คือ...ผมก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มอย่างไงดี...เอาง่ายๆเลยว่า..ผมว่าผมเป็นเกย์ครับ ตอนนี้ผมอายุ18ปี ตอนนี้เรียนอยู่แคนาดา ตอนsummerกับchristmasก็จะได้กลับไปอยู่เมืองไทยครับ. ปล.ต้องขอโทดด้วยถ้าผมสะกดภาษาไทยไม่ถูก ภาษาไทยไม่ใช่ภาษาแรกของผมอะครับ.
วันนี้ ผมอยากมีเรื่องมาปรึกษาอะครับ บางครั้งก็เครียด บ้างครั้งก็นอนไม่หลับ พ่อ,แม่กับพี่ก็ไม่รู้ว่าผมเป็นเกย์ ตัวผมก็บอกไปว่าผมไม่ได้เป็น. แต่ประเดนสำคัญๆไม่ได้อยู่ตรงนั้นอะครับ. ผมมีรุ่นพี่คนนึง หน้าตาก็ไม่ค่อยดี อายุก็ประมาณ30กว่าๆ ผมอายุ18 แต่ผมชอบเค้ามากๆ แต่เค้ามีแฟน...หรือไม่มี แต่เหมือนดูใจกันอยู่ ผมรู้จักกับเค้ามา5-6ปีครับ ที่เป็นมาเค้าก็มีแฟนมา2-3คนพายใน5-6ปีที่ผมรู้จักกับเค้า แต่เค้าเป็นคนที่ชอบเด็กผญ อายุประมาณ16-18 แต่ก็เลิกไปทุกคน เพราะเค้าเป็นคนที่จริงจังมากๆ แล้วก็ขี้เหนื่ยวๆ เอาแต่ใจเป็นบางครั้ง เป็นลูกคนเดียว เค้าไม่ได้หล่อหรือหน้าตาดีไปเท้าไหร่เลย แต่ไม่รู้ว่าเป็นไร ผมหลงรักเค้ามากๆ แบบว่ารู้สึกอยากเจอเค้าตลอด ผมเล่นกีฬาชะนิดเดียวกับเค้า เลยได้มีโอกาศเจอบ่อยนิดหน่อย มันอาจะฟังว่าอ่วดเก่ง...แต่ผมเป็นเด็กที่เล่นกีฬานี้เก่งที่สุดในบันดาของรุ่นผม ผมอาจะเกื่อบเก่งที่สุดในเมืองไทยด้วย... เพราะกิฬานี้ไม่ค่อยดังในเมืองไทยแล้วก็คนเล่นน้อยมากๆ ขอโทดจริงๆถ้าผมเขียนไม่ถูกใจพี่ๆครับ แต่มันจะเกี่ยวค้องกับเรื่องที่ผมจะพูดเหมือนกัน หลังจากผมได้รู้จักกับเค้า มีช่วงตอนประมาณปีแรกที่ผมรู้จักกับเค้า ผมทะเลาะกับเค้าจนไม่คุยกันไปประมานเกื่อยปี แต่พอกลับมา ไม่รู้ว่าผมเล่นกีฬานี้ดีขึ้นหรืออะไร เค้าให้ความสนใจกับผมมากขึ้น เหมือนเค้าอยากจะปั้นผมให้เก่ง ยอมรับว่าเค้าเป็นคนที่เล่นเก่งมากๆเหมือนกัน เลยเราก็มาสนิตกันอีก แต่ในเวลาเดียวกัน ผมก็ไม่ค่อยกล้าที่จะมองตาเค้าทุกครั้งที่ผมคุยกับเค้า เพราะเรื่องที่ทะเลาะกัน มันหังใจผมไปถึงทุกวันนี้ (ใช้ความรุนแรงเหมือนกัน) แต่เหมือนเค้าจะพยามคุยกับผม แล้วก็...