*** ยาวและเยิ่นเย้อนะครับ ไม่ไหวแล้วจริงๆ ใครอ่านไม่ไหวอ่านสรุปในสปอยล์ได้เลย ***
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ มีห้องเช่า เปิดร้านค้า ข้างบ้านเปิดร้านตามอย่าง แย่งลูกค้าโดยเรียกแม้กระทั่งคนที่กำลังยืนซื้อของร้านเราอยู่ ต่อมาเปิดเครื่องซํกผ้าหยอดเหรียญ เจ้าเดิมมาเปิดตามอีก ทำให้รายได้หดหายลงอย่างมาก หากเป็นท่านจะทำอย่างไรกับข้างบ้าน? และจะทำอย่างไรกับกิจการและชีวิตต่อไปดี?
คืออย่างนี้ครับ ตอนนี้ผมอายุ 26 ทำงานอยู่ บ. เอกชนแห่งหนึ่งซึ่งต้องออกต่างจังหวัดบ่อยๆ ตอนนี้อยู่กับแม่อายุ 60 ปี
มีกิจการของแม่คือมีห้องเปิดให้เช่า(ไม่กี่ห้อง)เป็นห้องแถว 4 ชั้น (ซึ่งต้องผ่อนกับธนาคารเดือนละ 16,000 บาท)
แล้วก็เปิดร้านค้าเล็กๆ(มาก) แล้วแม่ก็นอนในร้านเลยที่ห้องด้านหน้าชั้นล่าง
แรกเริ่มเดิมทีตัวผมพักอยู่ที่ห้องที่ 3 คือหมายความว่ามีคนเช่าห้องคั่นอยู่ระหว่างห้องผมกับห้องแม่ว่างั้นเถอะ
ต่อมาเมื่อปี 53 ซึ่งเป็นช่วงที่ผมกำลังทำโปรเจ็คจะจบ (ช่วงมีนาฯ-เมษาฯ) แม่ผมเกิดไม่สบายหนัก ถึงกับเข้าห้อง ICU
(ตอนนั้นหมอบอกหัวใจแม่เต้นผิดปรกติครับ แต่ตรวจๆไปมาพบว่าเป็นกรดไหลย้อน) เมื่อแม่ออกจาก รพ มาแล้ว
จึงอยากให้ผมอยู่ใกล้ๆกับแม่ จึงขอสลับห้องกับคนเช่าห้องที่สอง (เป็นครอบครัวครับ วัยกลางคน สามี+ภรรยา+ลูกสาว ตอนนี้อายุประมาณ 20 ปี)
เพื่อให้ผมได้มาอยู่ห้องติดกันกับห้องแม่ และจะได้เจาะห้องเข้าหากันรวมเป็นห้องเดียว ปรากฏว่า ครอบครัวดังกล่าวขอย้ายออกจากห้องไปเลย
โดยไม่จ่ายค่าห้องเดือนสุดท้ายด้วยนะครับ และได้ไปเช่าห้องเช่าข้างๆของผม ถัดเข้าไปทางในซอย ซึ่งซอยบ้านผมเนี่ยนะครับ
ปากซอยเป็นโรงหนังร้าง บ้านที่อยู่อาศํยทั้งหมด จะอยู่ในซอยถัดจากบ้านผมไป คือถ้าเดินมาจากปากซอยจะเจอบ้านผมเเป็นบ้านเช่าแรกว่างั้นเถอะ
หลังจากผมเรียนจบก็ได้ไปบวชที่ต่างจังหวัด 1 พรรษา แม่ผมก็ได้ปิดร้านชั่วคราว เพื่อตามไปถือศีลอยู่วัดเดียวกับผมด้วย (เพราะมีกันอยู่ 2 คน)
อีทีนี้ ครอบครัวที่ว่า(ขออนุญาตเรียกว่า ครอบครัว ก.) ซึ่งมีพรรคพวกเยอะ(บ้านเกิดอยู่ภาคเดียวกัน สังสรรค์กันบ่อย) ได้เปิดร้านค้า(แบบร้านผม)ขึ้นมา
เพราะฉะนั้น เมื่อผมและแม่ ลาสิกขาออกมาแล้ว จึงพบว่าร้านค้าของพวกเราไม่สามารถทำรายได้ได้เหมือนเก่าอีกแล้ว
แล้วพอมีคนเดินผ่าน ครอบครัว ก. และ พรรคพวก ก็จะคอยเรียก คอยแซว ให้ไปที่ร้านของเค้า รวมไปถึงคนที่กำลังยืนซื้อของอยู่ร้านผมด้วยนะครับ
