ขอบอกก่อนนะค่ะว่างานนี้ไม่ได้มาโปรโมต หรือสร้างกระแสใดๆ แต่ด้วยความที่ดิฉันไม่ไหวจริงๆ
คือเมื่อวานได้มีโอกาสไปเดินซื้อของที่แพลตตินั่ม เดินจนมืดด้วยความรีบเจอเสื้อตัวหนึ่งถูกใจ
เลยเข้าไปสอบถามราคา และขนาดของหน้าอก
โดยส่วนตัว อิฉันเป็นคนที่หน้าอกค่อนข้างใหญ่ คือ 40 แต่เอวอิฉันอยู่ที่ 28
แล้วทีนี้อิฉันก็ถามคนขายว่า "พี่ค่ะขนาดหน้าอกเท่าไหร่ค่ะ"
แม่ค้าก็บอกว่า "42 ค่ะ "
อิฉันก็ย้ำแล้วว่า "42 ชัวร์นะค่ะเพราะถ้าน้อยกว่า 40 นี้ใส่ไม่ไ้ดจริงๆ"
นางก็ "ชัวร์ค่ะ คนตัวใหญ่กว่านี้มาซื้อยังใส่ได้เลยนะค่ะ นี่เป็นฟรีไซส์แน่นอนค่ะ"
อิฉันก็โอเคซื้อมา ด้วยราคาที่ค่อนข้างแพงอยู่ระดับหนึ่ง
แต่คือเค้าไม่ให้อิฉันลอง อิฉันต้องกลับมาลองที่บ้านเพราะมันดึกแล้วห้างก็จะปิดแล้ว
พอกลับมาบ้านจริงๆ ใส่ไม่ได้ ติดกระดุมตรงหน้าอกไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว
วันนี้ด้วยความฟิตจัด นั่งรถไปกะพี่ไปถึงแพลตตินั่ม คือบ้านอิฉันอยู่บางพลี
ไปถึงประมานบ่ายกว่าๆ ป้าบบ เปลี่ยนกางเกงเสร็จเดินหาร้านเสื้อ พอเจอป้าบบ
อิฉันเลยเข้าไปถาม "พี่ค่ะพอดี เสื้อที่ซื้อไปสองตัวเมื่อวานใส่ไม่ได้จริงๆค่ะ หนูขอเปลี่ยนเป็นตัวอื่นได้ไหมค่ะ"
นางก็มองหน้าแล้วพูดว่า "ไม่ได้ค่ะเปลี่ยนไม่ได้"
อิฉัน ยืนอึ้ง หน้าเงิ้บ ยิ้มแห้งๆ
พี่อิฉัน "อ่าวแล้วทีนี้ต้องทำไงค่ะ"
แม่ค้า "ไม่ทราบค่ะแต่เปลี่ยนไม่ได้ค่ะ"
อิฉัน "พี่ค่ะแต่มันใส่ไม่ได้จริงๆ ติดกระดุมไมไ่ด้เลย ไหนพี่บอกหน้าอก 42 ค่ะ"
แม่ค้า "ค่ะ 42 จริงๆค่ะ ขนาดหน้าอก 42 ค่ะ"
อิฉัน "พี่ค่ะหน้าอกหนู 40 ถ้า เสื้อพี่ 42 จริงหนูต้องใส่ได้"
แม่ค้า "ไม่ทราบค่ะแต่หน้าอก 42 ค่ะ" (ยังนางยังยืนยันคำเดิม)
พี่อิฉัน "แล้วคือต้องทำไง แล้วคุณจะไม่รับผิดชอบคำพูดหน่อยหรอไหนบอกน้องว่า น้องใส่ได้แน่นอนไงล่ะ"
แม่ค้า "พี่ไม่ได้พูดว่าน้องจะใส่ได้ แต่พี่บอกแค่ว่า หน้าอกเสื้อ 42 "
อิฉัน เงิ้บบบบ สะตั้นเหมือนโดนฮุกขวา 3 วิ คิดในใจ Aดอกกกกกกก ไหนบอกคนอ้วนกว่ากุยังใส่ได้!!!!!!!
