คิดๆดูแล้ว เหมือนกับการมาตั้งกระทู้ประจานตัวเองเหมือนกันนะครับ
แต่ก็ขอตั้งซักหน่อย เผื่อบางทีหลงลืมความตั้งใจตัวเอง เปิดมาเจอกระทู้ในหน้าของตัวเอง ก็ถือว่าเป็นสิ่งย้ำเตือนความตั้งใจ
และอีกอย่าง ถือว่าเป็นอุทาหรณ์ ให้กับคนอื่นๆด้วยละกันครับ
. . . . . . ขอเกริ่น เริ่มต้นก่อนว่า
ผมทำงานเป็นพนักงานบริษัทนึง ซึ่งก็ต้องทำงานแบบย้ายไปย้ายมาบ่อยๆ (หลายคนพอจะเดาออกได้ว่าทำงานอะไร)
ตอนแรกผมทำงาน กทม. ก็ทำมาตั้งแต่เรียนจบแหละครับ
ทีนี้ด้วยความที่อยากหาความท้าทายใหม่ๆ ก็เลยเปลี่ยนงานไปอีกบริษัท นึง
ซึ่งก็ต้องมาทำงานที่ ต่างจังหวัด
ทีนี้พอผมย้ายมาทำงานที่ใหม่ เหตุการณ์อันเหลวแหลกของตัวเองก็เริ่มขึ้น
นั่นคือ การเที่ยวกลางคืนทุกอาทิตย์ ไปดื่มเหล้า เบียร์ ครั้งนึงต่ำๆก็ 500 บาท
หลังๆมานี้ เริ่มเล่น App Beetalk ก็คุยกับคนโน้น คนนี้ สุดท้ายก็นัดกันไปเที่ยว ไปกินข้าว
ด้วยความที่ตัวเองเป็น ผช. ทำงานแล้ว คนที่คุยด้วยบางทีก็เป็นน้องๆที่เรียนอยู่
ไอ้เราก็เลยออกแนวเสี่ยๆ ไปเลี้ยงเค้าบ้างไรบ้าง แต่เฉพาะไปกินข้าว ดูหนังนะครับ ไม่ได้ไปทำอย่างว่า
สุดท้ายบางเดือนเงินเดือนไม่พอใช้ ก็รูดสิครับ บัตรเครดิตนี่วงเงินเต็ม จนต้องกู้เงินธนาคารมาปิด และผ่อนเป็นเดือนๆไป
จนสุดท้าย รู้สึกว่ามันเริ่มไม่ไหวละ อายุก็ใกล้จะ 30 แล้ว แต่เงินเก็บไม่มี หนี้ก็ยังเยอะ
ผมเคยดูรายการนึง มีคนมาออกรายการเค้าบอกว่า
" เวลาเราจะทำอะไรซักอย่าง ขอให้คิดถึงตอนจบไว้ล่วงหน้า แล้วเราจะตัดสินใจได้ง่ายว่าเราจะทำหรือไม่ทำ "
ผมก็มาคิดๆดู เออ ก็จริงนะ เช่น ที่เห็นๆเลย คือ เวลาเราไปดื่มเหล้า สุดท้ายเราก็เมา ตื่นมาแฮงค์ เสียดายเงินอีก บางที
ก็คือคิดๆดูแล้ว ดื่มเหล้าแล้วไม่ได้อะไรเลย นอกจากเมา เสียตังค์
อีกอย่างที่มันค่อนข้างสะกิดใจผมคือ เวลาผมไปเที่ยวตลาดนัด หรือ ไปเดินดูของเซลล์ แล้ว เจอของราคาถูก
แต่เราไม่มีตังค์ซื้อ คือ จะซื้อแล้วก็คิดแล้วคิดอีก มันโคตรน่าจะเจ็บใจเลยครับ (บางทีเสื้อตัว 300 ยังคิดหนัก)
นี่ก็คือเรื่องที่ผมอยากมาแชร์ และคิดว่าต่อไปจะเลิกเที่ยวแล้วครับ เพราะมันไม่ได้ทำให้ชีวิตผมดีขึ้นเลย
จริงๆผมคิดมานานแล้ว แต่พอมีโอกาสเมื่อไหร่ เหมือนมันจะอยากไปอยู่เรื่อย บางทีก็ค่อนข้างเซ็งตัวเองเหมือนกัน
