หลังจากผ่านการบอกลามาได้เดือนกว่าๆๆ.  กับคนที่เคยจะฝากชีวิตและสร้างอนาคตมาร่วมกัน กับเวลา 8 ปีเต็ม
    เรากับเค้าได้รู้จักกันที่บ้านญาติ ( บ้านญาติเป็นร้านอาหาร) เค้าช่วยงานที่กิจการของญาติเค้า ซึ่งอยู่ใกล้กัน
เจอกันก็รู้สึกเหมือนถูกชะตาซึ่งกันและกัน ก็เลยคุยกันสักระยะหนึ่งโดยไม่มีญาติฝ่ายใดรู้ (เพิ่งมารู้ตอนหลังว่า น้าสาวเราเคยเอารูปเราไปให้เค้าดู แต่เค้าไม่ชอบ)
เค้าบอกเค้ามีนิสัยเจ้าชู้นะ ส่วนเราก็บอกเค้าว่าถ้ามีลับลมคมใน มีใครมาอาละวาทเรา เราจะไม่คุยเลย เค้าก็พาเราไปแนะนำกับเพื่อนเค้าซึ่งส่วนใหญ่เป็น. ผญ. ก็คุยกันเปิดเผยดี จนใช้เวลาสักระยะหนึ่ง ก็ตกลงเป็นแฟนกัน เค้าพาเราไปที่บ้าน ที่บ้านเค้าก็ตกใจและปนดีใจ เหมือนกับไม่เคยพาใครมาบ้าน เค้าบอกเรา ที่บ้านก็บอกแบบนั้น เราก็พาเค้าไปบ้านเรา ทุกอย่างก็ดี ผู้ใหญ่รับรู้ตลอด   มีช่วงหนึ่งเค้ามีปัญหากับญาติที่ช่วยทำงาน ก็เลยแยกตัวออกมา ไปเรียนวิชาชีพเพิ่มเติมอยู่ 1 ปี ไม่ได้ทำงาน เราทำงานประจำ ก็คอยดูแลกันไป พอเรียนครบกำหนดก็พยายามช่วยเค้าหางาน แต่เค้าไม่ชอบงานประจำ เราก็เลยบอกให้เค้าเปิดร้านของตัวเอง ที่บ้านเค้าก็เห็นด้วย(บ้านเค้าพอมีฐานะ) แต่ด้วยนิสัยลูกคนเล็ก งอแง ติดบ้าน เพราะโดนตามใจ ไม่มั่นใจ เราต้องคอยคิดและเป็นคนเริ่มให้เค้าทุกอย่าง จนได้เปิดร้าน แต่เรายังไม่ได้ลาออกจากงานประจำ แต่ทุกเย็นเราจะไปช่วยเค้าทุกวัน ไม่มีลูกน้อง ทางบ้านเราอยากให้แต่งงานก่อนเพราะกลัวทางบ้านเค้าจะมองเราไม่ดี แต่เค้ายังไม่พร้อม ก็เลยทะเลาะกันเรื่องนี้ แต่เราก็คุยกับทางบ้านเราว่าเค้าตั้งใจสร้างอนาคตกับเรานะ และเราก็พิสูจน์ตัวเองให้ทั้งทางบ้านเค้าเห็นว่าเราไม่ได้มาเกาะลูกชายเค้า( บ้านเค้าคนจีน ไม่ค่อยยอมรับคนไทย แต่เราขยันชนะใจเค้าได้) ทางบ้านเราก็เห็นว่าตั้งใจสร้างอนาคตจริงก็ยอมรับในตัวเค้า แต่เค้าบอกว่าเค้าเหนื่อยมากในช่วงเวลา2ปีก่อนที่เราจะลาออกมาช่วยเค้ามันจำฝังใจเค้า. เราก็บอกว่าเราทำงาน 