พี่อิฉัน "งั้นมีสายวัดไหมค่ะ เอามาวัดเลยค่ะ จะได้รู้"
แม่ค้า "ไม่มีค่ะ" แล้วนางก็ทำหน้าตาแบบลัลล๊าไม่รู้ร้อนรู้หนาว คือทำหน้าแบบบบบบน่าหมั่นไส้มากกก
พี่อิฉันกะอิฉัน "ห่ะ!!!!!! "
พี่อิฉัน "แล้วคือจะไม่รับผิดชอบอะไรเลย ปล่อยไปว่างั้น"
แม่ค้า "ค่ะเปลี่ยนไม่ได้"
พี่อิฉัน "ไปแก นางไม่ให้เปลี่ยน "
อิฉัน ยังเงิ้บอยู่ ยังมึน ยังอึนเป็นชะนีผู้เรียบร้อย ช็อก!
เดินออกมาริมร้าน ถ่ายรูปร้านไว้แล้วโมโหโกธา แล้วคุยกันข้างร้านว่า
อิฉัน "เจ้ไม่ยอมมมมมมม ฮืออออ ทำไงอ่ะ เสื้อตั้ง 2 ตัวววว พูดไม่ทันอ่ะ ช็อกอยู่"
พี่อิฉัน "ถ้าเมื่อวานฉันมาด้วยจะฉะมากกว่านี้ แต่ฉันไมไ่ด้มา"
อิฉัน " โอ้ยยยยยย ถ่ายรุปร้านเก็บจะจำไว้ขึ้นใจ สายวัดไม่มีมโนขนาดหรอ"
พี่อิฉัน "จำไว้เป็นบทเรียน ว่าถ้าไม่ให้ลอง ควรถามว่าเปลี่ยนได้ไหม ถ้าไม่เดินออก"
อิฉัน น้ำตาตกใจถ่ายรูปร้านเดินจากมา แต่ในใจ ปวดใจดังไฟสุมทรวงทะลวงอกฉัน
เรื่องผิดพลาดในชีวิตของอิฉันนนน
ข้อ1 อิฉันผิดที่โง่ ไม่ยอมถามก่อน
ข้อ2 อิฉันโง่ที่เชื่อคำพูดแม่ค้า ที่หลอกล่อกวางน้อยอย่างเรามาติดกับ
ข้อ3 ชมภาพประกอบด้านล่างได้ ว่ามัน 42 จริงไหม
ข้อ4 ร้านอยู่ชั้น 1 ซอย 8 ชื่อร้านกับเลขที่ร้ายตามรูป บรายยยยยย
ปล.แม่ค้าหน้าตาดีมากกกกก แต่งตัวดี เกาหลีสุด แต่สันดาน.....!!!!!
คนเรานี่วัดกันที่หน้าตาไม่ได้จริงๆ
วันหลังรบกวนติดป้ายเหมือนร้านอื่นๆว่า ไม่ให้ลองและไม่รับเปลี่ยนคืน
ถ้าคุณขายของแบบนี้ ต่อไปคงจะเจริญหรอกค่ะ สักแต่จะขาย
ถ้าคุณคิดจะสักแต่ขายอย่างเดียวโดยไม่สนใจลูกค้าว่าเค้าจะใส่ได้หรือไม่นะ
คุณก็เชิญขายไปเลย!!!! ขายให้รวยไปเลยยยยยย (คงจะรวยหรอกขี้โกงขนาดนี้)
แล้วเรื่องสายวัดทำไมคุณไม่ไปขอยืมร้านข้างๆ มาวัด นี่มันไม่ใจนี่หว่า คุณไม่ได้ไปต่อบรายย
นี่คือร้านที่อิฉันเจอปัญหา ที่ไม่คิดว่าแม่ค้าจะเป็นแบบนี้
เสื้อตัวปัญหา
อันนี้ขนาดของมันที่อิฉันวัดที่บ้าน รุปอาจจะไม่ชัด แต่จะเอาที่ซูมมาให้ดูค่ะ
อันนี้คือด้น
อันนี้คือปลาย
เอิ่มไหนค่ะ 42? คือม้นแค่ 36-38 คือนี่เฟลมากกกก
ปล.เมื่อเทียบกับร้านกางเกงที่อิฉันเอาไปเปลี่ยน นางยอมให้เปลี่ยนโดยบอกว่า "ปกติพี่ไม่ให้เปลี่ยนนะน้อง แต่พี่เห็นใจ"
