สวัสดีครับ ผมเข้ามาอ่านเรื่องราวต่างๆในพันทิพหลายทีแล้วแต่เพิ่งมาตั้งกระทู้นี้เป็นกระทู้แรก ที่มาตั้งกระทู้นี้ก็เพราะว่าผมสับสนกับตัวเองว่าผมเป็นคนอย่างไง แล้วคนทั่วไปมองผมอย่างไร และมีใครที่เป็นแบบผมบ้างไหม
เข้าเรื่องเลยนะ ผมเป็นนผู้ชาย อายุประมาณ25 หน้าตาไม่ดี ฐานะก็พอๆกับหน้าตาแหล่ะ ด้วยความที่ผมเป็นคนจนผมก็พยายามใช้เงินที่ได้มาอย่างประหยัดที่สุด ผมได้เงินเดือน12,000+ค่าโอที3000 รายได้เฉลี่ยเดือนละ15,000 ร้อยละ70จะซื้อสลากออมสินบ้าง ลงทุนบ้าง แต่รวมๆแล้วเงินเก็บทั้งหมดมีไม่ถึง50,000นะ เพราะผมเอาเงินที่เก็บได้บางส่วนไปต่อเติมที่พักอาศัยบ้าง ให้พ่อแม่ ให้น้องๆ (ผมเป็นพี่ชายคนโตของบ้าน) โดยรวมแล้วถือว่ามีความสุขดีถึงแม้ว่าจะไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ชีวิตค่อนข้างจะเรียบง่าย เป็นอยู่อย่างนี้มาเรื่อยๆ
แต่ปัญหามันมาเกิดเมื่อสองปีที่แล้ว เมื่อแฟนผมเรียนจบ ที่บ้านแฟนก็ถามว่าเมื่อไหร่ผมจะมาสู่ขอสักที ผมเลยถามแฟนไปว่า สินสอดประมาณเท่าไหร่หรอ แฟนบอกว่าที่บ้านเรียก 600,000 ตึ่ง ผมคิดในใจจะหามาจากเงินมากมายขนาดนี้ เผลอๆ30ก็ยังไม่ได้แต่ง ผมก็ไปปรึกษาแฟน แฟนผมนั้นก็ดีแสนดี บอกว่าหลังเรียนจบแล้วมีงานทำช่วยกันเก็บเงินไม่กี่ปีก็ได้แต่งแล้ว หลังจากที่แฟนผมได้งานทำ เราสองคนก็ช่วยกันตั้งน่าตั้งตาเก็บเงิน เพื่อหวังว่าจะได้แต่งงาน ตอนนี้ผมมีเงินเก็บมากกว่าที่เคยมีมาก่อน
แต่ปัญหามันมาอีกแล้ว ทางบ้านมีเรื่องเดือดร้อนที่ต้องใช้เงินอีกแล้วผมเริ่มหนักใจ ผมตัดสินใจเอาเงินที่เก็บใว้ให้ไป หลังจากนั้นผมก็มานั่งคิดนอนคิดว่า นี่เราต้องตั้งหน้าตั้งตาเก็บเงินมากมายเพื่อที่จะไปขอแฟนหรอ ทั้งที่ๆทางบ้านเราก็ลำบากอยู่ เราไปเที่ยวนู้นเที่ยวนีกับแฟนหรอ ทั้งที่เงินค่าไปเที่ยวทางบ้านเราสามารถใช้ได้ทั้งเดือน เราต้องเข้ากินร้านอาหารหรูเนื่องในวันคบรอบเราคบกันทั่งๆที่ทางบ้านเราไม่รู้จะกินอะไรในวันนี้นะหรือ ผมทำไม่ได้จริงๆ นี่คือเหตุผลของผมที่ไม่เคยบอกให้เธอได้รับรู้ ผมอยากทราบว่าใครคิดแบบเดียวกับผมบ้างไหม และคนทั่วไปคิดอย่างไรกับคนอย่างผม และพี่ท่านใดมีวิธีการลงทุนแนะนำผมบ้างไหม ตอนนี้ผมซื้อสลากออมสินแล้ว เคยถูก150สองครั้ง เห็นว่าไม่ค่อยเข้าท่าก็ขายบางส่วนมาลงทุนในหุ้นก็ได้กำไรนิดๆหน่อย แต่ตอนนี้มาติดดอยชาเขียวเยอะเลยไม่มีเงินมาลงทุนซื้อตัวต่อไป จะได้เงินลงทุนใหม่ก็เดือนหน้าใครมีช่องทางการลงทุนแนะนำผมหน่อยนะ
