"ขบคิดเขียน"โดย...หญิงยศ(ละคร รอยฝันตะวันเดือด) ขอบคุณทีมงานละครค่ะ

'อันว่าด้วยเรื่อง งอน ง้อ และโง่'
'อันว่าด้วยเรื่อง งอน ง้อ และโง่' : คอลัมน์ ขบคิดขีดเขียน โดย... หญิงยศ

          ทำไมพระเอก นางเอกละครถึงต้องโง่ด้วย??

          เออเนอะ ถามกันมานานโข แล้วก็ดูเหมือนว่าจะยังต้องตั้งคำถามกันต่อไป...พระเอก นางเอกละครไม่ว่าในเรื่องไหน ไม่ว่าจะฉลาดหลักแหลมมากขนาดไหน ก็เหมือนจะต้องมีมุมพลาดที่อาจจะขัดอกขัดใจคนดูไปบ้างกันทั้งนั้น ไม่มากก็น้อย ถ้ามีใครมาถามผู้จัดละครอย่างหญิงยศว่า ทำไมพระเอก นางเอกละครถึงโง่จัง? ทำไมต้องฟังคนอื่น? ทำไมไม่ปรับความเข้าใจกัน? หญิงยศก็คงจะต้องตอบล่ะค่ะว่า

          ... ก็เพราะเขารักกันน่ะสิคะ

          คนเราต่อให้ฉลาดหลักแหลม หนักแน่นมากแค่ไหน แต่สุดท้ายพอตกหลุมรักใคร เหตุผลทั้งหลายมันก็จะหายไปกับสายลม ใจมันอ่อน มันหวิว มันทุรนทุราย มันหยุดคิดถึงเขาไม่ได้ มันมโนไปเรื่อย เวลามันเอื๊อยเอื่อย เวลาไม่เจอหน้า แต่ทันใดนั้นที่เราหันไปเห็นข้อความในโทรศัพท์ หรือเห็นรถเขาเลี้ยวเข้ามาจอด อู๊ยยยยย คุณขา ใจมันเต้นตึ้กๆๆๆ มันดีใจ มันสุขล้นปรี่ขึ้นมาถึงคอหอย อาการนี้มีกันทุกคนไม่ว่าจะสาขาอาชีพใด จะเก่งหล้าสามารถแค่ไหน ทรงอารมณ์อื่นได้ดี แต่อารมณ์รักนี่ มันไม่ไหวจะเคลียร์เอาเสียจริงๆ ชีวิตมันฟรุ้งฟริ้ง มันมุ้งมิ้ง มันกรุ๊งกริ๊งไปหมด...

          อ้าว แล้วถ้ารักกันขนาดนี้ทำไมต้องไปเชื่อตัวอิจฉาด้วย ทำไมไม่เชื่อตัวเอง ทำไมไม่คุยกัน??

          เอางี้นะคะ ลองกลับมาที่ตัวเราก่อน เวลาเราโพสต์รูปอะไรสักรูปลงไอจี เอาสมมุติว่าเป็นรูปเรากับแฟน โพสต์ลงไปปุ๊บ มีคนมากดไลค์ มาคอมเมนท์กันยาวเหยียดว่าน่ารักจัง เหมาะสมกัน คำดีๆ มีเป็นสิบคอมเมนท์ แต่ถ้ามีใครมาเมนท์สวนนิดนึงว่า “เหมาะกันตรงไหนวะ” คุณเอ๊ยยย ไอ้ข้อความดีๆ เป็นสิบนั้นมันจะหมดความหมาย ทุกบรรทัดจะเอาท์โฟกัส แล้วมันจะชัดเด่นอยู่แค่บรรทัดนั้นบรรทัดเดียว!! ทำไมรู้ไหมคะ เพราะธรรมชาติของมนุษย์เราสมัยนี้ พร้อมที่จะเชื่อและฟังเรื่องลบ มากกว่าเรื่องบวก คุณแต่งตัวออกมาจากบ้าน คนชมคุณสวยสิบคน แต่ถ้ามีใครมาทักว่า “อ้วนขึ้นป่ะ” หญิงยศขอแค่คนเดียว เชื่อได้ว่าวันนั้นคุณจะนอยด์อยู่กับคำพูดนั้นไปทั้งวัน โดยไม่สนใจอีกสิบคำชมนั้นเลย...

          เพราะส่วนใหญ่มนุษย์ไม่มั่นใจในตัวเอง และยังต้องการคำชื่นชมจากผู้อื่นมาเป็นตัวตัดสินตัวเอง พระเอก นางเอกละครส่วนใหญ่ไม่ได้รักกันมาตั้งแต่ต้น เขามาเจอกันและกำลังจะเริ่มรักกัน คนเพิ่งตกหลุมรักกันนั้นมันกินไม่ได้ นอนไม่หลับ หัวใจกระสับกระส่าย เขารักเราจริงไหมหนอ เราจะดูโง่ไหมหนอ เขามีคนอื่นหรือเปล่า เราไม่ใช่คนที่เขาต้องการหรือเปล่า ความสัมพันธ์ที่ยังเต็มไปด้วยคำถาม และรากฐานยังไม่แน่นหนา มันพร้อมที่จะโดนสั่นคลอนอยู่แล้วค่ะ ในชีวิตจริง เรางอนกันกับแฟน บางทียาวเป็นวันๆ แล้วนางเอกละครยังต้องมีเรื่องของศักดิ์ศรีเข้ามาเกี่ยวข้องอีก บางทีเรื่องเล็กมันก็กลายเป็นเรื่องใหญ่ คนดูถามว่าแล้วทำไมไม่เอาตามคนรักกันที่เขามีเหตุผลหนักแน่น ใครมากระแทกก็ไม่สั่นคลอน นั่งคุยกันจบได้ เคลียร์ได้ภายในห้านาที อย่างนั้นทำไมไม่เอามาทำบ้าง??

          อุ้ยต๊ายตาย!! ถ้าพระเอก นางเอกดิชั้นเคลียร์กันจบภายในห้านาที แล้วละครอีกสิบกว่าตอนที่เหลือใครจะรับผิดชอบ จะให้น้องมาหยารัศมีมาทำอะไรต่อ หรือเราจะนั่งดูพระเอก นางเอกเขานอนดูทีวีกันนิ่งๆ ไปอีกสิบกว่าตอนดี ชีวิตดีไม่มีปัญหา เขาก็ไม่เอาเขียนเป็นเรื่องตั้งแต่ต้นแล้วมั้ยฮึ?? ละครมันเกิดจากความขัดแย้ง ถ้ามันเข้าใจกันดี เข้าใจกันเร็วขนาดนั้น เรื่องมันก็ไม่เกิดสิคะคุณขา...

          ละครนะค้า...ไม่ใช่รายการคนดังนั่งเคลียร์ จะได้ตัดจบกันไปรวดเร็วขนาดนั้น บางครั้งยิ่งงอนกันมาก มันก็ยิ่งรักกันมาก สมัยนี้ผู้จัดก็พยายามทำให้พระเอก นางเอกเขาฉลาดที่สุดเท่าที่จะเป็นได้อยู่แล้ว แต่มันก็ต้องมีบ้างแหละน่า...หรือจะปฏิเสธว่าลึกๆ ก็ชอบดูเขาง้อกันเหมือนกันแหละ!! ช่ะ??

.......................................
(หมายเหตุ 'อันว่าด้วยเรื่อง งอน ง้อ และโง่' : คอลัมน์ ขบคิดขีดเขียน โดย... หญิงยศ)