อยากรู้ว่าเหตุการณ์แบบนี้มันทำให้ฉันชอบ ป. จริงหรอ หรือแค่อารมณ์ชั่ววูบ แล้วอีกอย่าง ป. ได้หวั่นไหวแบบฉันรึป่าว?

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ฉันได้เข้าไปทำงานศิลปะช่วยกลุ่มเพื่อนเก่า ที่ตอนนี้อยู่กันคนละห้อง ตอนแรกช่วยกันทำงานอยู่ 4 คน พอผ่านไปสักพักเพื่อนอีกคนก็พึ่งมาจากเตะบอล(ใช้ชื่อตัวย่อคือ ป. นะคะ ) แล้วเพื่อนก็บ่นว่า ไม่รู้จักทำงานเตะแต่บอล ก็เลยหยอกล้อกันเล่นได้สักพักเพื่อนในกลุ่มก็เลยบอก ป. ว่า "ทำต่อเลยนะ พวกกูจะกลับบ้านแล้ว เก็บสีเก็บพู่กันให้ด้วย " แล้ว ป. ก็เลยบอกว่า "จะให้กูทำคนเดียวเนี่ยนะ"  แล้วฉันก็เลยออกความเห็นไปว่า "ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวพวกเค้าช่วยเอง"  แล้วเพื่อนในกลุ่มก็กลับกันหมด ตอนนี้ก็เหลือแค่ฉันกับ ป. กับเพื่อนอีก 2 คน ที่ทำงานช่วยกัน แต่พอทำไปสักพักเพื่อนอีกคนนึงก็ไปส่งเพื่อนที่หน้าโรงเรียน แล้วอีกคนนึงก็ไปเข้าห้องน้ำ เลยเหลือแค่ฉันกับ ป.  พอเราสองคนช่วยกันทำงานเราอยู่ใกล้กันมากก็เลยทำให้ฉันหวั่นไหว พอตอนที่ฉันตั้งใจทำงาน ป. ก็นั่งมองฉัน แล้วฉันก็เลยพูดขึ้นว่า มองอะไรทำงานดิ เดี๋ยวก็ไม่ช่วยเลย  เราสองคนก็เลยช่วยกันทำงานไปแล้วก็พูดหยอกล้อกันไป  ตอนที่ฉันได้อยู่กับ ป. มันรู้สึกแปลกๆ พอได้พูดคุยกับ ป. มันรู้สึดีนะ เวลา ป. ยิ้มโคตรน่ารักเลย ฉันชอบตอน ป. ยิ้มมาก พอทำงานเสร็จกำลังจะเก็บของ ฉันเอื้อมมือไปเก็บสีมือของ ป. ก็เอื้อมมาเก็บสีเหมือนกัน เราสองคนเลยจับมือกัน ป. เลยมองหน้าฉัน แต่ฉันก็แสดงท่าทีไม่สนใจอะไร(แต่จริงๆแล้วก็แอบหวั่นๆอยู่) แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรหรอกก็เลยเก็บของแล้วฉันกำลังจะกลับบ้าน ป. ก็เลยเรียกฉันไว้ก่อนแล้ว ป. ก็พูดว่า "ขอบคุณนะที่ช่วย แล้ว ป. ก็ถามต่อว่า จะกลับบ้านแล้วหรอ" แล้วฉันเลยตอบไปว่า "จะกลับแล้ว" ป. เลยแกล้งว่า "มีบ้านให้กลับด้วยหรอ" แล้ว ป. ก็โบกมือบ๊ายบาย พออกลับมาบ้าน ฉันก็มานั่งแชทเฟสกับ ป. คุยนู้นนี่นั่น แบบมีความสุขมากกกกกกกกก  ><  ปล.  (ฉันกับ ป. ไม่ได้สนิทอะไรกันมาก รู้จักกันเพราะ ป. เป็นเพื่อนกับเพื่อนเก่าของฉัน)


อยากรู้ว่าเหตุการณ์แบบนี้มันทำให้ฉันชอบ ป. จริงหรอ หรือแค่อารมณ์ชั่ววูบ  แล้วอีกอย่าง ป. ได้หวั่นไหวแบบฉันรึป่าว?