สวัสดีครับ พี่ๆ  เพื่อน พันธุ์ทิพย์ ทุกท่านทุกคน
       ผมมีปัญหาชีวิตในเรื่องของความรักที่ไม่ค่อยจะสมหวังเท่าไหร่?   ผมคบกับผู้หญิงคนหนึ่งมาตั้งแต่ปี 2552 จนถึง 18 ส.ค.2557  รวมระยะเวลาก็นานมากจนความรู้สึกของผมยากมากๆ ที่จะยอมรับความเป็นจริงที่กำลังเกิดขึ้นกับชีวิตของผม  ความรักของเราสองคนเริ่มไม่มั่นใจ  ไม่ค่อยเชื่อใจกัน และก็มีทะเลาะกันบ่อยครั้งขึ้น  สาเหตุนั่นหรือครับ ส่วนมากเธอก็บอกว่าเธอต้องการให้ผมอยู่ใกล้ๆ เธอ  แต่ผมก็พยายามทำให้ดีที่สุด ก็คือ ทุกๆ เดือนผมจะนั่งรถมาหาเธอที่  สมุทรปราการ (บางพลี)  ส่วนตัวของผมประกอบอาชีพ เป็นทหาร ที่ อ.ปาย จว.แม่ฮ่องสอน ครับ   เธอบอกว่าเธอเหงา  อยากจะมีเพื่อนคุยเวลาเลิกงาน หรือเวลาเดินเข้าซอยหอพัก  หรือแม้กระทั้งเวลา กินข้าว เธอก็อยากให้ผมอยู่เคียงข้างเธอตลอดเวลา ทุกครั้งที่เธอบอกแบบนั้น ผมเองก็ไม่ได้เฉยฉา หรือทำเป็นไม่สนใจ ผมได้แต่ปลอบและให้กำลังใจ  ขอให้เธออดทนเอาไว้  อีกไม่นาน เราจะมีครอบครัวที่แสนสุข ด้วยกัน  และแล้วความฝันที่ผมตั้งใจเอาไว้ ก็ค่อยๆ พัง ลงไปเรื่อยๆ  ช่วง ก.ค. - ส.ค. เธอไม่เคยไปเที่ยวกลางคืนเลยสักครั้ง หรือถ้าเธอไป ก็จะโทรบอกผมทุกครั้ง แต่ช่วงหลังๆ เธอไปเที่ยวกับเพื่อนบ่อย  และก็ไปค้างบ้านเพื่อน เป็นบางครั้งครับ  ผมก็เริ่มกังวลใจมากๆ ครับกลัวเหลือเกินกลับว่าผู้หญิงที่ผมรักมาก จะปันใจให้คนอื่น  และแล้วสิ่งที่ผมกลัวก็ค่อยๆ ปรากฏชัดเจนขึ้นเป็นลางๆ เพราะล่าสุด 14-18 ส.ค. ที่ผมไปหาเธอ ผมยังจำกริยาของเธอได้ดี  แต่ก่อนเราไม่เคยมีความลับต่อกัน  โทรศัพท์ของเธอก็เหมือนของผม  แต่มันเปลี่ยนไป  โทรศัพท์ก็ไม่อยากให้ผมยุ่ง ผมแอบดูเวลาเธออาบน้ำ ผมก็ได้ประจักษ์กับตาตัวเอง ตัวผมเองแทบจะไม่เชื่อสายตาและสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น  เธอแอบคบ คนใหม่ และกำลังจะคุยกันผ่านเฟสบุ้ค  ผมก็เพิ่งรู้จากเธอนั้นแหละครับ ว่าเฟสบุ้ค สามารถโทรหากันได้ด้วย เพราะแต่ก่อนเธอไม่เคยทำแบบนี้กับผมเลย  เธอโทรหาคนใหม่ของเธอ ตลอดเวลาที่ออกไปทำงานเลย  
       เมื่อเธออาบน้ำเสร็จผมก็ทนไม่ไหวแล้วระเบิดเต็มที่เลย ถามทันที่เลย ว่ามันคืออะไร  สิ่งที่ผมได้รับคำตอบ ก็คือ  แค่คนรู้จักนะ  ซึ่งเธอยังไม่รู้ว่าผมแบบอ่านสิ่งที่เขาคุยกัน หมดแล้ว ผมเสียใจมาก คืนนั้นผม นอนน้ำตาไหล  และตื่นเช้ามา  ทุกอย่างก็ค่อยๆ ไม่เหมือนกันเดิมเท่าไหร่   ประมาณเที่ยงของวันนั้น ซึ่งเย็นวันเสาร์นั้นเอง ผมก็ต้องเดินทางกลับ อ.