รู้สึกตัวเองแย่มากเลยครับ ถ้าหากยังปล่อยตัวตามใจ

สวัสดีครับเพื่อนๆร่วม Pantip ทุกท่าน ผมรู้สึกอึดอัดมากอยากระบาย อยากเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังสักคนแต่ทำไม่ได้เลย
ไม่ว่าจะใน Facebook , Line หรือแม้แต่ใน Pantip (ผมสมัคร Login มาใหม่เพื่องานนี้เลย)
จึงอยากขอคำปรึกษาจากเพื่อนๆในนี้หน่อยครับ รบกวนด้วยครับ

เรื่องของเรื่องคือ ผมรู้สึกว่าตัวผมเองไม่เหมือนเดิม ผมรู้สึกดีกับผู้หญิงคนนึงมากๆ ไม่รู้ว่าเรียกว่ารักหรือชอบได้หรือเปล่า แต่ผมคิดถึงเธอแทบจะตลอดเวลาและที่สำคัญ ผมมีแฟนแล้ว .. เราคบกันมาเกินครึ่งทศวรรษ (1 ทศวรรษ = 10 ปี) ผ่านร้อนผ่านหนาว ผ่านช่วงเวลาที่แย่ที่สุด ผ่านช่วงเวลาที่ดีที่สุดมาด้วยกัน ผมรักแฟนผมมาก แต่กับผู้หญิงอีกคนนึงที่ผมเพิ่งเจอเธอ ผมก็รู้สึกดีด้วย ..

ความสัมพันธ์ของผมกับเธอนั้นเกิดขึ้นจากในห้องเรียน เราได้เรียนห้องเดียวกันจึงทำให้รู้จักกันและผมเป็นคนที่เฟรนรี่มากบวกกับติดตลก ผมจะคุยกับทุกคนในห้องไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือว่าผู้หญิงหรือแต่ตุ๊ดเกย์ทอมดี้ผมก็คุยด้วยหมด .. เพราะความที่ตัวเองเป็นคนเฟรนรี่(พูดมาก)จึงทำให้มีเพื่อนเยอะ หนึ่งในนั้นคือเธอด้วย โดยครั้งแรกก็เริ่มจากการพูดคุยกันตามปกติ "จบที่ไหนมา" "ทำงานอะไรอยู่" "การบ้านเข้าใจไหม" เป็นต้น พอเริ่มสนิทกันผมเริ่มแอด Line ไปคุยถามโน่นถามนี่ แอด Facebook ตามด้วย ทำให้ความสัมพันธ์ยิ่งลึกซึ้ง โดยการแอด Facebook นี่แหละครับเริ่มเป็นจุดเริ่มต้นของความรู้สึกทั้งหมด

ผมเข้าไปดูรูป(ส่อง,เผือก)เธอในเฟส เจอรูปนึงเธอใส่ชุดพยาบาล ในความคิดผมตอนนั้น "อืมมม ก็น่ารักดีนะ" ดูไปเรื่อยๆเจอรูปเธอไปเที่ยวที่โน่นที่นี่ "อืมมมมมม ดูไปดูมาก็น่ารักใช้ได้เนอะ" ความรู้สึกนึงเกิดขึ้นในใจผม "เธอมีแฟนยังวะ??" ต่อมเผือกเดือดพล่าน ผมคุ้ยรูปใน Facebook เธอกระจุย เจอรูปเธอถ่ายคู่กับผู้ชายนึง (หล่อและดูดีกว่าผมมาก ..) เพื่อนๆเข้ามาคอมเม้นว่า "แหม แฟนหล่อจัง" ทำให้ผมได้รู้ทันทีว่า เธอมีแฟนแล้ว ..

เรื่องมันควรจะจบถูกไหมครับ .. ในเมื่อต่างคนต่างมีแฟนแต่เปล่าเลย ใน Facebook เธอพูดเลยครับว่าเธอโสด (ส่วนในเฟสผมผมตั้งสถานะว่า In a relationship และรูปถ่ายคู่กับแฟนผมเป็นร้อยๆรูป) ผมลองเข้าไปส่องรูปแฟนเธออีกที โดยเจอชื่อ tag อยู่ที่รูปจึงตามไป Facebook แฟนเธอ ได้เห็น status ประมาณว่า โสดมานานแล้ว หรือประมาณว่าเวิ่นเว้อนั้นเอง แล้วก็มีสาวคนนึงตามตอบ status แฟนเธอทุกอันเลย ..

เรื่องราวถึงจุดนี้ ผมเริ่มรู้ตัวแล้วว่า "นี่เรากำลังทำอะไร ไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของเธอทำไม เราชอบเธอหรือเปล่า?" อีกคำถามขึ้นมาในหัว "แล้วแฟนเราล่ะ"
คนที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาตั้งนาน เราเอาเธอไปเก็บไว้ที่ไหน ผมรู้ว่ามันแย่นะ ผมรู้ว่ามันไม่ถูกต้อง แต่การห้ามใจตัวเองนั้นช่างยากยิ่งนักดั่งสุภาษิต รบชนะ 100 ครั้ง ไม่เท่าชนะใจตัวเองครั้งเดียว

ผมเริ่มตั้งสติ จับประเด็นสำคัญที่ควรจะคิด "ไม่สำคัญว่าเธอจะมีแฟนหรือไม่" สำคัญที่สุดคือ "แฟนเราจะเสียใจแค่ไหนถ้ารู้ว่าเราเป็นแบบนี้"
ผมไม่อยากเสียทั้งเพื่อนและแฟน ผมไม่กล้าใช้คำว่ารักกับผู้หญิงที่เพิ่งพบเจอแต่ผมก็ไม่อยากหลอกตัวเอง โดยความรู้สึกมันบอกว่า"ผมรู้สึกดีด้วย"
แต่ผมกลัวความรู้สึกมันจะปานปลายไปมากกว่านี้ ผมอึดอัดเหลือเกิน ก่อนมาตั้งกระทู้แฟนผมนอนหลับอยู่ในห้อง ผมลูบหัวเธอผมนึกในใจ "ผมขอโทษ ผมขอโทษนะที่รัก ให้อภัยผมด้วย ให้อภัยที่ไม่ซื่อสัตย์กับเธอ" อีกไม่นานผมจะได้งานที่ใครหลายๆคนอยากเข้าไปทำ งานๆนี้จะทำเงินมูลค่ามหาศาล ผมวาดฝันไว้กับเธอ

"ถ้าเราทำงานนี้นะ เราจะซื้อรถสักคัน"
"เราจะซื้อ Ducati สักคัน"
"เราจะใช้หนี้ให้แม่"
"จากนั้นเราจะขับ Ducati ไปขอเธอแต่งานที่บ้านเกิดนะ"

ผมไม่อยากให้ความฝันที่วาดไว้กับเธอต้องพังทลายลงด้วยมือผมเอง ขอร้องครับใครก็ได้ช่วยผมทีว่าผมควรทำอย่างไรถึงจะห้ามใจตัวเองได้

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่