สุดท้ายนี้ถึงคุณแฟนไม่ใช่ว่าผมไม่รักคุณนะ ผมรักคุณมาก คุณดีต่อผมมาก มากเสียจนที่ผมสัมผัสได้ว่าไม่เคยได้รับความรู้สึกนี้จากที่ไหนมาก่อน แต่ตอนนี้มันไม่มีอีกแล้ว ความรู้สึกแบบนั้นบางทีก็อยากจะได้รับมันอีกนะ แต่ก็คงไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว อยากจะบอกว่าปัญหาของฉันนั้นมันมากมายเหลือเกิน เกินกว่าที่จะให้เธอเธอเข้ามาแบกรับ เพราะมันไม่ใช่ภาระที่เธอต้องแบก หวังว่าเธอคงเข้าใจฉันนะ ขอให้เธอมีความสุขในทางของเธอ ส่วนฉันก็ขอมีความสุขของฉัน เพราะมันคือทางเดินของฉัน แต่มันเป็นฝันร้ายของเธอ แม้ว่าเราจะไม่เป็นคนรักกันอีกแล้ว แต่อยากให้เธอรู้ว่าฉันยังคอยเฝ้าดูเธออยู่เสมอแต่เธอไม่รู้
จำใจจากเจ้ามาด้วยความอาลัย ด้วยหัวใจที่พันผูกไม่คลี่คลาย
ไม่มลายจากหัวใจแม้เสี้ยววินาที โอ้คนดีโปรดเข้าใจที่จากมา
จำใจจากจร
ปัญหาของฉัน ความฝันของเธอ
เข้าเรื่องเลยนะ ผมเป็นนผู้ชาย อายุประมาณ25 หน้าตาไม่ดี ฐานะก็พอๆกับหน้าตาแหล่ะ ด้วยความที่ผมเป็นคนจนผมก็พยายามใช้เงินที่ได้มาอย่างประหยัดที่สุด ผมได้เงินเดือน12,000+ค่าโอที3000 รายได้เฉลี่ยเดือนละ15,000 ร้อยละ70จะซื้อสลากออมสินบ้าง ลงทุนบ้าง แต่รวมๆแล้วเงินเก็บทั้งหมดมีไม่ถึง50,000นะ เพราะผมเอาเงินที่เก็บได้บางส่วนไปต่อเติมที่พักอาศัยบ้าง ให้พ่อแม่ ให้น้องๆ (ผมเป็นพี่ชายคนโตของบ้าน) โดยรวมแล้วถือว่ามีความสุขดีถึงแม้ว่าจะไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ชีวิตค่อนข้างจะเรียบง่าย เป็นอยู่อย่างนี้มาเรื่อยๆ
แต่ปัญหามันมาเกิดเมื่อสองปีที่แล้ว เมื่อแฟนผมเรียนจบ ที่บ้านแฟนก็ถามว่าเมื่อไหร่ผมจะมาสู่ขอสักที ผมเลยถามแฟนไปว่า สินสอดประมาณเท่าไหร่หรอ แฟนบอกว่าที่บ้านเรียก 600,000 ตึ่ง ผมคิดในใจจะหามาจากเงินมากมายขนาดนี้ เผลอๆ30ก็ยังไม่ได้แต่ง ผมก็ไปปรึกษาแฟน แฟนผมนั้นก็ดีแสนดี บอกว่าหลังเรียนจบแล้วมีงานทำช่วยกันเก็บเงินไม่กี่ปีก็ได้แต่งแล้ว หลังจากที่แฟนผมได้งานทำ เราสองคนก็ช่วยกันตั้งน่าตั้งตาเก็บเงิน เพื่อหวังว่าจะได้แต่งงาน ตอนนี้ผมมีเงินเก็บมากกว่าที่เคยมีมาก่อน
