เป็นเรื่องที่เกิดในชีวิตผมนะครับ
เรื่องมันมีอยู่ว่าผมได้คบกับผู้หญิงคนนึงเธอเป็นคนที่แคร์เพื่อนมากๆตอนนั้นเราอยู่ ม.3
มีอยู่วันนึงผมนั่งเล่นกับแฟนผมละเพื่อนคนที่ชอบผมก็ทำหน้าไม่พอใจใส่แฟนผมและบอกให้ไปนั่งที่อื่น
ตอนแรกผมยังไม่รู้ว่าเพื่อนคนนั้นเขาชอบผม จนกระทั้งแฟนผมบอกเลิกกับผมโดนที่ผมไม่รู้สาเหตุและผมพึ่งมารู้ว่าเขาแคร์เพื่อนเลยบอกเลิกกับผม
ผมเสียใจมากเพราะวันที่เขาบอกเลิกมันเป็นวันเกิดผมพอดิบพอดี.
ต่อมาอีก 2-3 วันเขาก็ทักผมมาถามว่า "เป็นอะไรป่าว" เพราะผมตั้งตัสในไลน์ว่า "SUICIDE" (ฆ่าตัวตาย) ละเขาก็เล่าให้ผมฟังทั้งหมดว่าบอกเลิกเพราะอ่ะไร
เราเลยตกลงกันว่าเพื่อไม่ให้เพื่อนคนที่ชอบผมเสียใจเราจะแกล้งทำเหมือนว่าเราไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่เพื่อนคนนั้นกลับรู้ว่าเราคบกันเขาก็พยายามขัดขว้างพวกเรามาตลอด ทำให้ ม.3 พวกเราไม่ได้คุยกันเลย.
แต่พอขึ้นมา ม.4 เพื่อนคนที่ชอบผมเขาได้ย้ายโรงเรียนออกไปแล้ว ผมเลยคิดว่า เอ๋อ..เราคงได้คุยกันอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข แต่
ทุกอย่างมันไม่เป็นอย่างที่คิด ผมพยายามทักเธอแต่เธอไม่คุยกับผมเลย บ้างครั้งเดินหนีผมด้วยซ้ำทำให้ผมหมดความมั่นใจมากผมเลยไม่กล้าทักเธอเลย
แต่เวลาคุยกันในแชทเธอกับคุยอย่างปกติผมพยายามถามตลอดว่าทำไมไม่คุยเธอก็บอกคำว่า "ไม่รู้" ตลอดผมไม่เคยเข้าใจเลยสักครั้งว่าทำไม??
จนที่อยู่วันนึงช่วงนั้นผมทะเลาะกับเธอบ่อยมากเพราะผมหึงเธอมากเพราะเธอไปคุยเล่นกับผู้ชายคนอื่นได้แต่สำหรับผมไม่มีเลย
ผมเลยถามว่า "จะไม่คุยกับผมจิงหรือ" สิ่งที่เธอตอบมาคือ "ยังไม่พร้อมอ่ะ"
ผมคิดว่าทุกอย่างที่ผมอดทนคบมา 6 เดือนมันสูญป่าวผมเสียใจมากเลยคิดว่าเราคงเหนื่อยเกินไปแล้วผมเลยตัดสินใจเลิกกับเธอวันที่ 26 มิถุนายน
ผมพึ่งเข้าใจว่า "คนบอกเลิกบางครั้งก็เจ็บกว่าคนที่โดนบอก"
พอผมเลือกได้ซักเดือนก็มีผู้หญิงในห้องคนหนึ่งผมเคยชอบเธอตอน ม.3 ก่อนที่จะคบกับแฟนเก่าที่เลิกไปแล้ว
เธอรู้ว่าผมเลิกกับแฟนเก่าไปแล้วเธอเลยมาคุยกับผมเราสองคนคุยกันถูกคอดูจะไปด้วยกันได้
เธอก็ชอบผมผมก็เริ่มมีใจให้เธอ แต่มันติดที่ว่า
ผมยังรักแฟนคนเก่าของผมอยู่
ทำให้ผมเลิกคุยกับเธอไปหลายรอบเพื่อตัดใจไม่ให้เธอและผมรักกันมากไปกว่านี้
ข่าวผมกับเธอเริ่มมีคนรู้กันมากขึ้นรวมถึงแฟนเก่าผม ผมคิดว่าถ้าเธอรู้ว่ามันเป็นแบบนี้เธอคงจะมาง้อมาทักผมบ้างแต่
มันไม่เป็นอย่างที่ผมคิดอีกแล้วฮ่าๆ เธอกลับเงียบไปเลยเหมือนหมดเยื่อใย