3ที่ ที่ทำงานเรา ที่ร้าน ช่วยแม่เรา(แม่เราขายขนมส่งตอนกลางคืน. บางคืนเราต้องไปช่วย)เค้าไม่เค้าใจ เค้าบอกเค้าเหนื่อยคนเดียว. จนมาพักหลังเวลาเราไปที่ร้าน เค้าจะคุยโทรศัพท์นานมาก พอเราไปก็วาง เป็นแบบนี้ทุกวัน เค้าบอกเหงา เบื่อ เราบอกทำไมไม่โทรหาเรา
มีไรให้บอกเรา เค้าบอกเค้าไม่ได้โทร. ไปหาเพื่อนเค้าโทร. หาเอง เราได้คุยกับเพื่อนเค้าครั้งนึงเป็นผญ เราทนไม่ไหวเค้าก็ให้เราคุย เราก็โอเคผญ. บอกไม่มีไรแต่เราบอกเราไม่ชอบ จนเรามาขายของเต็มตัว ก็ยังมีโทรศัพท์มาทุกวัน คุยกันครั้งละนานๆๆเช้าทีนึง เย็นทีนึง เราก็บอกว่าจะคุยไรนักหนา เรามาอยู่ด้วยแล้ว เค้าก็บอกว่าคุยมานานแล้ว ไม่รู้จะทำไง เราบอกก็ไม่ต้องรับ แรกๆๆๆก็โอเคเงียบไปพัก แล้วก็เหมือนเดิม แต่ทางฝ่ายโน้นเป็นฝ่ายโทร. หาตลอด เค้าก็คุยต่อหน้าเรา ให้เรารับรู้ทุกอย่าง เหมือนไม่มีไร ไม่ได้หลบไปคุย แอบคุย เราก็ไม่ค่อยชอบหรอกนะแต่เห็นเค้าคุยต่อหน้าก็มีส่งสายตาว่าไม่พอใจนะ เหตุการณ์ก็เป็นแบบนี้เรื่อยๆๆ เราเคยแอบคิดว่าไอ้เจ้าโทรศัพท์นี้จะอยู่กับเราไปตลอดชีวิตของเราไหม บางครั้งเบื่อมากเคยคิดจะอยากเลิก  แต่เดี๋ยวจะกลายเป็นคิดมากไปเอง เราบอกเค้าตลอดว่าไม่รักเราให้บอกเราตรงๆๆๆๆ อย่าโกหกกัน เราเป็นคนตรงๆๆๆ เค้าก็บอกไม่มีไรเป็นเพื่อนกัน  แต่แล้วแววก็มาเยือน
ตอนเช้าเค้าจะไปเปิดร้านก่อน เราตามไปทีหลัง เค้าขายของอยู่หน้าร้าน เค้าเห็นเราก็บอกเราว่าเพื่อนเค้ามา เราก็ไม่ว่าไร เราก็หาน้ำ หาขนมให้กินตามปกติ เคยมีเพื่อนมาหาที่ร้านหลายครั้งเราก็ดูแลเพื่อนเค้าแบบนี้ตลอด แต่ติดตรงที่คนนี้ลุกลี้ลุกลนแปลกๆๆๆ พอเจอเราก็รีบกลับบอกนัดเพื่อนไว้แถวนี้  เราถามเค้าว่าเพื่อนผญ. มายังไง เค้าบอกว่าผญ  โทรไปหาเค้าให้ไปรับ พอดีจะมาแถวนี้เลยมาพร้อมกัน เราก็ไม่พอใจทำไมต้องให้ไปรับ เค้ารู้ว่าเราไม่พอใจเพราะเรานิ่งมาก น้ำเสียงนิ่งมาก (เรากับเค้ายังไม่ได้ย้ายมาอยู่ด้วยกัน).