ผมจะเลิกเที่ยวกลางคืนละครับ
แต่ก็ขอตั้งซักหน่อย เผื่อบางทีหลงลืมความตั้งใจตัวเอง เปิดมาเจอกระทู้ในหน้าของตัวเอง ก็ถือว่าเป็นสิ่งย้ำเตือนความตั้งใจ
และอีกอย่าง ถือว่าเป็นอุทาหรณ์ ให้กับคนอื่นๆด้วยละกันครับ
. . . . . . ขอเกริ่น เริ่มต้นก่อนว่า
ผมทำงานเป็นพนักงานบริษัทนึง ซึ่งก็ต้องทำงานแบบย้ายไปย้ายมาบ่อยๆ (หลายคนพอจะเดาออกได้ว่าทำงานอะไร)
ตอนแรกผมทำงาน กทม. ก็ทำมาตั้งแต่เรียนจบแหละครับ
ทีนี้ด้วยความที่อยากหาความท้าทายใหม่ๆ ก็เลยเปลี่ยนงานไปอีกบริษัท นึง
ซึ่งก็ต้องมาทำงานที่ ต่างจังหวัด
ทีนี้พอผมย้ายมาทำงานที่ใหม่ เหตุการณ์อันเหลวแหลกของตัวเองก็เริ่มขึ้น
นั่นคือ การเที่ยวกลางคืนทุกอาทิตย์ ไปดื่มเหล้า เบียร์ ครั้งนึงต่ำๆก็ 500 บาท
หลังๆมานี้ เริ่มเล่น App Beetalk ก็คุยกับคนโน้น คนนี้ สุดท้ายก็นัดกันไปเที่ยว ไปกินข้าว
ด้วยความที่ตัวเองเป็น ผช. ทำงานแล้ว คนที่คุยด้วยบางทีก็เป็นน้องๆที่เรียนอยู่
ไอ้เราก็เลยออกแนวเสี่ยๆ ไปเลี้ยงเค้าบ้างไรบ้าง แต่เฉพาะไปกินข้าว ดูหนังนะครับ ไม่ได้ไปทำอย่างว่า
สุดท้ายบางเดือนเงินเดือนไม่พอใช้ ก็รูดสิครับ บัตรเครดิตนี่วงเงินเต็ม จนต้องกู้เงินธนาคารมาปิด และผ่อนเป็นเดือนๆไป
จนสุดท้าย รู้สึกว่ามันเริ่มไม่ไหวละ อายุก็ใกล้จะ 30 แล้ว แต่เงินเก็บไม่มี หนี้ก็ยังเยอะ
ผมเคยดูรายการนึง มีคนมาออกรายการเค้าบอกว่า
" เวลาเราจะทำอะไรซักอย่าง ขอให้คิดถึงตอนจบไว้ล่วงหน้า แล้วเราจะตัดสินใจได้ง่ายว่าเราจะทำหรือไม่ทำ "
ผมก็มาคิดๆดู เออ ก็จริงนะ เช่น ที่เห็นๆเลย คือ เวลาเราไปดื่มเหล้า สุดท้ายเราก็เมา ตื่นมาแฮงค์ เสียดายเงินอีก บางที
ก็คือคิดๆดูแล้ว ดื่มเหล้าแล้วไม่ได้อะไรเลย นอกจากเมา เสียตังค์
อีกอย่างที่มันค่อนข้างสะกิดใจผมคือ เวลาผมไปเที่ยวตลาดนัด หรือ ไปเดินดูของเซลล์ แล้ว เจอของราคาถูก
แต่เราไม่มีตังค์ซื้อ คือ จะซื้อแล้วก็คิดแล้วคิดอีก มันโคตรน่าจะเจ็บใจเลยครับ (บางทีเสื้อตัว 300 ยังคิดหนัก)
นี่ก็คือเรื่องที่ผมอยากมาแชร์ และคิดว่าต่อไปจะเลิกเที่ยวแล้วครับ เพราะมันไม่ได้ทำให้ชีวิตผมดีขึ้นเลย
จริงๆผมคิดมานานแล้ว แต่พอมีโอกาสเมื่อไหร่ เหมือนมันจะอยากไปอยู่เรื่อย บางทีก็ค่อนข้างเซ็งตัวเองเหมือนกัน