ผมก็อยากคุยกับเค้าเหมือนกัน แต่เรื่องที่ทะเลาะกันมันหังใจตลอดเวลา เลยทำให้ผมไม่กล้าคุยกับเค้า แต่ในfacebook เวลาที่ผมตั้statusอะไร เค้าชอบมาcommentตลอด ผมเป็นคนชอบตั้งstatusเกื่อบทุกวัน เค้าก็เกื่อบมาcommentทุกอันเลยก็ว่าได้ ในใจผมดีใจมากๆ แต่พออยู่วันหนึง ผมกับเค้าก็ได้มาอยู่ทีมเดียวกัน เลยจะมีโอกาศที่ได้เจอเยอะขึ้น แล้วก็...ที่แปลกใจคือ....กับเด็กคนอื่น ตอนที่เค้าคุย เคาจะไม่ค่อยสนใจ แต่พอกับผม เค้าจะเปลี่ยนไปมากๆ ให้ความสนใจ จะหาเรื่องอะไรก็ได้พยามที่จะคุยกับผม...จนมาถึงช่วงที่กทมน้ำท่วม ผมตั้งstatusว่าจะไปเชียงใหม่ เพราะบ้านน้ำท่วม เค้าก็มาcommentว่า ไปด้วย... แล้วเชื่อหรอป่าว เราขับขึ้นไปเชียงใหม่กันจริงๆ 12ชั่วโมงกว่า แต่ผมก็ไม่ค่อยกล้าที่จะคุยกับเค้า แต่อยู่กับเค้าผมมีความสุขจริงๆนะ ถึงผมจะไม่ค่อยได้คุยกับเค้าในรถก็เหอะ แต่ผมก็ทำให้เค้าหัวเราะได้ ด้วยการที่ถอนหายใจครั้งเดียว....งงป่าวครับ--'' ผมนอนในห้องเดียวกับเค้าอยู่กับเค้าประมาณ2อาทิต เป็นอะไรที่มีความสุขมากๆ.......แต่...พอมาอยู่วันนึง เค้าออกจากทีมผมไป.....เลยไม่ค่อยได้คุยกับเค้า แล้วที่ผมปวดใจมากสุคือ....ผมต้องมาเจอเค้าในสนามด้วย.....ตั้งแต่นั้นมา...เค้าก็ห่างๆผมไป ไม่ค่อยได้คุยกัน แต่ผมก็ยังชอบเค้าเหมือนเดิม...หน้าตาก็ไม่ได้ดี แต่ทำไม...ผมยังงงกับตัวเองมากๆ ทำไมผมถึงชอบเค้าอะ? แต่พอผมกลับมาจากต่างประเทศครั้งนี้ เค้าก็เปลียนไปอีก....instagramผม เค้าก็follow แล้วบางครั้งเค้าก็กดlikeด้วย...เค้าเป็นคนที่ไม่ค่อยfollowใครด้วย...มีบางครั้งที่เค้าจะไม่กดlikeรูปนั้น แต่พอเจอต่อหน้ากัน เค้าก็จะคุยถึงรูปนั้น....แต่ผมจะตอบกลับแบบ อื่มๆ ใช่, ไม่...ประมาณคำสองคำ......มันเหมือนมันยังฟังใจไม่หาย เรื่องที่ทะเลาะกับเค้าแล้วเค้าออกจากทีมเราไป สำหลับผม มันทำใจยากมากๆ แต่มีครั้งนึงเวลาผมบาดเจ็บอยู่ แล้วก็เดินสวนกับเค้าในห้องน้ำ ผมก็หวัดดีเค้า เค้าบอกถามมาว่าเป็นไรถึงบาดเจ็บ ผมก็ให้ดูวีดีโอว่าผมบาดเจ็บแบบไหน ดูเสร็จเค้าพูดแบบ "โอ้โห้!! ไม่หักหรอนั้น แล้วพักนานป่าว" ผมก็หัวเลาะกลับ เค้าก็บอกว่า "เอ๋อๆดูแลด้วยแล้วกัน แล้วก็อันนั้นคือครั้งสุดท้ายที่ได้คุยกัน.....พรุ่งนี้... ผมจะกลับไปเรียนเมืองนอกแล้ว....ผมไงดีใจไม่หายเลยที่เค้ามาคุยกับผม ^^ แต่เวลาเดียวกัน..เค้ามีแฟนแล้ว....ผมเสียใจ.. เมื่อเห็นต้องเค้าเดินจับมือกับแฟนเค้า.....