แต่ปัญหามันมาอีกแล้ว ทางบ้านมีเรื่องเดือดร้อนที่ต้องใช้เงินอีกแล้วผมเริ่มหนักใจ ผมตัดสินใจเอาเงินที่เก็บใว้ให้ไป หลังจากนั้นผมก็มานั่งคิดนอนคิดว่า นี่เราต้องตั้งหน้าตั้งตาเก็บเงินมากมายเพื่อที่จะไปขอแฟนหรอ ทั้งที่ๆทางบ้านเราก็ลำบากอยู่ เราไปเที่ยวนู้นเที่ยวนีกับแฟนหรอ ทั้งที่เงินค่าไปเที่ยวทางบ้านเราสามารถใช้ได้ทั้งเดือน เราต้องเข้ากินร้านอาหารหรูเนื่องในวันคบรอบเราคบกันทั่งๆที่ทางบ้านเราไม่รู้จะกินอะไรในวันนี้นะหรือ ผมทำไม่ได้จริงๆ นี่คือเหตุผลของผมที่ไม่เคยบอกให้เธอได้รับรู้ ผมอยากทราบว่าใครคิดแบบเดียวกับผมบ้างไหม และคนทั่วไปคิดอย่างไรกับคนอย่างผม และพี่ท่านใดมีวิธีการลงทุนแนะนำผมบ้างไหม ตอนนี้ผมซื้อสลากออมสินแล้ว เคยถูก150สองครั้ง เห็นว่าไม่ค่อยเข้าท่าก็ขายบางส่วนมาลงทุนในหุ้นก็ได้กำไรนิดๆหน่อย แต่ตอนนี้มาติดดอยชาเขียวเยอะเลยไม่มีเงินมาลงทุนซื้อตัวต่อไป จะได้เงินลงทุนใหม่ก็เดือนหน้าใครมีช่องทางการลงทุนแนะนำผมหน่อยนะ
สุดท้ายนี้ถึงคุณแฟนไม่ใช่ว่าผมไม่รักคุณนะ ผมรักคุณมาก คุณดีต่อผมมาก มากเสียจนที่ผมสัมผัสได้ว่าไม่เคยได้รับความรู้สึกนี้จากที่ไหนมาก่อน แต่ตอนนี้มันไม่มีอีกแล้ว ความรู้สึกแบบนั้นบางทีก็อยากจะได้รับมันอีกนะ แต่ก็คงไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว อยากจะบอกว่าปัญหาของฉันนั้นมันมากมายเหลือเกิน เกินกว่าที่จะให้เธอเธอเข้ามาแบกรับ เพราะมันไม่ใช่ภาระที่เธอต้องแบก หวังว่าเธอคงเข้าใจฉันนะ ขอให้เธอมีความสุขในทางของเธอ ส่วนฉันก็ขอมีความสุขของฉัน เพราะมันคือทางเดินของฉัน แต่มันเป็นฝันร้ายของเธอ แม้ว่าเราจะไม่เป็นคนรักกันอีกแล้ว แต่อยากให้เธอรู้ว่าฉันยังคอยเฝ้าดูเธออยู่เสมอแต่เธอไม่รู้
จำใจจากเจ้ามาด้วยความอาลัย ด้วยหัวใจที่พันผูกไม่คลี่คลาย
ไม่มลายจากหัวใจแม้เสี้ยววินาที โอ้คนดีโปรดเข้าใจที่จากมา
จำใจจากจร