ความรู้สึกแรกของความชอบเพศเดียวกัน

จะเล่าก่อนน่ะค่ะว่า ตั้งแต่ม.ปลายเรามั่นใจว่าเราชอบผช. แต่เราชอบคนเดียวอาจจะเพราะเค้าเล่นดนตรี ^^ แต่เราก็ไม่ได้เป็นแฟนกัน แค่ชอบแต่ไม่ได้จะอยากเป็นแฟน พอขึ้นมหาลัยเราก็พยายามคุยกับคนอื่น(ผช)แต่ไม่ได้มีอะไรคืบหน้า สวนใหญ่เราคุยด้วยแล้วรูสึกว่ามันยังไม่ใช่ พื้นฐานเลยจะอยู่แตกลุ่มผญ แบบผู้หญิ๋งผู้หญิง(จะว่าเพื่อนแรดก็ยังไงอยู่ 555+) มันก็แบบผชเดินมาก็ วายหล่อจุงเบยเลยแก ลิฟท์เปิดมาแต่มันเต็ม เดี๋ยวกระโดดไปสิงก่อน 555เป็นแบบนี้กันทั้งกลุ่ม แต่สำหรับเรามอง อืมหล่อดีตามเสียงที่เพื่อนพูด บางทีลำคาญพวกมันไม่มองเลยด้วยซ้ำไป 555 แต่เรากลับชอบมองผู้หญิงใสใส เรียบๆ(แรดๆแบบเพื่อนเรานี่ไม่ไหว)เราคิดว่าตัวเราชอบการแต่งตัวเค้า นิสัยเค้า ลุคเค้า แต่รู้สึกช่วงนี้จะมองบ่อย และไม่มองผชเลย แต่มีความคิดที่ว่าถ้าเราเป็นผชน่ะ จะชอบแบบนี้ แบบเพื่อนๆนี้เอาโยนทิ้ง 555
จนวันหนึ่งที่เพื่อนพาเราไปขายของที่ตลาดนัด เพื่อนขายตุ๊กตา ผ้าหม่ กระเป๋า มุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งอะไรของมันก้ไม่รู้ (ค่อนค้างเป็นคนที่ฮาร์ดคอร์55) บ้างอย่างขัดหูขัดตาเรามากไม่น่าจะขาดได้ กลับขายดีมากก แล้วมันก็ให้เราใส่คู่กับมัน เพื่อนใส่ชุดคิดตี้ซึ่งสีชมพูดที่เราไม่มีทางจะใส่แน่ๆ เราเลยได้ใส่ชุดโตโตโ่ร่ สีเทา ใส่เพื่อไว้ดึงดูดความสนใจลูกค้า  แต่ร้อนนนนนนนน และร้อ และร้อน มาก แต่วิธีนี้ได้ผล ส่วนมากลูกค้าจะชอบน่ารักดี ซื้อที่เราใส่หมดเลย(แม่ค้าน่ารัก 55) ขายแบบนี้ทั้งวัน จนมีผู้หญิงคนหนี่งเรากำลังจัดของอยู่ อยู่ๆเค้าก็มายืนยิ้มตรงหน้าเรา ชี้นิ้วที่ชุด แต่ตอนนั้นเราสติหลุดค่ะ เราหลุดจิงๆหลุดไปอยู่กับร้อยยิ้มของเค้า เรายิ้มตอบแต่ความรู้สึกเราไม่ได้ยิ้มตอบแบบลูกค้าอื่นๆที่ชอบโตโตโ่ร่ สีเทาตัวนี้ เราเขินมากจิงๆน่ะ จนสติกลับมาตอนเพื่อนบอกเฮ้ยพี่เค้าน่ารักเน๊อะ เราหันไปตอบเพื่อน อืม น่ารักมาก ผ่านไปประมาณอีกสิบวิ แมร่งพี่เค้าโคตรน่ารักเลยอ่ะ น่ารักชะมัด น่ารัก บลาๆๆๆๆเป้นพัก 555 พอเลิกขายของเราก็กลับมานั่งคิดว่าความรุ้สึกและพฤติกรรมที่ผ่านมาเราเอนเอียงไปชอบทางผญ มากกว่าผช คิดถึงพี่คนนั้นด้วย>.< จนรู้สึกตัวมากขึ้น
นี่อาจเป็นจุดเปลี่ยนของเราก็ได้ แต่ความคิดสำหรับเราไม่ว่า คนที่ใช่ไม่ว่าจะอยู่เพศไหน เป็นแบบไหน ฐานะไหน มันอยู่ที่ความพึ่งพอใจของเรา ว่ามันตรงกับเรามากแค่ไหน ก็เท่านัน ^^