ผมจะทำใจอย่างไงดี มันรู้สึกว่าผมยังมีความหวัง...แต่เค้าก็มีแฟน...หรือเค้าจะเป็น bisexual ?? ไม่กล้าถามอยู่ดี......มีใครให้คำปรึกษาได้บ้างมั้ยครับ....
อยากได้คำปรึกษาจริงๆครับ ช่วยหน่อยครับ
วันนี้ ผมอยากมีเรื่องมาปรึกษาอะครับ บางครั้งก็เครียด บ้างครั้งก็นอนไม่หลับ พ่อ,แม่กับพี่ก็ไม่รู้ว่าผมเป็นเกย์ ตัวผมก็บอกไปว่าผมไม่ได้เป็น. แต่ประเดนสำคัญๆไม่ได้อยู่ตรงนั้นอะครับ. ผมมีรุ่นพี่คนนึง หน้าตาก็ไม่ค่อยดี อายุก็ประมาณ30กว่าๆ ผมอายุ18 แต่ผมชอบเค้ามากๆ แต่เค้ามีแฟน...หรือไม่มี แต่เหมือนดูใจกันอยู่ ผมรู้จักกับเค้ามา5-6ปีครับ ที่เป็นมาเค้าก็มีแฟนมา2-3คนพายใน5-6ปีที่ผมรู้จักกับเค้า แต่เค้าเป็นคนที่ชอบเด็กผญ อายุประมาณ16-18 แต่ก็เลิกไปทุกคน เพราะเค้าเป็นคนที่จริงจังมากๆ แล้วก็ขี้เหนื่ยวๆ เอาแต่ใจเป็นบางครั้ง เป็นลูกคนเดียว เค้าไม่ได้หล่อหรือหน้าตาดีไปเท้าไหร่เลย แต่ไม่รู้ว่าเป็นไร ผมหลงรักเค้ามากๆ แบบว่ารู้สึกอยากเจอเค้าตลอด ผมเล่นกีฬาชะนิดเดียวกับเค้า เลยได้มีโอกาศเจอบ่อยนิดหน่อย มันอาจะฟังว่าอ่วดเก่ง...แต่ผมเป็นเด็กที่เล่นกีฬานี้เก่งที่สุดในบันดาของรุ่นผม ผมอาจะเกื่อบเก่งที่สุดในเมืองไทยด้วย... เพราะกิฬานี้ไม่ค่อยดังในเมืองไทยแล้วก็คนเล่นน้อยมากๆ ขอโทดจริงๆถ้าผมเขียนไม่ถูกใจพี่ๆครับ แต่มันจะเกี่ยวค้องกับเรื่องที่ผมจะพูดเหมือนกัน หลังจากผมได้รู้จักกับเค้า มีช่วงตอนประมาณปีแรกที่ผมรู้จักกับเค้า ผมทะเลาะกับเค้าจนไม่คุยกันไปประมานเกื่อยปี แต่พอกลับมา ไม่รู้ว่าผมเล่นกีฬานี้ดีขึ้นหรืออะไร เค้าให้ความสนใจกับผมมากขึ้น เหมือนเค้าอยากจะปั้นผมให้เก่ง ยอมรับว่าเค้าเป็นคนที่เล่นเก่งมากๆเหมือนกัน เลยเราก็มาสนิตกันอีก แต่ในเวลาเดียวกัน ผมก็ไม่ค่อยกล้าที่จะมองตาเค้าทุกครั้งที่ผมคุยกับเค้า เพราะเรื่องที่ทะเลาะกัน มันหังใจผมไปถึงทุกวันนี้ (ใช้ความรุนแรงเหมือนกัน) แต่เหมือนเค้าจะพยามคุยกับผม แล้วก็...ผมก็อยากคุยกับเค้าเหมือนกัน แต่เรื่องที่ทะเลาะกันมันหังใจตลอดเวลา เลยทำให้ผมไม่กล้าคุยกับเค้า แต่ในfacebook เวลาที่ผมตั้statusอะไร เค้าชอบมาcommentตลอด ผมเป็นคนชอบตั้งstatusเกื่อบทุกวัน เค้าก็เกื่อบมาcommentทุกอันเลยก็ว่าได้ ในใจผมดีใจมากๆ แต่พออยู่วันหนึง ผมกับเค้าก็ได้มาอยู่ทีมเดียวกัน เลยจะมีโอกาศที่ได้เจอเยอะขึ้น แล้วก็...