เรื่องที่จะเล่าก็ผ่านมาได้ครึ่งปีแล้ว แต่มันฝังใจ จขกท.มาก
ซึ่งมั่นใจได้เลยว่า ถ้าใครเจอแบบเรา ก็คงจะฝังใจเหมือนกัน
เรื่องมีอยู่ว่า เราเองมีแฟนอยู่คนนึง คบกันได้3ปี แม่เราเลยเรียกให้ฝ่ายชายมาขอ
ฝ่ายชายก็โอเค มาคุยซะดิบดีเลยน่ะ แต่ค่าสินสอดถูกมาก 80000ค่ะไม่มีทอง ไม่มีงาน
มีแต่เงิน ทีแรก แม่เราเรียก100,000ต่อลงมาเหลือเท่านั้น โอเคแม่เรายอม (เคาลูกคนเดียว)
ลืมบอกไปว่าฝ่ายชาย คืออีตัวแฟนเราเองอ่ะ ไม่อยากแต่งน่ะ เพราะว่าจะทำให้ครอบครัวเค้าลำบาก
เพราะเดิมที บ้านอยากจนอยู่แล้ว มีหนี้สินท่วมตัว แม่เราก็รู้ แต่ก็ต้องเรียกพอเป็นพิธี
หลังจากคุยกันไปเสร็จสับ นัดกันไว้ว่าสิ้นปี คือเหลือเวลาอีกประมาณ5-6เดือนมั้งตอนนั้น
เป็นเรื่องราวใหญ่โต ผู้ยงผู้ใหญ่ฝ่ายชาย เห็นหน้าก็พูด อย่าเรียกมากเลย สงสารฝ่ายชาย
เถอะ พูดหลายรอบมาก แต่เราทำอะไรไม่ได้ คือแล้วแต่แม่(ผู้หญิงด้วยกันคงรู้ๆกัน)
พอหลังยนากนั้นมา ก็เริ่มสังเกตุพฤติกรรมแปลกๆ กะแฟนเรา แต่ด้วยความไว้ใจ เชื่อใจ เลยไม่อะไรมาก
ยิ่งเริ่มเข้าใกล้ กำหนดยิ่งแปลกหนักขึ้นๆ จนจับได้ว่าเค้ามีคนอื่น (ตลอด3ปีเม่งก็มีตลอด)
ก็เกิดการทะเลาะกันยกใหญ่ รู้ไม๊ว่าญาติพี่น้องฝ่ายชายเค้าพูดว่าอะไร จำได้เลยฝังใจเลยคำพูดของพ่อกะแม่เค้า
พูดตอนกฟน้าให้เราได้ยินเลยน่ะ "ไม่เอาแล้วใช่ไม๊ผู้หญิงคนนี้" แฟรเราก็ยืนยันทุกครั้งว่า"ไม่"
ก็คือสรุปว่า ไม่เอาแล้ว แล้วก็จะไม่ขอให้เสียดายตังด้วย เจ็บไม๊ ณ ตอนนั้น
เราไม่ได้มีความรักหลงเหลือเลย แค่ไม่อยากเลิกกะมันเพราอยากให้มันไปขอขมาพ่อแม่เรา แล้วหลังจาเนั้นก็แยกกันอยู่
เลิกกันไปประมาณนั้น เราไม่เคยอยากได้ค่าสินสอด (แค่ไม่กี่หมื่นเรามีปัญญาหาเองได้)ถ้าสมมุติได้ค่าสินสอดมา เรายินดีคืนให้
