ผมเป็นกะเทยครับ ตอน ม.4 ผมเคยแอบชอบเพื่อนคนหนึ่ง ทีแรกผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเลย ช่วงเที่ยงของทุกๆวันผมจะเป็นคนไม่ชอบไปไหนอยู่แต่ห้อง ในห้องจะมีผมทุกๆวันเพียงคนเดียว และมีวันหนึ่งเพื่อนชาย 1 คน ชอบมานอนห้องไม่ไปเล่นกับเพื่อน ทำให้ในห้องนั้นมีผมกับเขาเพียงสองคน ซึ่งผู้ชายคนนี้เป็นนักดนตรีและนักร้องของโรงเรียน อีกไม่นานเขาก็ดีดกีต้าร์และร้องเพลงดาวมีไว้เบิ่ง ..คนบางคนบ่ได้เกิดมาเพื่อเฮา เขาเลยอยู่ไปของเขา เขาเลยบ่มักเฮาจ้อย คนงามจั่งน้องเทียบกันแล้วห่างอ้ายสุดสอย น้องทำงานสูงแถมงามจนย้อย ส่ำดาวสูงลอยอยู่ไกลทุกที....หลังจากวันนั้นเขาก็ชอบร้องเพลง ดาวมีไว้เบิ่งทุกวัน ผมก็ชอบไปนั่งฟังเขาร้องเพลงแล้วเขาก็มองหน้าผมเเล้วก็ยิ้มไห้ผม ทำให้ผมรู้สึกเขิลและรู้สึกดีกับเขามาก เขาก็ชอบมาหยอกผมจนทำให้ผมชอบเขามากยิ่งขึ้น จนลืมนึกไปว่าตัวเองเป็นกะเทย เขาก็คงรู้แล้วว่าผมแอบชอบเขา เขาก็เลยเหมือนห่างๆผม และไปชอบเพื่อนผู้หญิงเพื่อนผม ทันใดที่ผมรู้สึกว่าเขารักกันกับเพื่อนผู้หญิงใจผมแทบสลาย ในใจคิดตลอดว่าผมผิดอะไร ผิดที่เกิดมาเป็นแบบนี้หรอ บางครั้งก็น้อยใจตนเองจนอยากจะทำตัวเองให้เป็นผู้หญิงทุกๆอย่าง กินยาคุม แปลงเพศไว้ผมยาวเผื่อเขาจะหันมามองบ้าง แต่ครอบครัวก็รับไม่ได้ วันนั้นกลับบ้านมีเพื่อนขับรถผ่านบ้านผมตะโกนว่ากะเทย คุณพ่อได้ยินก็เลยถามว่าเขาว่าใคร ในใจพ่อก็รู้อยู่แล้วว่าเขาว่าผม พ่อก็เลยบอกว่าเลิกเป็นมันเสียชาติเกิด ผมผิดหวังเรื่องความรักมาอยู่แล้วได้มายินคำนี้ใจแทบสลาย คิดในใจอยากฆ่าตัวตายมาก ในตอนนั้น จนวินาทีสุดท้ายมีสิ่งหนึ่งฉุกคิดขึ้นมาว่า พ่อแม่ยอมรับไม่ได้ไม่มีใครรักเรา ไม่เป็นไรแต่สิ่งหนึ่งที่ดีใจนั่นคือ การเกิดมาเป็นคน จนถึงทุกวันนี้ทำให้ผมไม่อยากรักใครเลย บางครั้งก้น้อยใจตัวเองที่เกิดมาเป้นแบบนี้ แต่ทำอะไรไม่ได้.................เรื่องจริงยิ่งกว่าละคร
กะเทย เคยคิดฆ่าตัวตาย