ที่แปลกใจคือ....กับเด็กคนอื่น ตอนที่เค้าคุย เคาจะไม่ค่อยสนใจ แต่พอกับผม เค้าจะเปลี่ยนไปมากๆ ให้ความสนใจ จะหาเรื่องอะไรก็ได้พยามที่จะคุยกับผม...จนมาถึงช่วงที่กทมน้ำท่วม ผมตั้งstatusว่าจะไปเชียงใหม่ เพราะบ้านน้ำท่วม เค้าก็มาcommentว่า ไปด้วย... แล้วเชื่อหรอป่าว เราขับขึ้นไปเชียงใหม่กันจริงๆ 12ชั่วโมงกว่า แต่ผมก็ไม่ค่อยกล้าที่จะคุยกับเค้า แต่อยู่กับเค้าผมมีความสุขจริงๆนะ ถึงผมจะไม่ค่อยได้คุยกับเค้าในรถก็เหอะ แต่ผมก็ทำให้เค้าหัวเราะได้ ด้วยการที่ถอนหายใจครั้งเดียว....งงป่าวครับ--'' ผมนอนในห้องเดียวกับเค้าอยู่กับเค้าประมาณ2อาทิต เป็นอะไรที่มีความสุขมากๆ.......แต่...พอมาอยู่วันนึง เค้าออกจากทีมผมไป.....เลยไม่ค่อยได้คุยกับเค้า แล้วที่ผมปวดใจมากสุคือ....ผมต้องมาเจอเค้าในสนามด้วย.....ตั้งแต่นั้นมา...เค้าก็ห่างๆผมไป ไม่ค่อยได้คุยกัน แต่ผมก็ยังชอบเค้าเหมือนเดิม...หน้าตาก็ไม่ได้ดี แต่ทำไม...ผมยังงงกับตัวเองมากๆ ทำไมผมถึงชอบเค้าอะ? แต่พอผมกลับมาจากต่างประเทศครั้งนี้ เค้าก็เปลียนไปอีก....instagramผม เค้าก็follow แล้วบางครั้งเค้าก็กดlikeด้วย...เค้าเป็นคนที่ไม่ค่อยfollowใครด้วย...มีบางครั้งที่เค้าจะไม่กดlikeรูปนั้น แต่พอเจอต่อหน้ากัน เค้าก็จะคุยถึงรูปนั้น....แต่ผมจะตอบกลับแบบ อื่มๆ ใช่, ไม่...ประมาณคำสองคำ......มันเหมือนมันยังฟังใจไม่หาย เรื่องที่ทะเลาะกับเค้าแล้วเค้าออกจากทีมเราไป สำหลับผม มันทำใจยากมากๆ แต่มีครั้งนึงเวลาผมบาดเจ็บอยู่ แล้วก็เดินสวนกับเค้าในห้องน้ำ ผมก็หวัดดีเค้า เค้าบอกถามมาว่าเป็นไรถึงบาดเจ็บ ผมก็ให้ดูวีดีโอว่าผมบาดเจ็บแบบไหน ดูเสร็จเค้าพูดแบบ "โอ้โห้!! ไม่หักหรอนั้น แล้วพักนานป่าว" ผมก็หัวเลาะกลับ เค้าก็บอกว่า "เอ๋อๆดูแลด้วยแล้วกัน แล้วก็อันนั้นคือครั้งสุดท้ายที่ได้คุยกัน.....พรุ่งนี้... ผมจะกลับไปเรียนเมืองนอกแล้ว....ผมไงดีใจไม่หายเลยที่เค้ามาคุยกับผม ^^ แต่เวลาเดียวกัน..เค้ามีแฟนแล้ว....ผมเสียใจ.. เมื่อเห็นต้องเค้าเดินจับมือกับแฟนเค้า.....
ผมจะทำใจอย่างไงดี มันรู้สึกว่าผมยังมีความหวัง...แต่เค้าก็มีแฟน...หรือเค้าจะเป็น bisexual ?? ไม่กล้าถามอยู่ดี......มีใครให้คำปรึกษาได้บ้างมั้ยครับ....