แต่แค่มาขอขมาแค่นั้น เพราะร่างกายเนื้อหนังมังสา ที่มันตบ ที่มันกระทำชำเราเนี๊ย คือของพ่อของแม่เรา
อาจจะถูกที่เราง่ายเอง แต่เราขอขมาพ่อแม่ไปแล้วไง เหลือแค่มัน แต่เค้าไม่ยอม จะไปหาแฟรใหม่จะไปอยู่กะแฟนใหม่
ลูกเดียว เราเคยคุยเจรจา กะแฟนใหม่เค้าน่ะ โอเคเราเชื่อใจเพราะเห็นเค้าโตกว่า เค้าบอกเค้าจะเลิกยุ่ง แต่สุดท้าย
ทุกอย่างมันคือเล่เหลี่ยม ของผู้หญิงคนนี้ ที่สามารถทำกะผู้หญิงด้วยกัน
เจ็บยิ่งกว่าเก่า ไม่รู้ว่าโง่หรือไว้ใจ ณ วินาทีนั้น ถ้าให้เปรียบ ก็เหมือนกะคนโดนรถชนแล้วมีแต่คนยืนดูเฉยๆอ่ะค่ะ
คือ ไม่มีใครช่วย แม้แต่นิดเดียว เราก็พักแล้ว หันกลับมาบอกพ่อแม่เรา เราเล่าเรื่องทั้งหมดให้ท่านกัง
แม่เราให้เราไปแจ้งตำรวจ แต่มีคนห้ามไว้ ห้ามไว้เยอะมาก แล้วก็มีเพื่อนที่มีญาณหนะบอก
ว่ายังไงเราก็ไม่ชนะ แล้วแม่เราโทรไปอาละวาดทางฝ่ายชาย แม่บอกจะแจ้งความ เค้าก็ท้ามาว่าให้แจ้ง
เราอึดอัด โมโห แค้รก็แค้น แต่บอกกะแม่ว่า หยุดเถอะพอเถอะแม่ ไม่อยากวุ่นวายอะไรแล้ว
เงินค่าสินสอดแค่นั้น หนูมีปัญญาหาให้แม่ได้เยอะกว่านั้นอีก แม่เราก็คงแค้รแหละ ส่งยน้อความไปด่าพ่อมัน
แค่นั้น แม่ก็หยุด ทุกอย่างก็ค่อยๆเบาลงเรื่อยๆ และเงียบไปในที่สุด
ลูกผู้หญิงเกิดมาทั้งทีไม่มีใครอยากเจอแบบนี้หลอกใช่ไม๊
อาจเป็นเพราะเวรกรรม ซึ่งเราคิดอย่างนั้นเสมอ เพื่อที่เวลานึกถึงขึ้นมาในสมอง
จะได้บรรเทาความแค้นได้ ณ.เวลานั้นเหมือนตัวตลกมาก
อ้อ...ลืมบอก..เหตุผลที่เค้าเลือกผู้หญิงคนนั้นเพราะ ผู้หญิงคนนั้นดูดีกว่าเรา
มีงานมีเงินที่มั่นคง ประเด็นคือเค้าเหมือนแฟนเก่าของแฟนเราอีกที เหมือรแม้กระทั่งวันเกิด
เายังลืมแฟนเก่าเค้าไม่ได้ และคนนี้เหมือนมาก เลยไปอยู่กะเค้า
แต่เค้าก็สุขสบายน่ะ มีทองใส่ มีกินมีใช้ไม่ขัดสน ไม่เหมือนอยู่กะเรา ก็เรามัรแค่นศ.
