คือว่าก่อนอื่น อยากทราบความเห็นว่าอายุแค่นี้ แต่มีความรักนี้ มันไม่น่าเกลียดใช่ป่าวคะ...
บางคนก็บอกว่า วัยนี้ยังไม่เหมาะหรอกตั้งใจเรียนๆไปเถอะ แต่บางคนก็บอก ชีวิตมันก็ต้องมีบ้าง
...
ช่วง ม.ต้น ก็ชอบรุ่นพี่ แต่ก็ชอบเฉยๆ แล้วพี่แกก็จบไป.... =w= ....
...
เข้าเรื่องละ... คือตอนนี่อยู่ ม.6 แล้วค่ะ แอบชอบคนคนนึงอายุมากกว่าเรา 12 ปี ...
เทียบๆแล้วเขาอายุ 30 ... ที่สำคัญคือ เขาเป็นครูของเราด้วยค่ะ TvT
เลยไม่รู้ว่าเราควรทำไงต่อไปดีปล่อยไว้เหมือนเดิม มหาลัยคงเจอคนใหม่ ...
หรือจะรอจบมหาลัยแล้วจริงจังกับเขา ....
ก็ไม่รู้อีกแหละว่าเขาจะชอบเราที่อายุต่างกันขนาดนี้ไม๊
เขาค่อนข้างใจดี เน็บแนมก็เก่ง ฮ่าๆ
ไม่รู้ว่าเราเข้าข้างตัวเองมากเกินไปหรือเปล่า ..
เวลามีงานอะไรเขาก้มาขอให่เราไปช่วยก่อนเลย ทั้งๆที่เด็กห้องตัวเอง(นักเรียนในห้องที่ปรึกษา)ก็มีไม่ขอ
แล้วก็ชอบบ่นนู้นนี้นั้นให้เราฟัง เวลาเราพูดประมาณว่าเหน็บแนม อย่างบอกให้รีบทำงาน
เขาก็จะพูดว่า ครับ #คือน่ารักอะ #ดูเรียบร้อยไม่ได้ต้องการให้ฟังเขาอย่างเดียว แต่เขาก็ฟังเราด้วย
เวลามองหน้าเราก็ชอบยิ้มกับยักคื้วให้ ชอบพูดมุกตอนตัวเองเฟอะฟะให้ฟัง...
ครั้งนึงตอนเราไปช่วยงาน พอหมดหน้าที่เราเราเลยจะขอกลับ เขาก็บอกว่าเดี๋ยวแล้วพยายามหางานให้
แต่สุดท้ายก็บอกว่าเดี๋ยวค่ำก็เลยกลับกันเลย
คืออยู่ใกล้ๆเขาแล้วรู้สึกอบอุ่น รู้สึกสบายๆ เหมือนมีคนมาบ่นชีวิตประจำวันเขาให้ฟัง (ปกติเราชอบฟังมากกว่าพูดอยู่แล้วหละนะ)
ควรจะรักษาความสัมพันธ์อย่างนี้ไปเรื่อยๆก่อนดีไม๊...
ใจเราก็อยากบอกไป แต่ ก็อยากปล่อยไว้แบบนี้ กลัวว่าจะเสียช่วงเวลาดีๆแบบนี้ไป กลัวเขาจะตีตัวออกห่าง...
ผู้หญิงอายุ18 แอบรักผู้ชายอายุมากกว่า(เยอะอยู่) ผิดไม๊
บางคนก็บอกว่า วัยนี้ยังไม่เหมาะหรอกตั้งใจเรียนๆไปเถอะ แต่บางคนก็บอก ชีวิตมันก็ต้องมีบ้าง
...
ช่วง ม.ต้น ก็ชอบรุ่นพี่ แต่ก็ชอบเฉยๆ แล้วพี่แกก็จบไป.... =w= ....
...
เข้าเรื่องละ... คือตอนนี่อยู่ ม.6 แล้วค่ะ แอบชอบคนคนนึงอายุมากกว่าเรา 12 ปี ...
เทียบๆแล้วเขาอายุ 30 ... ที่สำคัญคือ เขาเป็นครูของเราด้วยค่ะ TvT
เลยไม่รู้ว่าเราควรทำไงต่อไปดีปล่อยไว้เหมือนเดิม มหาลัยคงเจอคนใหม่ ...
หรือจะรอจบมหาลัยแล้วจริงจังกับเขา ....
ก็ไม่รู้อีกแหละว่าเขาจะชอบเราที่อายุต่างกันขนาดนี้ไม๊
เขาค่อนข้างใจดี เน็บแนมก็เก่ง ฮ่าๆ
ไม่รู้ว่าเราเข้าข้างตัวเองมากเกินไปหรือเปล่า ..
เวลามีงานอะไรเขาก้มาขอให่เราไปช่วยก่อนเลย ทั้งๆที่เด็กห้องตัวเอง(นักเรียนในห้องที่ปรึกษา)ก็มีไม่ขอ
แล้วก็ชอบบ่นนู้นนี้นั้นให้เราฟัง เวลาเราพูดประมาณว่าเหน็บแนม อย่างบอกให้รีบทำงาน
เขาก็จะพูดว่า ครับ #คือน่ารักอะ #ดูเรียบร้อยไม่ได้ต้องการให้ฟังเขาอย่างเดียว แต่เขาก็ฟังเราด้วย
เวลามองหน้าเราก็ชอบยิ้มกับยักคื้วให้ ชอบพูดมุกตอนตัวเองเฟอะฟะให้ฟัง...
ครั้งนึงตอนเราไปช่วยงาน พอหมดหน้าที่เราเราเลยจะขอกลับ เขาก็บอกว่าเดี๋ยวแล้วพยายามหางานให้
แต่สุดท้ายก็บอกว่าเดี๋ยวค่ำก็เลยกลับกันเลย
คืออยู่ใกล้ๆเขาแล้วรู้สึกอบอุ่น รู้สึกสบายๆ เหมือนมีคนมาบ่นชีวิตประจำวันเขาให้ฟัง (ปกติเราชอบฟังมากกว่าพูดอยู่แล้วหละนะ)
ควรจะรักษาความสัมพันธ์อย่างนี้ไปเรื่อยๆก่อนดีไม๊...
ใจเราก็อยากบอกไป แต่ ก็อยากปล่อยไว้แบบนี้ กลัวว่าจะเสียช่วงเวลาดีๆแบบนี้ไป กลัวเขาจะตีตัวออกห่าง...