๆ แถมเราท้องแก่ใกล้คลอดอีกด้วย เราก็ไม่ยอม พยายามจะฆ่าตัวเอง เราก็ใจอ่อนนะ กลัวเขาเป็นอะไร (ใจจิงก็ยังรักแต่อยากไปเพราะโกรธ) และคืนนั้นนอนร้องไห้ ทั้ง 2 คน เรานอนหันหลังให้ทั้งคืน ส่วนเขาก็พไม๊ยายามมานอนกอดเราไว้ตลอดทั้งคืน พอตื่นเช้าไปหาหมอ ฟังผล โชคดีไม่เป็นไร ผลเลือกปกติ ทั้งคุ่ เค้าก็สัญญา และก็พาเราไปวัด ไปสาบานว่าจะไม่ทำแบบนี้อีก ถ้าทำอีก ขอให้เขาไม่มีชีวิตอีกต่อไป และอีกอย่างเขาขอให้อยุ่เพื่อลูก เค เราก็อยุ่นะ จนตอนนี้คลอดน้องได้ 4 เดือนกว่าแล้ว เราก็ยังอยู่ด้วยกัน ถามถึงความรู้สึกเราหรอ มันแบบ ไม่เหมือนเดิม รู้สึกเฉย ๆ ไม่หึง ไม่หวง ไม่คิดถึงเหมือนตอนนั้น ที่เคยรักกัน แต่เขาก็ดีนะทำเพื่อเราทุกอย่าง โดยไม่เคยโมโห เลย อาจจะมีบางครั้งที่เรางี่เง่า ที่ยังฝังใจไม่หาย แต่เขาก็โมโหแปปเดียว ก็มาง้อ มาขอโทษเรา เพื่อให้เราหาย แต่เราก็รู้นะว่าเราเป็นแบบนี้เขาเหนื่อยมาก ที่ต้องมารองรับอารมณ์ เราตลอด แต่คือ ให้ทำไงอ่ะ มันเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว ความรู้สึกมันไม่เหมือนก่อน อยู่ไปก็เท่านั้น เราก็บอกเขานะว่า ให้เราไปนะ ส่วนเรื่องลูก ว่าก็ไปเยื่ยมได้ตลอดเวลา เราไม่ว่า แต่เรายังคงไม่ไปตอนนี้หรอก เพราะตอนนี้ยังติดภาระอะไรหลาย ๆ อย่าง รอให้ทุกอย่างมันหมดไปก่อน ทั้งหนี้รถ บัตร อะไรต่างๆ นา ๆ เพราะรถเป็นชื่อเรา เขาซื้อให้เรา เลยอยากจะไปก็เมื่อให้หนี้สินหมดไปก่อน ส่วน ตอนนี้เราก็กำลังเก็บเงินในส่วนของเราต่างหาก ไว้เวลาไปฉุกเฉินจะได้มีเงินใช้ ตอนนี้เราคิดไว้หลายอย่างมาก ๆ ๆ ๆ แต่เงินเดือนเราเยอะกว่าเขานะ แต่หนี้ทุกอย่างก็เป็นชื่อเราหมด เราเลยยังรอเวลา เท่านั้นเอง
เลยอยากถามเพื่อนๆ ว่า ถ้าเราไปจะดีไม๊
หรือถ้าเราไปเราจะเลวมากไม๊ ที่รอให้เขาช่วยใช้หนี้ให้หมดก่อน แล้วค่อยไป (แต่เขาไม่รู้นะ) เราทำทุกอย่างเป็นปกติ เหมือนไม่เคยมีเรื่องเลย เพียงแต่ความรู้สึกไม่เหมอืนเดิมก็เท่านั้น
ปล1.ใครจะด่าจะว่าก็ได้ค่ะ แต่ขอให้มาแชร์กันเยอะ ๆ นะค่ะ
ปล.2 เป็นซิงเกิลมัม ยากไม๊
ขอบคุณค่ะ