อีก2ปีก็จบ55555 แต่ตอนนี้ก็แค้น อยากจะฆ่า เลยแหละพูดตรงๆ
มีอะไรมาสะกิดให้นึกให้แค้น อารมณ์นั้นก็มาล่ะอยากจะฆ่าทิ้งจริงๆ
แต่ไม่อยาก มีเวรกรรมติดต่อกันอีก
จขกท.มีคำถามค่ะ เคยทำบุญร่วมกันมา จะตัดบุญนั้น ไม่ให้เกิดไปเจอกันอีกมันจะทำได้ไม๊ค่ะ
และผลกรรมที่เค้าได้รับคืออะไร
ขอบคุณน่ะค่ะสำหรับทุกท่านที่ตั้งใจอ่าน คอมเม้นต์ติชมกันได้ค่ะ
พูดว่า
โชคชตาของคุณ เคยเป็นแบบฉันบ้างไหม
ซึ่งมั่นใจได้เลยว่า ถ้าใครเจอแบบเรา ก็คงจะฝังใจเหมือนกัน
เรื่องมีอยู่ว่า เราเองมีแฟนอยู่คนนึง คบกันได้3ปี แม่เราเลยเรียกให้ฝ่ายชายมาขอ
ฝ่ายชายก็โอเค มาคุยซะดิบดีเลยน่ะ แต่ค่าสินสอดถูกมาก 80000ค่ะไม่มีทอง ไม่มีงาน
มีแต่เงิน ทีแรก แม่เราเรียก100,000ต่อลงมาเหลือเท่านั้น โอเคแม่เรายอม (เคาลูกคนเดียว)
ลืมบอกไปว่าฝ่ายชาย คืออีตัวแฟนเราเองอ่ะ ไม่อยากแต่งน่ะ เพราะว่าจะทำให้ครอบครัวเค้าลำบาก
เพราะเดิมที บ้านอยากจนอยู่แล้ว มีหนี้สินท่วมตัว แม่เราก็รู้ แต่ก็ต้องเรียกพอเป็นพิธี
หลังจากคุยกันไปเสร็จสับ นัดกันไว้ว่าสิ้นปี คือเหลือเวลาอีกประมาณ5-6เดือนมั้งตอนนั้น
เป็นเรื่องราวใหญ่โต ผู้ยงผู้ใหญ่ฝ่ายชาย เห็นหน้าก็พูด อย่าเรียกมากเลย สงสารฝ่ายชาย
เถอะ พูดหลายรอบมาก แต่เราทำอะไรไม่ได้ คือแล้วแต่แม่(ผู้หญิงด้วยกันคงรู้ๆกัน)
พอหลังยนากนั้นมา ก็เริ่มสังเกตุพฤติกรรมแปลกๆ กะแฟนเรา แต่ด้วยความไว้ใจ เชื่อใจ เลยไม่อะไรมาก
ยิ่งเริ่มเข้าใกล้ กำหนดยิ่งแปลกหนักขึ้นๆ จนจับได้ว่าเค้ามีคนอื่น (ตลอด3ปีเม่งก็มีตลอด)
ก็เกิดการทะเลาะกันยกใหญ่ รู้ไม๊ว่าญาติพี่น้องฝ่ายชายเค้าพูดว่าอะไร จำได้เลยฝังใจเลยคำพูดของพ่อกะแม่เค้า
พูดตอนกฟน้าให้เราได้ยินเลยน่ะ "ไม่เอาแล้วใช่ไม๊ผู้หญิงคนนี้" แฟรเราก็ยืนยันทุกครั้งว่า"ไม่"
ก็คือสรุปว่า ไม่เอาแล้ว แล้วก็จะไม่ขอให้เสียดายตังด้วย เจ็บไม๊ ณ ตอนนั้น
เราไม่ได้มีความรักหลงเหลือเลย แค่ไม่อยากเลิกกะมันเพราอยากให้มันไปขอขมาพ่อแม่เรา แล้วหลังจาเนั้นก็แยกกันอยู่
เลิกกันไปประมาณนั้น เราไม่เคยอยากได้ค่าสินสอด (แค่ไม่กี่หมื่นเรามีปัญญาหาเองได้)ถ้าสมมุติได้ค่าสินสอดมา เรายินดีคืนให้
