สวัสดีค่ะตอนนี้สับสนมากเลยค่ะไม่รู้จะวางตัวทำตัวยังไงดี
เข้าเรื่องเลยเนอะ คือเรากับแฟนคบกันตั้งแต่สมัยมัธยมปลายแล้วค่ะตอนนี้เรียนมหาลัยปี2แล้วค่ะ โดยนิสัยเราเป็นคนยอมแฟนค่ะและค่อนข้างจะตามใจเค้า
เป็นคนทุ่มเทมากน้ะเรามีปัญหากันอย่างนึงค่ะที่เป็นตั้งแต่คบกันยันปัจจุบันก็ทะเลาะเรื่องนี้กันอยู่ คือมันชอบหายไปค่ะไม่ติดต่อห่าไรเลย
คือประมาณถ้าเราไม่โทรมันก็ไม่สนใจอ่าค่ะ จนเมื่อสี่เดือนก่อนเราก็บอกเลิกเค้า มันก็หายไปเลยจ้าเหมือนแฮปปี้มาก เราก็ตามง้อๆนะจนมันบอกว่าไม่รักเราก็โอเค งั้นก็บายจ้า เลิกกันคือตัวเรากับแฮปปี้มากเลยไม่ต้องร้องไห้เวลาถูกตะคอกใส่ไม่ต้องเป็นห่วงไม่ต้องสนใจใครและก็มีคนเข้ามาหาเราตลอด แต่ก็เข้าสเต็ปอ่าค่ะพอเรากำลังมันก็จะกลับมา บอกขอโทษตอนที่บอกไม่รักแค่รำคานที่เราเซ้าซี้ตอนนั้นมันเบื่อที่ทะเลาะกัน เราก็ใจอ่อนค่ะโง่กลับไปอีก คุณพระ!! มันแสนดีแบบหน้ามือ ใส่ใจ ห่วงใย แคร์ ดีทุกอย่างแต่ก็โปรโมชั่นเดือนนึงอ่าค่ะ หลังจากนั้นก็หายไปอีกแล้วค่ะบอกกับเราเบื่อเซงๆ ประมาณว่าเหนื่อยบอกว่าเรียนไม่รู้เรื่อง คือเราก็เข้าใจเค้าน้ะว่าเค้าเรียนคณะที่ยาก เค้าเลยบอกห่างกันสักพักช่วงนี้เค้าเบื่อมาก การกระทำเค้าก็อธิบายกับเราได้ชัดเจนน้ะว่าเค้าเหมือนไม่รักเราเลย แต่เราก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีเวลาอยู่ด้วยกันเค้าก็ดีกับเราปกติดี แต่แยกย้ายกันเท่านั้นแหละเหมือนเราตัวคนเดียว ต้องบอกไว้ก่อนเราทั้งคู่ไม่ชอบคุยโทรศัพท์กันนานๆค่ะ แค่แบบโทรหากันถามอยู่ไหนทำไรกินข้าวด้วยแล้วก็ะวาง แค่ให้รู้ว่าตอนนั้นเค้าอยู่ไหนเป็นยังไงบ้าง วันนึงยังไม่เคยเกินห้านาทีด้วย และคิดดูห้านาทียังไม่เคยสนใจ ยังหายไปได้ เราทำดีแทบตายบอกเบื่อห่างกันสักพัก คือสับสนค่ะเราค่ะฉันควรทำไงดีค่ะ ตอนนี้เหนื่อยใจมากเลยคือเราโตเเล้วอ่ะอยากคบใครสักคนที่เราไม่ต้องพยายามมากขนาดนี้ อยากรู้ว่ามุมมองผชคิดยังไงค่ะมันเป็นไร ปล.ไม่มีมีกิ๊กแน่นอนค่ะอันนี้มั่นใจมากๆ