         ผ่านไประยะหนึ่ง เช้าวันจันทร์มีไลน์ข้อความแปลกๆๆๆเข้าซึ่งเรายังไม่ได้เปิดอ่าน. จนตอนบ่ายมีsms   เบอร์แปลกๆส่งข้อความมาให้เราเปิดอ่านไลน์  พอเราเปิดอ่าน เป็นข้อความบอกว่าเป็นเพื่อนเรา ถามเราเกี่ยวกับแฟนเราว่ายังรักกันดีไหม. เค้าบอกว่าเห็นแฟนเราไปกับคนอื่น มาหลายครั้งสนิทสนมกันเกินเพื่อน ไม่อยากให้เราโดนหลอกใช้งาน ไม่อยากให้เป็นแค่แฟน. เรางี้ใจสั่น มือชา    พิมพ์ตอบกลับไปว่า  ถ้าเป็นเพื่อนเราต้องบอกเรานานแล้ว   เดี๋ยวนี้ผญ. มันแ-ด มีหลักฐานช่วยส่งมาให้เราดูหน่อย        เรายังไม่บอกคนของเรา
         ตอนเย็นก่อนเก็บร้าน เราเลยคุยกันเรื่องข้อความนี้ เราถามเค้าว่าหลังจากส่งเราแล้ว  แวะไปรับใครที่ไหนไหม  ให้บอกมา   เค้าบอกไม่มีกลับก็มืดแล้ว สักพักมีโทรศัพท์เจ้าประจำดังขึ้นมา ก็เลยหยุดคุยกัน เราก็เลยบอกเค้าเรื่องข้อความ sms และเคยมีเบอร์แปลกๆๆๆ โทรหาเราแต่ไม่พูด โทร. เข้าเบอร์ร้านแต่ไม่พูด  เค้าก็หน้าเฉยมาก เราก็บอกกับเค้าว่า "ความลับไม่มีในโลก ถ้าไม่ได้ทำไรไว้ก็ไม่ต้องร้อนตัว แต่ถ้าทำสักวันความจริงจะออกมาเอง" เค้าก็พากลับบ้านแต่ก่อนกลับเค้าก็พาเราไปเช็คเบอร์เป็นแบบเติมเงิน และก็โทร  ไม่ติดแล้ว

          เราก็คุยเรื่องนี้กับเค้าสักระยะนึง จนไม่มีอะไรเค้าก็ปกติมาก แต่โทรศัพท์เจ้าประจำก็ไม่เคยหายไป แต่มาถี่ขึ้น ซึ่งเราก็เอะใจแล้ว. แต่คิดในใจว่าต้องค้นหาความจริงซะที  และแล้วก็มีรูปเพื่อนเค้าคนที่เคยมาพร้อมกันตอนเช้า(ถ้าจำได้. ) เข้ามาอยู่ในแนะนำเพื่อนของไลน์เรา เราเลยแอดเป็นเพื่อน ทักไปว่า. เคยเจอกันไหม     ผญ. ตอบกลับว่าน่าจะเคย.   แต่จำไม่ได้
แล้วก็เงียบหายไปเลย    เราก็นิ่งไม่บอกเค้า ก็ค้นหาสืบเองจากแหล่งข้อมูลที่ปะติดปะต่อเอง โซเซี่ยว เบอร์โทร. เราพบความจริงหลายอย่าง  เราเอาข้อมูลต่างๆๆ ชื่อ  อาชีพ ครอบครัว
เพื่อนผญ มีชื่อไรบ้าง มาถามแฟนเรา ผญมีครอบครัวแล้ว  แต่เลิกกับสามีแล้ว มีลูกสาว แต่ตอนนี้ผญ อยู่คนเดียวที่กทม. มีเพื่อนชื่อไรบ้าง ที่ต้องถามถึงเพื่อนของผญ. เพราะในไลน์ของเรามีรูปของเพื่อนของผญ. เข้ามาในแนะนำเพื่อนด้วย ทำเป็นขบวนการ ! แฟนเรายังตีหน้านิ่ง ตอบทุกคำถามแต่ก็บอกว่าไม่เห็นจะมีไร