ปาย  เธอโทรมาบอกผมว่า มีเรื่องจะบอก  เธอบอกว่า เธอจะไปเที่ยวบ้านเพื่อนจะไปกินข้าวบ้านเพื่อน กับเพื่อนๆ  พี่ๆ ที่ทำงาน  จึงโทรมาขออนุญาต  ผมฟังเสียงของเธอแล้ว ผมรู้ทันที่เลยว่ามันสายไปแล้วที่จะบอกว่า "อย่าไปเลย เพราะวันนี้เป็นวันสำคัญมากๆ  เพราะผมจะเดินทางกลับแล้ว "  เธอก็ยังจะไปเที่ยวอีก  ผมเริ่มไม่มั่นมากๆ  ผมถามว่ามีผุ้ชายไปด้วยไหม?  เธอบอกว่า มี  ผมถามว่า คนที่เธอคุยอยู่ใช่ไหม  ไม่ใช่   เธอบอกว่า  เป็น อีกคน แต่แก่แล้ว มาแอบชอบเธอ  แต่เชื่อใจได้ไม่มีอะไรแน่นนอน   เพราะน้องรักพี่คนเดียว  แล้วเธอก็วางสาย   ทันทีที่วางสาย ผมหน้าชา หมด  ขาก็ชา  ทำไมผู้หญิงที่ผมรัก ต้องมาทำแบบนี้   เวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆ  จนถึงเวลาที่เธอเลิกงาน  เธอโทรมาถามว่าจะกินอะไร ผมก็บอกด้วยเสียงที่ไม่ค่อยมีพลังใจเท่าไหร๋   น้องกินอะไรพี่ก็กินได้ทั้งนั้นแหละ  แต่เธอบอกว่า  อาจจะเข้าห้องช้าหน่อยนะ เพราะจะแวะทำผม  ก่อน  ผมก็เลยถามว่า ทำไมต้องทำวันนี้ด้วย  น้องก็รู้อยู่ว่า เวลาของพี่มีน้อย เพราะ เย็นนี้พี่ก็จะกลับไปทำงานแล้ว  พร่งนี้ก็วันอาทิตย์ทำได้เหมือนกันนิ้   ยิ่งผมให้คำแนะนำก็เหมือนผมส่งเสริม      พอเธอขึ้นห้องมา  ก็เอาทรงผมใหม่มาอวดเรา ด้วย   สวยไหม??   นี้ ซื้อกระโปรงใหม่มาด้วย?  ของลองหน่อยนะ  ??  สวยไหม ??
ผมบอกว่าทำไมต้องทำแบบนี้   ???  รีบกินข้าวเถอะ   เดี่ยวพี่จะไม่ทันรถ   ผมถามว่าจะกลับกี่โมง  เธอบอกว่า ประมาณ 5 ทุ่ม  อึม  แน่เปล่า ? ผมก็ถามว่าจะไปเที่ยวไหนต่อไหม  คงไม่นะ แต่ต้องดูก่อน?????     ท่านผู้อ่านรู้ไหมครับว่ามันเกิดอะไรขึ้นช่วงนั้น  ?? หลังจากกินข้าวเสร็จผมก็ไปอาบน้ำ   ??  พอผมออกมาจากห้องน้ำ ผมตกใจมาก แฟนผมตกตัวสวยมากๆ  ใส่กระโปรงสั้นๆ ที่เธอซื้อมใหม่ และเสื้อคอกว้างๆ  ผมถามว่าเหมาะสมเปล่าที่แต่งตัวแบบนี้ ?   ทันใดนั้นผมก็มองไปที่กระเป่าของเธอ  กระเป๋ามันแปลกไป  ปกติจะแบบๆ ใช่ไหมครับกระสะพาย ผู้หญิง   แต่วันนี้กระเป๋ามันตุง ผิดปกติผมถามว่าทำไมกระเป๋า ตุงจังวันนี้  เธอบอกผมว่า ไม่มีอะไร  รีบแต่งตัวเถอะพี่จะไม่ทันรถ  ผมก็เดินไปหยิบกระเป๋าจากที่เธอสะพายอยู่มาเปิดดู  พอเปิดดูเท่านั้นแหละครับผมแทบช็อค  มีถุงพาสติกๆ อยู่ในถุงพาสติก มีชุดอีกชุดหนึ่ง  พอหยิบออกมาดู  กางเกงขาสั้นมากๆ  และเสื้อ ตัวเล็กตัวหนึ่ง  ผมถามว่าเอาไปทำไม  ไหนบอกว่าจะกลับห้อง 5 ทุ่มงัย  เธอตกใจที่ผมเหมือนจะรู้ว่าเธอจะไปไหนต่อ  เธอบอก เผื่อพี่เขาจะชวนไปเที่ยวต่อ   ผมโมโหมากๆ   ตลอดระยะเวลาที่คบกันมาเราไม่เคยไปเที่ยวกลางคืนด้วยกันเลยครับ   ผมร้องไห้ในใจ  ตั้งแต่ออกจากห้องและโมโหมากๆ แต่พูดอะไรมากกว่านี้ไม่ได้ เพราะกลัวจะทำให้เธอไปกันใหญ่  พอผมขึ้นรถตู้ที่ (โฮมโปร  บางพลี) ผมบอกว่าถ้าถึงบ้านพี่แล้ว โทรหาหน่อยนะ  ท่านผุ้อ่านเชื่อไหมครับ?  1 