ผมเลยคิดว่าในเมื่อมันเป็นแบบนี้การที่เราเสียเวลารอมันก็คงไม่มีอะไรดีขึ้นพอผมคบกันได้ 1-2 วันกับแฟนใหม่
ปกติผมเป็นเพื่อนกับแฟนเก่าในเฟสบุ๊คอยู่ วันนึงผมเห็นเธอกดไลท์ข้อความผมเลยกดชื่อเธอเข้าไปดูผมกับพบว่าเธอยกเลิกเพื่อนผม
ผมเลยไม่เข้าใจว่าทำไมเธอต้องทำแบบนี้ ผมเลยไปถามเพื่อนสนิทของเธอหลายๆคน
คำตอบที่ผมอยากและไม่อยากรู้ที่สุดคือ "เธอยังรักผมอยู่" แต่ก่อนหน้านั้นผมถามถึงเธอบ่อยๆกับเพื่อนว่ายังรักผมอยู่ไหมเขาบอกกับเพื่อนเขาว่า ยังลืมไม่ได้แต่รู้สึกเฉยๆแล้วผมไม่เข้าใจว่าทำไมต้องโกหก
ทางเลือกของผมตอนนี้มีอยู่ 3 อย่าง
1.กลับไปคบกับแฟนคนเก่าแต่ผมไม่แน่ใจว่าเขาจะรับผมเป็นแฟนไม แต่ในทางกลับกันแฟนคนใหม่ผมก็จะเสียใจ แต่ก้จะได้เพื่อนคืน.
2.คบกับคนเก่าเหมือนเดิมแต่เวลาผมเล่น คุยกัน ทำให้แฟนคนเก่าผมหึงซึ่งผมเข้าใจดีจากตอนที่คบกับเขาว่ามันแย่มาก.
3.ผมจะไม่เลือกใครเลยเพราะเพื่อประโยชน์ของทุกฝ่ายแฟนเก่าผมจะได้ไม่หึง และแฟนใหม่ก็อยู่กับเพื่อนปกติแต่ว่าจะเจ็บเพราะเราพึ่งคบกัน.
แต่เรื่องทั้งหมดมันก็เป็นเพราะผม ผมคนเดียว
ถ้าเรื่องมันเป็นแบบนี้...พวกคุณจะทำยังไง??
เรื่องมันเป็นแบบนี้...เป็นพวกคุณจะทำยังไง??
เรื่องมันมีอยู่ว่าผมได้คบกับผู้หญิงคนนึงเธอเป็นคนที่แคร์เพื่อนมากๆตอนนั้นเราอยู่ ม.3
มีอยู่วันนึงผมนั่งเล่นกับแฟนผมละเพื่อนคนที่ชอบผมก็ทำหน้าไม่พอใจใส่แฟนผมและบอกให้ไปนั่งที่อื่น
ตอนแรกผมยังไม่รู้ว่าเพื่อนคนนั้นเขาชอบผม จนกระทั้งแฟนผมบอกเลิกกับผมโดนที่ผมไม่รู้สาเหตุและผมพึ่งมารู้ว่าเขาแคร์เพื่อนเลยบอกเลิกกับผม
ผมเสียใจมากเพราะวันที่เขาบอกเลิกมันเป็นวันเกิดผมพอดิบพอดี.
ต่อมาอีก 2-3 วันเขาก็ทักผมมาถามว่า "เป็นอะไรป่าว" เพราะผมตั้งตัสในไลน์ว่า "SUICIDE" (ฆ่าตัวตาย) ละเขาก็เล่าให้ผมฟังทั้งหมดว่าบอกเลิกเพราะอ่ะไร
เราเลยตกลงกันว่าเพื่อไม่ให้เพื่อนคนที่ชอบผมเสียใจเราจะแกล้งทำเหมือนว่าเราไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่เพื่อนคนนั้นกลับรู้ว่าเราคบกันเขาก็พยายามขัดขว้างพวกเรามาตลอด ทำให้ ม.3 พวกเราไม่ได้คุยกันเลย.
แต่พอขึ้นมา ม.4 เพื่อนคนที่ชอบผมเขาได้ย้ายโรงเรียนออกไปแล้ว ผมเลยคิดว่า เอ๋อ..เราคงได้คุยกันอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข แต่
ทุกอย่างมันไม่เป็นอย่างที่คิด ผมพยายามทักเธอแต่เธอไม่คุยกับผมเลย บ้างครั้งเดินหนีผมด้วยซ้ำทำให้ผมหมดความมั่นใจมากผมเลยไม่กล้าทักเธอเลย
แต่เวลาคุยกันในแชทเธอกับคุยอย่างปกติผมพยายามถามตลอดว่าทำไมไม่คุยเธอก็บอกคำว่า "ไม่รู้" ตลอดผมไม่เคยเข้าใจเลยสักครั้งว่าทำไม??