           ฟางเส้นสุดท้าย  พอดีแฟนเราต้องออกไปทำธุระข้างนอก  เราเลยโทร หาผญคนนั้น ซึ่งเธอมีหลายเบอร์มาก จนมาติดสายสุดท้าย เราก็บอกว่าเราเป็นแฟนของ.....นะ ผญไม่สนใจบอกว่าใครจะเป็นแฟนใครก็ช่าง เราเลยถามว่าโทร หาแฟนเราทุกวันมีอะไรป่าว เค้าบอกว่าก็โทร มานานแล้ว รู้จักมา7-8 ปีแล้ว แล้วก็ถามเรากลับเหมือนข้อความที่ส่งมาในไลน์. เราก็เลยบอกว่า  แฟนเราให้มาเคลีย ผญ ไม่เชื่อ เค้าอยากได้ยินจากปากแฟนเราเท่านั้น นัดให้คุยกันสามคน เราถามเค้ากลับไปว่า โทรไปหาแฟนเราให้ไปรับทำไม ผญตอบว่าไม่ได้โทร  ออกมาพร้อมกัน เราถามกลับหมายความว่าไง ผญ ตอบไปคิดเอาเอง. แล้วก็วางไป      ใจเราสั่น  สมองชา เหงื่อแตก  แต่ก็ยังมั่นคงในตัวแฟนเรา  เราโทร ไปบ้านเค้า ถามญาติเค้าว่ากลับบ้านทุกวันไหม ญาติเค้าตอบก็ไม่แน่ใจเพราะมี บ้านสองหลังอยู่ใกล้กัน บางทีเค้าก็นอนบ้านหลังเก่าบางทีก็นอนหลังใหม่ ก็ไม่แน่ใจ เราก็นิ่งทำใจเย็นๆๆๆๆๆ
           เค้ากลับจากทำธุระตอนเย็นกลับเข้าร้าน เราก็ดูแลเค้าตามปกติ หาข้าว  หาน้ำให้กินตามปกติ ก็ชวนคุยเรื่องอื่น จนใกล้เก็บร้านเราเลยเปิดประเด็น  เหมือนเค้าเตรียมใจมาแล้ว
รู้ทีหลังผญ โทรไปบอกเค้าว่าเราโทรไปแต่ไม่ได้บอกรายละเอียด  เราถามเค้าว่าใครโกหกเราเรื่องที่เพื่อนเค้ามาร้าน ผญโทร. ไป  หรือ ออกมาพร้อมกัน   เค้านิ่ง เราถามซ้ำ เค้าตอบมาว่า
"เค้าโกหก" พร้อมกับดวงตาที่แดงกล่ำ น้ำตาเต็มเบ้าตา  เราเหมือนหัวใจหยุดเต้น  ฟ้าถล่มลงมาทับเรา  เราถามต่อไปนอนกับ-ันมาเหรอ  เค้าพยักหน้า  หัวเราตื้อ พูดไม่ถูก นิ่ง เจ็บมากไม่มีน้ำตาสักหยด "เจ็บจนจุก" มันไหลอยู่ข้างใน เค้าร้องไห้ เราถามเค้าว่าเราเป็นอะไรสำหรับเค้า ทำแบบนี้กับเราได้ไง  เราทุ่มเท สร้างอนาคตด้วยกัน ทำไมทำกลับเราแบบนี้. เค้าบอกเค้าพลาด   ช่วงเวลาที่เรายังไม่ลาออกเค้าเหงา เค้าเบื่อ ประกอบกับผญคนนี้ก็กำลังมีปัญหากับสามี ก็โทรมาปรึกษาาเค้า ทางสามีเค้าก็ไม่พอใจจะเอาปืนมายิงเค้า  จนกลายเป็นว่าเหมือนเค้าทำให้ทางโน้นเลิกกัน  เราเลยบอกว่าเป็นเวรกรรมของเราด้วยใช่ไหม ต้องมารับผลกรรมของคุณทั้งสอง   ทำไมต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเค้าด้วย  เรากับเค้างอนกันก็ไปปรึกษาผญ    
จากนั่งคุย  กลายเป็นนอนคุย เราถามเค้าว่าผญ รู้มาก่อนไหมว่าเราเป็นแฟนกัน เค้าตอบว่ารู้  และผญ มารู้จักทีหลังเรา  เวรกรรมของเราเหรอ แฟนเราทำให้ครอบครัวคนอื่นแตกแยกครอบครัวของเราที่สร้างมาด้วยหยาดเหงื่อแรงกาย แรงใจ ต้องจบเพราะคนทั้งคู เค้าคบซ้อน เค้าร่วมกันแทงข้างหังเรา เราอยากจะร้องไห้ออกมาดังๆๆๆ. แต่ทำไมไม่มีสักหยด

              คืนนั้นเราเก็บร้านเสร็จทำหน้าที่ของเรา เราไม่มองหน้าเค้าเลย เราบอกไม่ต้องไปส่งเราเราจะกลับเอง เค้าไม่ห้ามเราสักคำ. ! มาต่อพรุ่งนี้คะ