รายได้ของแม่ผมก็ตกลงไปพอสมควร แต่ก็ยังไม่ลำบากเท่าไร ก็ปล่อยไป ทีนี้บ้านผมยังมีกิจการอีกอย่างนึงก็คือเครื่องซักผ้าหยอดเหรียญ
ซึ่งแม่ผมเป็นคนรับแลกเหรียญ ขายผงซักฟอก รับจ้างตากผ้าอะไรอย่างนี้ ก็พอได้อยู่เดือนละประมาณ 6-7 พันบาท พอได้ค่าน้ำค่าไฟค่ากับข้าวแม่ลูก
แต่เมื่อวันจันทร์ครับ ปรากฏว่า ครอบครัว ก. ได้เอาเครื่องซักผ้าหยอดเหรียญมาตั้ง แล้วก็ตามวิธีเดิมครับ คือดักคนที่หิ้วตะกร้าผ้าจากในซอยทั้งหมดให้ซํกที่เครื่องตัวเอง คือทั่งเรียกทั้งแซว แซวแบบ "เฮ้ยยยย ไม่ซักนี่ไม่ให้เดินผ่านนะเว้ยยย" อะไรอย่างนี้ จนรายได้แม่ผมหดหมดเลย
เช่นวันนี้มีลูกค้าหลุดมาเพียง 1 เครื่อง 20 บาท!!!! จากเดิมวันธรรมดาอย่างนี้เคยได้ 100 - 200 บาท
เข้าใจนะครับว่าธุรกิจ มันต้องมีการแข่งขัน แต่อีแบบนี้ ทุกท่านคิดว่ามันน่าเกลียด(ผมอยากใช้คำว่าหน้าด้าน)เกินไปหรือเปล่าครับ??
ตอนนี้ผมและแม่เครียดกันมากครับ บอกตรงๆว่าในหัวผมมีแต่เรื่องประสงค์ร้ายกับเค้า แต่ผมพยายามสกดตัวเองอย่างรุนแรงอยู่ เพราะคงไม่คุ้มกัน
เลยอยากจะขอความเห็นจากทุกๆท่านในนี้ครับ ว่าหากเป็นท่าน จะทำเช่นไรกับเพื่อนบ้านเช่นนี้? หรือผมกับแม่ควรจะทำอย่างไรกันดี?
ปล. เมื่อเย็นนี้แม่ผมบอกว่า แม่จะไปถามครอบครัว ก. ว่า "ฉันจะเปิดร้านก๋วยเตี๋ยวนะ แกจะเปิดตามอีกมั้ย จะได้ไม่ลงทุนทำ"!!!!
จะทำอย่างไรกับเพื่อนบ้านอย่างนี้ดีครับ?
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
คืออย่างนี้ครับ ตอนนี้ผมอายุ 26 ทำงานอยู่ บ. เอกชนแห่งหนึ่งซึ่งต้องออกต่างจังหวัดบ่อยๆ ตอนนี้อยู่กับแม่อายุ 60 ปี
มีกิจการของแม่คือมีห้องเปิดให้เช่า(ไม่กี่ห้อง)เป็นห้องแถว 4 ชั้น (ซึ่งต้องผ่อนกับธนาคารเดือนละ 16,000 บาท)
แล้วก็เปิดร้านค้าเล็กๆ(มาก) แล้วแม่ก็นอนในร้านเลยที่ห้องด้านหน้าชั้นล่าง
แรกเริ่มเดิมทีตัวผมพักอยู่ที่ห้องที่ 3 คือหมายความว่ามีคนเช่าห้องคั่นอยู่ระหว่างห้องผมกับห้องแม่ว่างั้นเถอะ
ต่อมาเมื่อปี 53 ซึ่งเป็นช่วงที่ผมกำลังทำโปรเจ็คจะจบ (ช่วงมีนาฯ-เมษาฯ) แม่ผมเกิดไม่สบายหนัก ถึงกับเข้าห้อง ICU
(ตอนนั้นหมอบอกหัวใจแม่เต้นผิดปรกติครับ แต่ตรวจๆไปมาพบว่าเป็นกรดไหลย้อน) เมื่อแม่ออกจาก รพ มาแล้ว
จึงอยากให้ผมอยู่ใกล้ๆกับแม่ จึงขอสลับห้องกับคนเช่าห้องที่สอง (เป็นครอบครัวครับ วัยกลางคน สามี+ภรรยา+ลูกสาว ตอนนี้อายุประมาณ 20 ปี)
