เรื่องมีอยู่ว่า กลุ่มนี้ตอนเเรกมีกัน 5 คนค่ะ ตอนเเรกก็อบอุ่นดี เหมือนเพื่อนทุกคนมีค่าเท่ากัน
เเต่งานคู่เรามักเป็นส่วนเกินอยู่เสมอ เเต่เราพึ่งตัวเองได้ค่ะ
จนวันนึง กลุ่มเราไปรวมกับอีกกลุ่มนึงอีก 5 คน เป็น 10 คน กลุ่มที่เอามารวมก็โอเคทุกคนนะคะ
เค้าก็ชอบเเซวเราว่าทำไมเราไม่ค่อยพูด มาหยอกเราหาเรื่องคุยกะเราไรงี้ค่ะ
เเต่เราเฉยๆ เพราะเรารู้สึกขี้เกียจพูดมาก ได้เเต่ยิ้มตอบ เหมือนหยิ่งไปเลย
เราเหนื่อยจากการเรียน เเละเราก็ไม่ค่อยถามไถ่ทักทายเพื่อนซักเท่าไหร่ นอกจากยิ้มอย่างเดียว
จนเพื่อนๆเค้าคงเบื่อน่ะค่ะ ไม่ค่อยสนใจเราในบางวัน เเบบลืมไปเลยว่าเราอยู่ในกลุ่ม
เวลาคุยเเซวเล่นกันในเฟสก็เเท็กกันเเค่นั้น ไม่มีเราคนเดียว เราก็รู้สึกน้อยใจนะคะ
ไม่มีเพื่อนคอยรับฟังเวลาเราอยากระบายเลย ปกติเราไม่พูด พอเราพูดบ้าง เพื่อนก็ไม่ค่อยฟังกัน
เราเลยน้อยใจ X2 ไปเลยค่ะ วันนึงมีงานกลุ่มมากลุ่มละ 3 คนตอนนั้นเพื่อนในกลุ่มเรียนวิชานี้ 7 คน
จารย์บอกให้จับกลุ่ม 3 คน เพื่อนที่เราสนิทตั้งเเต่เเรกมี อีก 3 รวมเราเป็น 4 ค่ะ เเต่เค้าตัดเราออก บอกให้เราไปอยู่กับอีกคนนึง
เค้าบอกว่าคู่คนนี้นะ คนนี้เก่ง เเต่เราไม่ค่อยสนิทกับคนนี้เท่าไหร่ค่ะ เราเลยรู้สึกอึดอัดเสียใจมากๆ จนกลับมาร้องไห้โทรหาเเม่หาเเฟนเพื่อระบาย
เหมือนตัวเองเป็นส่วนเกินที่เพื่อนไม่ต้องการ คือถ้า หารเพื่อนมา 2/2 เราจะโอเค คือเราโง่มากหรอถึงไม่อยากอยู่กับเรา
เเต่เราก็ไปหากลุ่มผู้หญิงล้วนเเล้วผ่านมันมาได้เเล้วค่ะ เรารักเพื่อนกลุ่มนี้มากๆนะคะ เเต่อดน้อยใจไม่ได้จริงๆ
เเละเพื่อนชอบคุยเรื่องที่เราไม่รู้เรื่องเช่นซีรี่ย์เกาหลีที่มาใหม่ อะไรอย่างนี้ เราก็เงียบเเละไม่ได้สนใจ เพื่อนเค้าก็เฮฮากันไป
เรารู้สึกเป็นส่วนเกินมากๆ เราจะกลัวเสมอเวลามีงานคู่หรืองานกลุ่มที่เอาคนน้อยๆ เรากลัวไม่มีเพื่อนทำงานด้วยค่ะ
ไม่รู้สิ เกิดมาไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกินเเบบนี้เลย ประมาณว่า กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ...
อยากเปิดใจกับเพื่อนว่าเสียใจมากเเค่ไหน เเต่มันดูเป็นการกระทำที่เด็กเกินไป เราควรโตได้เเล้ว ไม่รู้สิ เสียใจ ..