แต่แค่มาขอขมาแค่นั้น เพราะร่างกายเนื้อหนังมังสา ที่มันตบ ที่มันกระทำชำเราเนี๊ย คือของพ่อของแม่เรา
อาจจะถูกที่เราง่ายเอง แต่เราขอขมาพ่อแม่ไปแล้วไง เหลือแค่มัน แต่เค้าไม่ยอม จะไปหาแฟรใหม่จะไปอยู่กะแฟนใหม่
ลูกเดียว เราเคยคุยเจรจา กะแฟนใหม่เค้าน่ะ โอเคเราเชื่อใจเพราะเห็นเค้าโตกว่า เค้าบอกเค้าจะเลิกยุ่ง แต่สุดท้าย
ทุกอย่างมันคือเล่เหลี่ยม ของผู้หญิงคนนี้ ที่สามารถทำกะผู้หญิงด้วยกัน
เจ็บยิ่งกว่าเก่า ไม่รู้ว่าโง่หรือไว้ใจ ณ วินาทีนั้น ถ้าให้เปรียบ ก็เหมือนกะคนโดนรถชนแล้วมีแต่คนยืนดูเฉยๆอ่ะค่ะ
คือ ไม่มีใครช่วย แม้แต่นิดเดียว เราก็พักแล้ว หันกลับมาบอกพ่อแม่เรา เราเล่าเรื่องทั้งหมดให้ท่านกัง
แม่เราให้เราไปแจ้งตำรวจ แต่มีคนห้ามไว้ ห้ามไว้เยอะมาก แล้วก็มีเพื่อนที่มีญาณหนะบอก
ว่ายังไงเราก็ไม่ชนะ แล้วแม่เราโทรไปอาละวาดทางฝ่ายชาย แม่บอกจะแจ้งความ เค้าก็ท้ามาว่าให้แจ้ง
เราอึดอัด โมโห แค้รก็แค้น แต่บอกกะแม่ว่า หยุดเถอะพอเถอะแม่ ไม่อยากวุ่นวายอะไรแล้ว
เงินค่าสินสอดแค่นั้น หนูมีปัญญาหาให้แม่ได้เยอะกว่านั้นอีก แม่เราก็คงแค้รแหละ ส่งยน้อความไปด่าพ่อมัน
แค่นั้น แม่ก็หยุด ทุกอย่างก็ค่อยๆเบาลงเรื่อยๆ และเงียบไปในที่สุด
ลูกผู้หญิงเกิดมาทั้งทีไม่มีใครอยากเจอแบบนี้หลอกใช่ไม๊
อาจเป็นเพราะเวรกรรม ซึ่งเราคิดอย่างนั้นเสมอ เพื่อที่เวลานึกถึงขึ้นมาในสมอง
จะได้บรรเทาความแค้นได้ ณ.เวลานั้นเหมือนตัวตลกมาก
อ้อ...ลืมบอก..เหตุผลที่เค้าเลือกผู้หญิงคนนั้นเพราะ ผู้หญิงคนนั้นดูดีกว่าเรา
มีงานมีเงินที่มั่นคง ประเด็นคือเค้าเหมือนแฟนเก่าของแฟนเราอีกที เหมือรแม้กระทั่งวันเกิด
เายังลืมแฟนเก่าเค้าไม่ได้ และคนนี้เหมือนมาก เลยไปอยู่กะเค้า
แต่เค้าก็สุขสบายน่ะ มีทองใส่ มีกินมีใช้ไม่ขัดสน ไม่เหมือนอยู่กะเรา ก็เรามัรแค่นศ.
อีก2ปีก็จบ55555 แต่ตอนนี้ก็แค้น อยากจะฆ่า เลยแหละพูดตรงๆ
มีอะไรมาสะกิดให้นึกให้แค้น อารมณ์นั้นก็มาล่ะอยากจะฆ่าทิ้งจริงๆ
แต่ไม่อยาก มีเวรกรรมติดต่อกันอีก
จขกท.มีคำถามค่ะ เคยทำบุญร่วมกันมา จะตัดบุญนั้น ไม่ให้เกิดไปเจอกันอีกมันจะทำได้ไม๊ค่ะ
และผลกรรมที่เค้าได้รับคืออะไร
ขอบคุณน่ะค่ะสำหรับทุกท่านที่ตั้งใจอ่าน คอมเม้นต์ติชมกันได้ค่ะ
พูดว่า