ประเทศไทยเปรียบดังที่นาพื้นหนึ่ง มีกลุ่มชาวนามาร่วมตัวกันทำงาน แบบแบ่งงานกันทำ แบ่งค่าเช่าบางส่วนให้เจ้าของที่ดินเดิม แต่มาวันหนึ่งกลุ่มชาวนามีกลุ่มหนึ่งไม่พอใจ รวมตัวกัน จากการใช้ยันมาร์ไถ่นาไปเรื่อย แล้วไปติว่าเปลืองน้ำมัน ต้องซ่อมเครื่องบ่อย เลยไปติดต่อเจ้าของที่ดินเดิม หันกลับไปใช้ควายมาไถ่นา ยึดครอง เฝ้าที่นาแทน พอจะเอาควายออก เพราะทำกินไม่ทัน แต่เจ้าของที่นาเก่า บอกไม่ได้เราทำสัญญากันผูดขาดระยะยาว ต้องปล่อยควายคุมที่นา แทะเล็มกินข้าวแทนหญ้าในที่นาตนเองต่อไป กลุ่มชาวนาเหล่านั้น ก็ถูกยึดครองที่นาทำกิน ปล่อยนาเหี่ยวเฉาตามกาลเวลา เพราะไม่รู้จักรักษากรรมสิทธิ กลุ่มชาวนากลุ่มนี้ไม่ได้โง่กว่าเจ้าของที่เดิมเท่านั้น แต่ยังโง่กว่าควายที่มาเฝ้าที่นา และหากินที่แทะเล็มข้าวตามใจชอบ จากที่นาตนเอง
ประเทศไทยเปรียบดังที่นา นิยมใช้ควายมากว่ายันมาร์