โอเคพี่เอาใจไปคุณได้ไปต่อค่ะ
ปล.อิฉันก้ไม่รู้ว่า จะมาโกหกสำหรับร้านนี้เพื่ออะไร แต่เรื่องที่อิฉันเจออิฉันเฟลมากจริงๆ
เนี่ยหรอคนที่เรียกตัวเองว่าแม่ค้า เหอะๆ
คือเมื่อวานได้มีโอกาสไปเดินซื้อของที่แพลตตินั่ม เดินจนมืดด้วยความรีบเจอเสื้อตัวหนึ่งถูกใจ
เลยเข้าไปสอบถามราคา และขนาดของหน้าอก
โดยส่วนตัว อิฉันเป็นคนที่หน้าอกค่อนข้างใหญ่ คือ 40 แต่เอวอิฉันอยู่ที่ 28
แล้วทีนี้อิฉันก็ถามคนขายว่า "พี่ค่ะขนาดหน้าอกเท่าไหร่ค่ะ"
แม่ค้าก็บอกว่า "42 ค่ะ "
อิฉันก็ย้ำแล้วว่า "42 ชัวร์นะค่ะเพราะถ้าน้อยกว่า 40 นี้ใส่ไม่ไ้ดจริงๆ"
นางก็ "ชัวร์ค่ะ คนตัวใหญ่กว่านี้มาซื้อยังใส่ได้เลยนะค่ะ นี่เป็นฟรีไซส์แน่นอนค่ะ"
อิฉันก็โอเคซื้อมา ด้วยราคาที่ค่อนข้างแพงอยู่ระดับหนึ่ง
แต่คือเค้าไม่ให้อิฉันลอง อิฉันต้องกลับมาลองที่บ้านเพราะมันดึกแล้วห้างก็จะปิดแล้ว
พอกลับมาบ้านจริงๆ ใส่ไม่ได้ ติดกระดุมตรงหน้าอกไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว
วันนี้ด้วยความฟิตจัด นั่งรถไปกะพี่ไปถึงแพลตตินั่ม คือบ้านอิฉันอยู่บางพลี
ไปถึงประมานบ่ายกว่าๆ ป้าบบ เปลี่ยนกางเกงเสร็จเดินหาร้านเสื้อ พอเจอป้าบบ
อิฉันเลยเข้าไปถาม "พี่ค่ะพอดี เสื้อที่ซื้อไปสองตัวเมื่อวานใส่ไม่ได้จริงๆค่ะ หนูขอเปลี่ยนเป็นตัวอื่นได้ไหมค่ะ"
นางก็มองหน้าแล้วพูดว่า "ไม่ได้ค่ะเปลี่ยนไม่ได้"
อิฉัน ยืนอึ้ง หน้าเงิ้บ ยิ้มแห้งๆ
พี่อิฉัน "อ่าวแล้วทีนี้ต้องทำไงค่ะ"
แม่ค้า "ไม่ทราบค่ะแต่เปลี่ยนไม่ได้ค่ะ"
อิฉัน "พี่ค่ะแต่มันใส่ไม่ได้จริงๆ ติดกระดุมไมไ่ด้เลย ไหนพี่บอกหน้าอก 42 ค่ะ"
แม่ค้า "ค่ะ 42 จริงๆค่ะ ขนาดหน้าอก 42 ค่ะ"
อิฉัน "พี่ค่ะหน้าอกหนู 40 ถ้า เสื้อพี่ 42 จริงหนูต้องใส่ได้"
แม่ค้า "ไม่ทราบค่ะแต่หน้าอก 42 ค่ะ" (ยังนางยังยืนยันคำเดิม)
พี่อิฉัน "แล้วคือต้องทำไง แล้วคุณจะไม่รับผิดชอบคำพูดหน่อยหรอไหนบอกน้องว่า น้องใส่ได้แน่นอนไงล่ะ"
แม่ค้า "พี่ไม่ได้พูดว่าน้องจะใส่ได้ แต่พี่บอกแค่ว่า หน้าอกเสื้อ 42 "
อิฉัน เงิ้บบบบ สะตั้นเหมือนโดนฮุกขวา 3 วิ คิดในใจ Aดอกกกกกกก ไหนบอกคนอ้วนกว่ากุยังใส่ได้!!!!!!!
