ติดต่อแฟนไม่ได้เลย เขาจะทิ้งผมรึเปล่า

ขอระบายหน่อยนะครับ ผมมีแฟนเป็นคนลาว พูดไทยชัด อ่าน เขียนไทยได้ เราคบกัน1ปีและก็ย้ายมาอยู่ด้วยกันอีก3ปี(ยังไม่ได้แต่ง)ระหว่างที่คบกันตัวผมอยู่ตจว.แฟนผมอยู่ที่กทม ผมจะไปหากันเดือนละ2ครั้ง(ไป-กลับ) ทุกวันที่15แล30ของทุกเดือน  หลังจากนั้นเค้าก็ย้ายมาอยู่ตจว.กับผม บ้านผมมีธุรกิจครอบครัวเล็กๆ ผมกับแฟนช่วยบกันทำงาน แต่บางครั้งก็มีปัญหาเพราะคนบางประเภท จนแฟนผมทนไม่ได้ แต่ก็ต้องทน เป็นอย่างนี้ประมาณ3ปี ผมกับแฟนไม่เคยห่างกันเลยไม่ว่าเวลาไหนเราอยู่ด้วยกันตลอด24ชั่วโมง ผมไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ และผมไม่เที่ยว นี่แหละครับที่ทำให้ผมอยู่กับเค้าได้ตลอดเวลา แต่บ้างครั้งก็มีทะเลาะกันบ้าง ผมชอบกอดเค้าและผมจะบอกว่าผมรักเค้า และผมก็ชอบพูดว่าอยากมีลูก..ขอลูกสาวนะ ผมพูดและทำแบบนี้บ่อยมาก แล้ววันที่เราต้องจากกันก็มาก็ใกล้มาถึง  ผมขับรถพาแฟนไปปั้มพาสปอร์ตที่ตม.แห่งหนึ่ง พอแฟนผมกลับมาหน้าก็เสีย เพราะเค้าให้อยู่ได้อีกแค่7วัน(ทุกทีให้1เดือน) ทำไมหรอครับ!!!! ก็เพราะเหตุการบ้านเมืองนี่แหละครับ เวลานั้นเราอยู่ด้วยความเครียดกันทั้งคู่ จนถึงเช้าวันสุดท้ายแฟนก็บอกว่าไม่อยากกลับ แต่ผมก็บอกแฟนว่ากลับไปเถอะ! แล้วเวลานั้นเราก็เก็บของแล้วก็จากบ้านเดี๋ยวนั้น เรานั่งรถทัวร์ไปกันกว่าจะถึงก็ดึก(ยังไม่ได้ข้ามฝั่ง)ประมาณ 3ทุ่มครึ่ง เราไปพักโรงแรมประจำที่เราเคยพักกันบ่อยๆ คืนนั้นผมนอนคุยกับแฟนและก็นอนกอดแฟนตลอด(ในหัวตัวเองก็บอกว่าไม่อยากให้เธอไป แต่ก็จำเป็น) พอตอนเช้าผมก็พาแฟนไปซื้อของกลับไปบ้านที่ฝั่งลาว พอซื้อของเสร็จก็กลับมาที่ตม. เวลานั้นเป็นเวลาที่ผมอยากจะร้องไห้มากที่สุด เพราะภาพที่ผมเห็นก็คือแฟนผมหันมาโบกมือให้พร้อมกับรอยยิ้ม แล้วแฟนผมก็เดินลงไปที่ท่าเรือระหว่างรอเรือออกผมก็ส่งข้อความให้แฟนว่า..จะรักและคิดถึงเสมอ ส่วนแฟนผมก็ส่งตอบกลับมาว่า.เหมือนกัน  พอเรีอออกผมก็ยืนมองแฟนผมจนเรือข้ามไปถึง เวลานั้นผมร้องไห้ออกมา เพราะในหัวมันคิดแค่ว่าเมื่อไหร่เราจะได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีก คิดวนไปวนมาอยู่แค่นั้น  หลังจากนั้นผมก็โทรหาแฟนผมทุกวัน คุยกันวันละครั้งและก็ไม่กี่นาที(ค่าโทรแพง) จนเมื่อประมาณ 2อาทิตย์ที่ผ่านมาผมก็ติดต่อแฟนไม่ได้เลย ผมก็เลยโทรไปหาน้องแฟน เค้าก็บอกว่าแฟนผมเข้ามาทำงานที่ไทยแล้ว ผมก็เลยถามว่ามีเบอร์แฟนผมมั้ย เค้าก็บอกว่าไม่มีรอแฟนผมโทรมาอย่างเดียว(โทรศัพแฟนผมพัง) จนเมื่อ 3-4วันนี้ผมโทรไปหาน้องเค้าก็ไม่ติด  ผมก็คิดไปต่างๆนาๆว่าเค้าคงไม่อยากให้ผมรู้ว่าเค้าอยู่ไหนรึเปล่า หรือว่าเค้าจะรอให้เงินเดือนออกและซื้อโทรศัพ แล้วโทรหาผม  หรือว่ายังงัยก็ไม่รู้ ตอนนี้ผมได้แต่เฝ้ารอและภาวนาทุกวันให้เค้าโทรมา ผมเล่าให้เพื่อนที่สนิทฟัง บ้างก็บอกว่าให้รอดูก่อนเดี๋ยวเค้าก็โทรมา บ้างก็บอกว่าทำใจไว้บ้างก็ดี แต่เวลานี้ผมคิดถึงและเฝ้ารอเค้าตลอด ผลจะเป็นแบบไหนก็คงต้องยอมรับมันให้ได้  ผมจึงอยากขอความคิดเห็นของเพื่อนๆพี่ๆน้อง ๆ ว่าผมควรจะทำไงดี