ชั่วโมงผ่านไป จนผมลงที่ หมอชิต  จนผม ขึ้น กทม-เชียงใหม่   ประมาณ 4 ทุ่ม ก้ไม่เห็นโทรมา ผมก็เลยโทรถาม ถึงบ้านพี่หรือยัง  เธอบอกว่าถึงนานแล้ว  กำลังกินหมู่กะทะอยู่   ผมถามว่าทำไมไม่โทรบอกรู้ไหมว่าเป็นห่วง   เธอบอกว่า แค่นี้นะกำลังกิน เดี๋ยวไม่ทันเพื่อน  แล้วเธอก็ว่าสาย   ตลอดเส้นทางรถวิ่งออกจาก ผมเฝ้าคิดตลอดเวลาว่าผมควรจะทำตัวอย่างไรดี   จะเอาอย่างไรดี   ถ้าเธอไม่มีความสุข ผมจะทำอย่างไรดี   ผมคิดไปคิดมา จนหลับ  ตื่นอีกที ก็พักรถ  ทันที่รถหยุด สิ่งแรกที่ผมทำคือ  หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าเธอโทรมาหาหรือเปล่า แล้วผมก็ผิดหวัง  เพราะไม่มีสักสายเลย  ผมก็อยากจะโทรหา แต่ก็น้อยใจเธอมากๆ  ก็เลยไม่โทร จนผมมาถึงเชียงใหม่  เวลาประมาณ 0830 ผมก็เข้าดูเฟสบุ้คดูว่าเพื่อนๆ ของเธอจะโพส อะไรเกี่ยวกับเหตุการณ์เมื่อคืนเปล่า   รู้ไหมครับ ว่าสิ่งที่ผมไม่คิด คือ อะไร โปรไฟล์เบ็คกราว   ของเธอ เป็นรูปของชายนิรนามผู้หนึ่ง   ทันทีที่เห็นผมโฟสของเธอ  ผมก็ตอบทันที่เลยว่า  เท่านี้หรือสิ่งดีๆ ที่คบกันมานาน กว่า5 ปี  เธอให้พี่แค่นี้หรือ?  พี่ยังไม่ถึง อ.ปาย  น้องทำกับพี่แบบนี้หรือ?  ไม่นานครับ   รูปดังกล่าวก็ ถูกลบโดยรวดเร็ว พร้อมทั้งกระทู้บอกว่า "มันไม่เป็นอย่างที่พี่คิด)    ตลอดระยะที่ผมนั้งรถจาก เชียงใหม่ - ปาย  ผมดูโทรศัพท์ ความเคลื่อนไหวของเธอตลอดและผมก็ยังหวังว่านอกจากสิ่งที่บอก  คงจะมีการโทรมาเคลียล ใจกันด้วยคำพูดทางโทรศัพท์  ไม่เลยครับ  ผมผิดหวังมาก  ตลอดระยะเวลา มีแต่ แม่ผม เท่านั้นที่โทรมาถามว่า  ถึง บ้านพักยังลูก  ผมแทบจะร้องไหที่สายโทรศัพท์ที่โทรมาไม่ใช่ เธอคนนั้น แต่เป็นแม่ผม ตลอดเส้นทางครับ  จนถึงห้อง แม่ผมก็โทรมาถามว่ากินข้าวยัง  เธอผู้ที่ผมรอ ไม่เคยแม้แต่โทรมาตั้งแต่วันนี้นจนถึงวันนนี้  จนผมอดที่จะทนไม่ไหวแล้วก็เลยโทรหา  เธอบอกว่า  อย่ามายุ่งนะ   จนถึงวันนี้  ผมก็ยังไม่รู้  ความสัมพันธ์ของเราว่าเป็นแบบไหน  ผมก็ไม่กล้าที่จะถามว่า ต้องการเลิกใช่ไหมที่ทำแบบนนี้   เพราะกลัวว่า เธอจะบอกว่า "ใช่"  ผมได้แต่ถามว่า ทำไมต้องทำแบบนี้  ผิดอะไร??? จนถึงวันนี้ผม ทรมาน ใจมาก  และ นอนไม่ค่อยหลับ มาเกือบเดือนแล้ว ครับ   ผมพยายามจะลืมเธอ  ผมก็ทำไม่ได้ครับ เพราะเธอคือรักแรกของผม  และ รักเดียวที่ผมมอบให้   ผมรักเธอมากๆ    ใครที่เกิดกรณีแบบเดียวกับผม  ขอคำปรึกษาหน่อยว่าจะทำอย่างไรดีครับ  ผม เริ่มจะไม่ไหวแล้ว  จนบางทีผมจะลงไปหาเธอดีไหม?   หรือว่าผม จะตัดใจจากเธอ ซะ   แต่ถ้าผมลงไป ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอหมายถึงว่า ที่ๆที่ผมเคยนอนมีคนมานอนทับที่ผม ผม จะทำอย่างไร???