พี่อิฉัน "งั้นมีสายวัดไหมค่ะ เอามาวัดเลยค่ะ จะได้รู้"
แม่ค้า "ไม่มีค่ะ" แล้วนางก็ทำหน้าตาแบบลัลล๊าไม่รู้ร้อนรู้หนาว คือทำหน้าแบบบบบบน่าหมั่นไส้มากกก
พี่อิฉันกะอิฉัน "ห่ะ!!!!!! "
พี่อิฉัน "แล้วคือจะไม่รับผิดชอบอะไรเลย ปล่อยไปว่างั้น"
แม่ค้า "ค่ะเปลี่ยนไม่ได้"
พี่อิฉัน "ไปแก นางไม่ให้เปลี่ยน "
อิฉัน ยังเงิ้บอยู่ ยังมึน ยังอึนเป็นชะนีผู้เรียบร้อย ช็อก!
เดินออกมาริมร้าน ถ่ายรูปร้านไว้แล้วโมโหโกธา แล้วคุยกันข้างร้านว่า
อิฉัน "เจ้ไม่ยอมมมมมมม ฮืออออ ทำไงอ่ะ เสื้อตั้ง 2 ตัวววว พูดไม่ทันอ่ะ ช็อกอยู่"
พี่อิฉัน "ถ้าเมื่อวานฉันมาด้วยจะฉะมากกว่านี้ แต่ฉันไมไ่ด้มา"
อิฉัน " โอ้ยยยยยย ถ่ายรุปร้านเก็บจะจำไว้ขึ้นใจ สายวัดไม่มีมโนขนาดหรอ"
พี่อิฉัน "จำไว้เป็นบทเรียน ว่าถ้าไม่ให้ลอง ควรถามว่าเปลี่ยนได้ไหม ถ้าไม่เดินออก"
อิฉัน น้ำตาตกใจถ่ายรูปร้านเดินจากมา แต่ในใจ ปวดใจดังไฟสุมทรวงทะลวงอกฉัน
เรื่องผิดพลาดในชีวิตของอิฉันนนน
ข้อ1 อิฉันผิดที่โง่ ไม่ยอมถามก่อน
ข้อ2 อิฉันโง่ที่เชื่อคำพูดแม่ค้า ที่หลอกล่อกวางน้อยอย่างเรามาติดกับ
ข้อ3 ชมภาพประกอบด้านล่างได้ ว่ามัน 42 จริงไหม
ข้อ4 ร้านอยู่ชั้น 1 ซอย 8 ชื่อร้านกับเลขที่ร้ายตามรูป บรายยยยยย
ปล.แม่ค้าหน้าตาดีมากกกกก แต่งตัวดี เกาหลีสุด แต่สันดาน.....!!!!!
คนเรานี่วัดกันที่หน้าตาไม่ได้จริงๆ
วันหลังรบกวนติดป้ายเหมือนร้านอื่นๆว่า ไม่ให้ลองและไม่รับเปลี่ยนคืน
ถ้าคุณขายของแบบนี้ ต่อไปคงจะเจริญหรอกค่ะ สักแต่จะขาย
ถ้าคุณคิดจะสักแต่ขายอย่างเดียวโดยไม่สนใจลูกค้าว่าเค้าจะใส่ได้หรือไม่นะ
คุณก็เชิญขายไปเลย!!!! ขายให้รวยไปเลยยยยยย (คงจะรวยหรอกขี้โกงขนาดนี้)
แล้วเรื่องสายวัดทำไมคุณไม่ไปขอยืมร้านข้างๆ มาวัด นี่มันไม่ใจนี่หว่า คุณไม่ได้ไปต่อบรายย
นี่คือร้านที่อิฉันเจอปัญหา ที่ไม่คิดว่าแม่ค้าจะเป็นแบบนี้
เสื้อตัวปัญหา
อันนี้ขนาดของมันที่อิฉันวัดที่บ้าน รุปอาจจะไม่ชัด แต่จะเอาที่ซูมมาให้ดูค่ะ
อันนี้คือด้น
อันนี้คือปลาย
เอิ่มไหนค่ะ 42? คือม้นแค่ 36-38 คือนี่เฟลมากกกก
ปล.เมื่อเทียบกับร้านกางเกงที่อิฉันเอาไปเปลี่ยน นางยอมให้เปลี่ยนโดยบอกว่า "ปกติพี่ไม่ให้เปลี่ยนนะน้อง แต่พี่เห็นใจ"
โอเคพี่เอาใจไปคุณได้ไปต่อค่ะ
ปล.อิฉันก้ไม่รู้ว่า จะมาโกหกสำหรับร้านนี้เพื่ออะไร แต่เรื่องที่อิฉันเจออิฉันเฟลมากจริงๆ