[Spoil]Tokyo Ghoul final episode

หลังจากที่เวอร์ชั่นมังงะจบลงไปแบบงงๆและคาใจในชะตากรรมของตัวละครหลายตัว ไม่นานมานี้ตอนสุดท้ายของ Tokyo ghoul เวอร์ชั่นอนิเมชั่นก็ได้จบลงแล้วเช่นกันครับ  

ซึ่งขอบอกไว้ตรงนี้ว่าติดตามเรื่องนี้มานานพอสมควร และคิดว่าเวอร์ชั่นอนิเมะทำออกมาได้ดีกว่าที่คาดเอาไว้มาก เพราะสตูดิโอที่ได้งานนี้ไปทำไม่ใช่สตูดิโอที่มีงานเด่นดังออกนอกหน้าอะไร เลยค่อนข้างมีอคติเล็กน้อยครับ

ตั้งแต่ตอนแรกถึงตอนสุดท้าย มีกระแสหลายด้านจากแฟนๆว่าตัวอนิเมะมีการปรับเปลี่ยนบทหลายจุดและตัดทอนรายละเอียดไปเยอะ ซึ่งผมก็เห็นด้วยตรงจุดนี้ แต่ถ้าลองมองดูจำนวนตอนที่มีจำกัดเพียงแค่ 12 ตอน ผมถือว่าทำออกมาได้ดีทีเดียวครับ ครั้นจะบอกว่าไม่จำเป็นต้องทำถึงตอนหัวขาวหรอก เสียดายงานไปเปล่าๆ ถ้ามองภาพรวม ผมคาดว่าทีมงานคงมองคาเนกิเวอร์ชั่นหัวขาวนี่แหละคือปัจจัยดึงดูดแฟนๆระดับต้นๆ  และผมมองว่าไม่น่าจะเป็นเรื่องเสียหายอะไร นอกจากอรรถรสในการรับชมที่ขาดๆเกินๆนิดหน่อย(มันก็เสียหายนี่หว่า 555555)

ตอนนี้ผมไม่คิดจะสปอยล์อะไรมาก เพราะคนที่อ่านมังงะคงรู้กันดีอยู่แล้ว

"เป็นบททรมานทั้งตอน"

ครับ แค่นี้จริงๆ แต่ก็เป็นไปตามที่คาดว่าไม่น่าจะปิดเรื่องของ Arc นี้ได้ เลยต้องปิดตรงจุดที่มันสำคัญที่สุดแบบค้างๆคาๆไปแทนครับ

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้

ขออนุญาตลบชื่อเว็บที่ใช้ดูครับ ไม่ทราบว่าผิดกฎบอร์ดหรือเปล่า ถ้าอะไรยังไงก็บอกมาได้ จะแก้ไขครับ




คาเนกิที่กำลังถูกทรมานอยู่ในห้องของยาโมริ





ระหว่างที่กำลังถูกจองจำ ริเสะก็ปรากฎตัวในห้วงคิดของคาเนกิ ราวกับกำลังจะบอกอะไรบางอย่าง

คาเนกิเล่าประวัติของตัวเองกับครอบครัวออกไป




ผู้เป็นพ่อตายไปนานแล้วและผู้เป็นแม่ที่ทำงานหนักเพื่อเขาจนต้องทิ้งเขาไว้คนเดียว




วัยเด็กที่ไม่เหลือใคร จนกระทั่งเขาได้พบกับฮิเดะที่เป็นเพื่อนเพียงคนเดียวของเขา จนกระทั่งได้มาที่อันเทย์กุ และได้พบกับคนสำคัญอีกหลายต่อหลายคน



คุณริวโกะที่ต้องตายเพราะความไร้ความสามารถของตัวเอง







จะปล่อยให้พวกเขาเหล่านี้ที่เป็นที่พักพิงของตนเองต้องหายไปหรือ?





จำเป็นต้องแข็งแกร่ง และขุดรากถอนโคนทุกสิ่งที่จะทำลายที่พักพิงของเขาให้หมดสิ้น







แค่ชั้นกินเธอซะก็หมดเรื่อง

นั่นล่ะ คาเนกิคุง



ผมของคาเนกิ เคน กลายเป็นสีขาวสนิทหลังจากยอมรับตัวตนที่เป็นผีดิบของตนเอง



ยาโมริที่กำลังจะกัดกินเขาถึงกับตื่นตะลึงเมื่อเด็กหนุ่มดิ้นหลุดจากการจองจำ

Unravel ดังขึ้น



"รสชาติห่วยเป็นบ้า"

"นี่แก....กินฉันอย่างนั้นเรอะ!?"



ยาโมริที่กำลังคลั่งจัดเหวี่ยงคาเนกิกระเด็นติดกำแพงด้วยพลังอันเหลือเชื่อของผีดิบที่กินผีดิบด้วยกันเองหรือ "คาคุจา"



รอยยิ้มของอสุรกายสีขาวนัยน์ตาเดียว



คาเนกิใช้คากุเนะของตนเข้าต่อสู้อย่างไม่เกรงกลัวความเจ็บปวด และในท้ายที่สุด



"เลือดของผีดิบตัวอื่นจะทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นใช่ไหม?"



คาเนกิกำลังกินยาโมริ ปิดฉากตอนสุดท้ายเหมือนกับตอนที่ 1 ไม่ผิดเพี้ยน

This is the beginning of 'real' pain and sorrow



ความเห็นสำหรับตอนนี้ไม่มีอะไรมากนอกจากฉากบู๊เล็กๆตอนใกล้จะจบ ที่ทำออกมาได้มันส์มากๆจนลุ้นตาม กับรายละเอียดเล็กๆตอนเล่าประวัติครอบครัวและประเด็นเรื่องที่อยู่ของคาเนกิ

ส่วนตัว  นอกจากฉากต่อสู้แล้ว ผมกลับชอบฉากที่คาเนกิกินริเสะในเวอร์ชั่นนี้มากที่สุดครับ

หลายคนอาจผิดหวังที่อนิเมะทำมาได้แค่จุดนี้ แต่ผมกลับไม่ว่าอะไรแฮะ ส่วนตัวหวังให้มี ss2 กับเขาบ้างมากๆเลย

ขอบคุณที่รับชมครับ