จนที่อยู่วันนึงช่วงนั้นผมทะเลาะกับเธอบ่อยมากเพราะผมหึงเธอมากเพราะเธอไปคุยเล่นกับผู้ชายคนอื่นได้แต่สำหรับผมไม่มีเลย
ผมเลยถามว่า "จะไม่คุยกับผมจิงหรือ" สิ่งที่เธอตอบมาคือ "ยังไม่พร้อมอ่ะ"
ผมคิดว่าทุกอย่างที่ผมอดทนคบมา 6 เดือนมันสูญป่าวผมเสียใจมากเลยคิดว่าเราคงเหนื่อยเกินไปแล้วผมเลยตัดสินใจเลิกกับเธอวันที่ 26 มิถุนายน
ผมพึ่งเข้าใจว่า "คนบอกเลิกบางครั้งก็เจ็บกว่าคนที่โดนบอก"
พอผมเลือกได้ซักเดือนก็มีผู้หญิงในห้องคนหนึ่งผมเคยชอบเธอตอน ม.3 ก่อนที่จะคบกับแฟนเก่าที่เลิกไปแล้ว
เธอรู้ว่าผมเลิกกับแฟนเก่าไปแล้วเธอเลยมาคุยกับผมเราสองคนคุยกันถูกคอดูจะไปด้วยกันได้
เธอก็ชอบผมผมก็เริ่มมีใจให้เธอ แต่มันติดที่ว่า
ผมยังรักแฟนคนเก่าของผมอยู่
ข่าวผมกับเธอเริ่มมีคนรู้กันมากขึ้นรวมถึงแฟนเก่าผม ผมคิดว่าถ้าเธอรู้ว่ามันเป็นแบบนี้เธอคงจะมาง้อมาทักผมบ้างแต่
มันไม่เป็นอย่างที่ผมคิดอีกแล้วฮ่าๆ เธอกลับเงียบไปเลยเหมือนหมดเยื่อใย
ผมเลยคิดว่าในเมื่อมันเป็นแบบนี้การที่เราเสียเวลารอมันก็คงไม่มีอะไรดีขึ้นพอผมคบกันได้ 1-2 วันกับแฟนใหม่
ปกติผมเป็นเพื่อนกับแฟนเก่าในเฟสบุ๊คอยู่ วันนึงผมเห็นเธอกดไลท์ข้อความผมเลยกดชื่อเธอเข้าไปดูผมกับพบว่าเธอยกเลิกเพื่อนผม
ผมเลยไม่เข้าใจว่าทำไมเธอต้องทำแบบนี้ ผมเลยไปถามเพื่อนสนิทของเธอหลายๆคน
คำตอบที่ผมอยากและไม่อยากรู้ที่สุดคือ "เธอยังรักผมอยู่" แต่ก่อนหน้านั้นผมถามถึงเธอบ่อยๆกับเพื่อนว่ายังรักผมอยู่ไหมเขาบอกกับเพื่อนเขาว่า ยังลืมไม่ได้แต่รู้สึกเฉยๆแล้วผมไม่เข้าใจว่าทำไมต้องโกหก
ทางเลือกของผมตอนนี้มีอยู่ 3 อย่าง
1.กลับไปคบกับแฟนคนเก่าแต่ผมไม่แน่ใจว่าเขาจะรับผมเป็นแฟนไม แต่ในทางกลับกันแฟนคนใหม่ผมก็จะเสียใจ แต่ก้จะได้เพื่อนคืน.
2.คบกับคนเก่าเหมือนเดิมแต่เวลาผมเล่น คุยกัน ทำให้แฟนคนเก่าผมหึงซึ่งผมเข้าใจดีจากตอนที่คบกับเขาว่ามันแย่มาก.
3.ผมจะไม่เลือกใครเลยเพราะเพื่อประโยชน์ของทุกฝ่ายแฟนเก่าผมจะได้ไม่หึง และแฟนใหม่ก็อยู่กับเพื่อนปกติแต่ว่าจะเจ็บเพราะเราพึ่งคบกัน.
แต่เรื่องทั้งหมดมันก็เป็นเพราะผม ผมคนเดียว
ถ้าเรื่องมันเป็นแบบนี้...พวกคุณจะทำยังไง??