ด้วยความที่เราถูกเลี้ยงมาในสังคมที่ทุกอย่างต้องอยู่ในกรอบ
อันนี้ไม่แน่ใจว่ามันเป็นเรื่องที่ดีหรือไม่ดีนะคะ แต่ส่วนตัวเรารู้สึกโอเคมากกับการที่ถูกเลี้ยงมาแบบนี้
ที่บ้านเราจะห้ามการเที่ยวกลางคืน ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบไหนก็ตาม
ตั้งแต่เราโตมาจนอายุเลข 2 เนี่ย เคยออกนอกบ้าน(ตอนกลางคืน)โดยที่ไม่มีพ่อแม่ตามติดไปด้วยอยู่แค่ครั้งเดียว
คือตอนไปช่วยงานโรงเรียน ส่วนเรื่องการมีแฟน พ่อแม่ไม่เชิงห้ามคบค่ะ แต่จะสอนเสมอว่าอะไรควรหรือไม่ควร
พอเรามาเข้ามหาวิทยาลัย มาเจอเพื่อน แล้วมีเพื่อนบางคนอยู่หอกับแฟน เราก็งง ว่าเขาไม่รู้สึกแปลกๆหรอ
เราเองรู้สึกว่ามันไม่เหมาะ แต่ก็มีหลายคนมากที่เรียนรู้ที่จะอยู่ด้วยกันก่อนในรูปแบบนี้
บางคู่ถึงขั้นบอกพ่อแม่ว่าอยู่ด้วยกันแล้ว เรายิ่งงงว่าพ่อแม่เขารับได้ยังไง
เราก็เคยยกเรื่องนี้ไปคุยกับเพื่อนในกลุ่มบ้าง ว่าเขาคิดยังไงกัน
มีเพื่อนเราคนหนึ่งเขาตอบมาว่า ถ้าเขามีโอกาส เขาก็จะทำแบบนั้น เพราะเขาต้องเรียนรู้กันให้ดีก่อนการแต่งงาน
เพราะถ้ามันไม่ใช่ จะได้ไม่ต้องแต่งแล้วเลิกกันให้เสียหน้า เสียประวัติ ..
เรานี่พูดไม่ออกเลยค่ะ ทำไมไม่คิดว่าการอยู่ด้วยกันแบบสามีภรรยา ทั้งๆที่ตัวเองยังสวมชุดนักศึกษาอยู่
มันน่าอายมากกว่าการแต่งงานไปแล้วต้องเลิกกันอีก
พอเราบอกในสิ่งที่เราคิด เพื่อนก็บอกเราว่า "เฮ้ย แกแปลกอ่ะ ทำไมแกคิดแบบนี้ มีแต่คนเขาอยากอยู่กับแฟนทั้งนั้นแหละ"
ส่วนตัวเราเอง พอต้องแอดมิชชั่นเข้ามหาวิทยาลัย เราเลือกเรียนคนละมหาวิทยาลัยกับแฟนเราค่ะ
เพราะเรากลัวจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น เราไม่อยากทำให้พ่อแม่เสียใจ เรารู้ว่าถ้าเราทำตัวแบบนั้น
พ่อแม่จะผิดหวังในตัวเรามาก และเราจะเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับน้องเราไม่ได้
กระทู้นี้ไม่มีสาระอะไรเลยค่ะ เพียงแค่อยากมีพื้นที่ระบายในบางอย่างที่เราคิดแตกต่างจากเพื่อนๆและสังคมที่เราอยู่
เพราะไม่มีใครเข้าใจความรู้สึกของเรา ไม่มีใครคิดแบบเรา เราไม่อยากเอามาระบายกับเพื่อน เพราะเดี๋ยวจะทะเลาะกันเปล่าๆ
ขอบคุณพันทิปที่ให้พื้นที่เล็กๆไว้เพิ่มความสุขให้เรา ขอบคุณค่ะ...
ว่าด้วยเรื่องของการ "อยู่ก่อนแต่ง"
อันนี้ไม่แน่ใจว่ามันเป็นเรื่องที่ดีหรือไม่ดีนะคะ แต่ส่วนตัวเรารู้สึกโอเคมากกับการที่ถูกเลี้ยงมาแบบนี้
ที่บ้านเราจะห้ามการเที่ยวกลางคืน ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบไหนก็ตาม
ตั้งแต่เราโตมาจนอายุเลข 2 เนี่ย เคยออกนอกบ้าน(ตอนกลางคืน)โดยที่ไม่มีพ่อแม่ตามติดไปด้วยอยู่แค่ครั้งเดียว
คือตอนไปช่วยงานโรงเรียน ส่วนเรื่องการมีแฟน พ่อแม่ไม่เชิงห้ามคบค่ะ แต่จะสอนเสมอว่าอะไรควรหรือไม่ควร
พอเรามาเข้ามหาวิทยาลัย มาเจอเพื่อน แล้วมีเพื่อนบางคนอยู่หอกับแฟน เราก็งง ว่าเขาไม่รู้สึกแปลกๆหรอ
เราเองรู้สึกว่ามันไม่เหมาะ แต่ก็มีหลายคนมากที่เรียนรู้ที่จะอยู่ด้วยกันก่อนในรูปแบบนี้
บางคู่ถึงขั้นบอกพ่อแม่ว่าอยู่ด้วยกันแล้ว เรายิ่งงงว่าพ่อแม่เขารับได้ยังไง
เราก็เคยยกเรื่องนี้ไปคุยกับเพื่อนในกลุ่มบ้าง ว่าเขาคิดยังไงกัน
มีเพื่อนเราคนหนึ่งเขาตอบมาว่า ถ้าเขามีโอกาส เขาก็จะทำแบบนั้น เพราะเขาต้องเรียนรู้กันให้ดีก่อนการแต่งงาน
เพราะถ้ามันไม่ใช่ จะได้ไม่ต้องแต่งแล้วเลิกกันให้เสียหน้า เสียประวัติ ..
เรานี่พูดไม่ออกเลยค่ะ ทำไมไม่คิดว่าการอยู่ด้วยกันแบบสามีภรรยา ทั้งๆที่ตัวเองยังสวมชุดนักศึกษาอยู่
มันน่าอายมากกว่าการแต่งงานไปแล้วต้องเลิกกันอีก
พอเราบอกในสิ่งที่เราคิด เพื่อนก็บอกเราว่า "เฮ้ย แกแปลกอ่ะ ทำไมแกคิดแบบนี้ มีแต่คนเขาอยากอยู่กับแฟนทั้งนั้นแหละ"
ส่วนตัวเราเอง พอต้องแอดมิชชั่นเข้ามหาวิทยาลัย เราเลือกเรียนคนละมหาวิทยาลัยกับแฟนเราค่ะ
เพราะเรากลัวจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น เราไม่อยากทำให้พ่อแม่เสียใจ เรารู้ว่าถ้าเราทำตัวแบบนั้น
พ่อแม่จะผิดหวังในตัวเรามาก และเราจะเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับน้องเราไม่ได้
กระทู้นี้ไม่มีสาระอะไรเลยค่ะ เพียงแค่อยากมีพื้นที่ระบายในบางอย่างที่เราคิดแตกต่างจากเพื่อนๆและสังคมที่เราอยู่
เพราะไม่มีใครเข้าใจความรู้สึกของเรา ไม่มีใครคิดแบบเรา เราไม่อยากเอามาระบายกับเพื่อน เพราะเดี๋ยวจะทะเลาะกันเปล่าๆ
ขอบคุณพันทิปที่ให้พื้นที่เล็กๆไว้เพิ่มความสุขให้เรา ขอบคุณค่ะ...