ท้าวความก่อน นะ จะเล่าแบบ ย่อๆนะคะ เล่าเรื่องไม่ค่อยเก่ง
คือ พ่อกับแม่ แยกกันอยู่ มีพี่น้อง 3 คน ผญ ทั้งหมด ตัวเราอยู่กับพ่อ ส่วน น้องกับพี่อยุกับแม่ที่ ตจว.  น้องสาวเรา ชื่อ น. เรียนที่ตจว. เหตุการณ์ ปกติ ไม่มีอะไร แต่พอน้องขึ้นมอสาม เริ่มเที่ยวบ่อย มากขึ้น ดึกมากขึ้น ดึกสุดคือ ตี 3 คือ ที่ออกไปได้ขนาดนี้ เพราะแม่เรา ตามใจน้องมากค่ะ เวลาขอไปไหน พอไม่ให้ไป ก็จะหน้างอ แค่แม่เห็นน้องหน้างอ แม่ก้จะเปลี่ยนใจ "อะ อยากไปก็ไป " เที่ยวเหมือนคนโตเลยะค่ะ ทั้งๆที่อายุยังน้อย พอเรากับพี่สาวพูด ก็จะหาว่า ไปอิจฉาน้อง แต่ป่าวเลย หลังๆ น้องเริ่มเที่ยวถี่มากขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนใน ครอบครัวเลย อยากให้น้อง มาอยู่ กทม.กับพ่อ และตัวเรา แรกแม่ก็ไม่ยอม ไม่มีทางเลย แต่สุดท้ายก็ให้มา เพราะเริ่ม คุมไม่อยู่

พอมาเรียนที่ กทม. คุณพ่อก็ รับ-ส่ง ไป โรงเรียน  ตัวเรา มีความจำเป็นต้องไปอยู่หอ เพราะที่ทำงานไกล (แต่ใจจริง ก็อยากดูแลน้อง ) กลับมา อาทิตละวัน
เหตุการณ์ก็ปกติ เลิกเรียนกลับบ้านเร็ว ไม่ได้เที่ยวเหมือนแต่ก่อน แต่วันนึง ได้ลองเล่นโทรศัพของน้อง อยากรู้ว่ากับเพื่อนใหม่เป็นยัง บลาๆ (รู้ว่าไม่ควร )
จะบอกก่อนว่า เพื่อนที่ ตจว. น้อง แรงๆทั้งนั้น 11รด. เกินวัยมากๆ สก๊อยเกิล ประมาณนั้น

บทสนทนา ระหว่าง น้องกับเพื่อน ตจว.
น้อง : วันนี้ กุเมา คิดถึงพวก
เพื่อนเก่า : เมาไรว่ะ
น้อง:โปรกะเนื้อ คิดถึงตอนอยู่กับพวก
ยังมี บทสนทนา เรื่องโดดเรียน บลาๆๆๆ
เห็นแล้วอึ้งนะ ไม่คิดว่า น้อง ที่ใสๆ อารมดี พูดง่าย เรื่องเที่ยวอะยอมรับได้ แต่ ยาเสพติดไม่เคยคิดว่าน้องจะกล้าขนาดนี้น้องเป็นคนขี้กลัว มากๆ อีกอย่าง พ่อดุด้วย อยู่บ้านก็ปกติดี ไม่คิดว่าจะเป็นขนาดนี้ เสียใจนะ เสียใจมาก คิดว่า มาอยู่นี้ แล้วจะเริ่มใหม่ เราไม่รู้จะมีวิธีไหน ที่จะเข้าถึงน้องนะ บอกพ่อน้องโดนแน่ และเค้าคงจะไม่ฟังอะไรทั้งนั้น ใครมีอะไรแนะนำบ้างไหมคะ