เพื่อให้ผมได้มาอยู่ห้องติดกันกับห้องแม่ และจะได้เจาะห้องเข้าหากันรวมเป็นห้องเดียว ปรากฏว่า ครอบครัวดังกล่าวขอย้ายออกจากห้องไปเลย
โดยไม่จ่ายค่าห้องเดือนสุดท้ายด้วยนะครับ และได้ไปเช่าห้องเช่าข้างๆของผม ถัดเข้าไปทางในซอย ซึ่งซอยบ้านผมเนี่ยนะครับ
ปากซอยเป็นโรงหนังร้าง บ้านที่อยู่อาศํยทั้งหมด จะอยู่ในซอยถัดจากบ้านผมไป คือถ้าเดินมาจากปากซอยจะเจอบ้านผมเเป็นบ้านเช่าแรกว่างั้นเถอะ
หลังจากผมเรียนจบก็ได้ไปบวชที่ต่างจังหวัด 1 พรรษา แม่ผมก็ได้ปิดร้านชั่วคราว เพื่อตามไปถือศีลอยู่วัดเดียวกับผมด้วย (เพราะมีกันอยู่ 2 คน)
อีทีนี้ ครอบครัวที่ว่า(ขออนุญาตเรียกว่า ครอบครัว ก.) ซึ่งมีพรรคพวกเยอะ(บ้านเกิดอยู่ภาคเดียวกัน สังสรรค์กันบ่อย) ได้เปิดร้านค้า(แบบร้านผม)ขึ้นมา
เพราะฉะนั้น เมื่อผมและแม่ ลาสิกขาออกมาแล้ว จึงพบว่าร้านค้าของพวกเราไม่สามารถทำรายได้ได้เหมือนเก่าอีกแล้ว
แล้วพอมีคนเดินผ่าน ครอบครัว ก. และ พรรคพวก ก็จะคอยเรียก คอยแซว ให้ไปที่ร้านของเค้า รวมไปถึงคนที่กำลังยืนซื้อของอยู่ร้านผมด้วยนะครับ
รายได้ของแม่ผมก็ตกลงไปพอสมควร แต่ก็ยังไม่ลำบากเท่าไร ก็ปล่อยไป ทีนี้บ้านผมยังมีกิจการอีกอย่างนึงก็คือเครื่องซักผ้าหยอดเหรียญ
ซึ่งแม่ผมเป็นคนรับแลกเหรียญ ขายผงซักฟอก รับจ้างตากผ้าอะไรอย่างนี้ ก็พอได้อยู่เดือนละประมาณ 6-7 พันบาท พอได้ค่าน้ำค่าไฟค่ากับข้าวแม่ลูก
แต่เมื่อวันจันทร์ครับ ปรากฏว่า ครอบครัว ก. ได้เอาเครื่องซักผ้าหยอดเหรียญมาตั้ง แล้วก็ตามวิธีเดิมครับ คือดักคนที่หิ้วตะกร้าผ้าจากในซอยทั้งหมดให้ซํกที่เครื่องตัวเอง คือทั่งเรียกทั้งแซว แซวแบบ "เฮ้ยยยย ไม่ซักนี่ไม่ให้เดินผ่านนะเว้ยยย" อะไรอย่างนี้ จนรายได้แม่ผมหดหมดเลย
เช่นวันนี้มีลูกค้าหลุดมาเพียง 1 เครื่อง 20 บาท!!!! จากเดิมวันธรรมดาอย่างนี้เคยได้ 100 - 200 บาท
เข้าใจนะครับว่าธุรกิจ มันต้องมีการแข่งขัน แต่อีแบบนี้ ทุกท่านคิดว่ามันน่าเกลียด(ผมอยากใช้คำว่าหน้าด้าน)เกินไปหรือเปล่าครับ??
ตอนนี้ผมและแม่เครียดกันมากครับ บอกตรงๆว่าในหัวผมมีแต่เรื่องประสงค์ร้ายกับเค้า แต่ผมพยายามสกดตัวเองอย่างรุนแรงอยู่ เพราะคงไม่คุ้มกัน
เลยอยากจะขอความเห็นจากทุกๆท่านในนี้ครับ ว่าหากเป็นท่าน จะทำเช่นไรกับเพื่อนบ้านเช่นนี้? หรือผมกับแม่ควรจะทำอย่างไรกันดี?
ปล. เมื่อเย็นนี้แม่ผมบอกว่า แม่จะไปถามครอบครัว ก. ว่า "ฉันจะเปิดร้านก๋วยเตี๋ยวนะ แกจะเปิดตามอีกมั้ย จะได้ไม่ลงทุนทำ"!!!!