หรือเราต้องปรับตัวเองตรงไหนคะ ?
รู้สึกว่าเข้ากับเพื่อนไม่ค่อยได้ :'(
เเต่งานคู่เรามักเป็นส่วนเกินอยู่เสมอ เเต่เราพึ่งตัวเองได้ค่ะ
จนวันนึง กลุ่มเราไปรวมกับอีกกลุ่มนึงอีก 5 คน เป็น 10 คน กลุ่มที่เอามารวมก็โอเคทุกคนนะคะ
เค้าก็ชอบเเซวเราว่าทำไมเราไม่ค่อยพูด มาหยอกเราหาเรื่องคุยกะเราไรงี้ค่ะ
เเต่เราเฉยๆ เพราะเรารู้สึกขี้เกียจพูดมาก ได้เเต่ยิ้มตอบ เหมือนหยิ่งไปเลย
เราเหนื่อยจากการเรียน เเละเราก็ไม่ค่อยถามไถ่ทักทายเพื่อนซักเท่าไหร่ นอกจากยิ้มอย่างเดียว
จนเพื่อนๆเค้าคงเบื่อน่ะค่ะ ไม่ค่อยสนใจเราในบางวัน เเบบลืมไปเลยว่าเราอยู่ในกลุ่ม
ไม่มีเพื่อนคอยรับฟังเวลาเราอยากระบายเลย ปกติเราไม่พูด พอเราพูดบ้าง เพื่อนก็ไม่ค่อยฟังกัน
เราเลยน้อยใจ X2 ไปเลยค่ะ วันนึงมีงานกลุ่มมากลุ่มละ 3 คนตอนนั้นเพื่อนในกลุ่มเรียนวิชานี้ 7 คน
จารย์บอกให้จับกลุ่ม 3 คน เพื่อนที่เราสนิทตั้งเเต่เเรกมี อีก 3 รวมเราเป็น 4 ค่ะ เเต่เค้าตัดเราออก บอกให้เราไปอยู่กับอีกคนนึง
เค้าบอกว่าคู่คนนี้นะ คนนี้เก่ง เเต่เราไม่ค่อยสนิทกับคนนี้เท่าไหร่ค่ะ เราเลยรู้สึกอึดอัดเสียใจมากๆ จนกลับมาร้องไห้โทรหาเเม่หาเเฟนเพื่อระบาย
เหมือนตัวเองเป็นส่วนเกินที่เพื่อนไม่ต้องการ คือถ้า หารเพื่อนมา 2/2 เราจะโอเค คือเราโง่มากหรอถึงไม่อยากอยู่กับเรา
เเต่เราก็ไปหากลุ่มผู้หญิงล้วนเเล้วผ่านมันมาได้เเล้วค่ะ เรารักเพื่อนกลุ่มนี้มากๆนะคะ เเต่อดน้อยใจไม่ได้จริงๆ
เเละเพื่อนชอบคุยเรื่องที่เราไม่รู้เรื่องเช่นซีรี่ย์เกาหลีที่มาใหม่ อะไรอย่างนี้ เราก็เงียบเเละไม่ได้สนใจ เพื่อนเค้าก็เฮฮากันไป
เรารู้สึกเป็นส่วนเกินมากๆ เราจะกลัวเสมอเวลามีงานคู่หรืองานกลุ่มที่เอาคนน้อยๆ เรากลัวไม่มีเพื่อนทำงานด้วยค่ะ
ไม่รู้สิ เกิดมาไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกินเเบบนี้เลย ประมาณว่า กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ...
อยากเปิดใจกับเพื่อนว่าเสียใจมากเเค่ไหน เเต่มันดูเป็นการกระทำที่เด็กเกินไป เราควรโตได้เเล้ว ไม่รู้สิ เสียใจ ..
หรือเราต้องปรับตัวเองตรงไหนคะ ?